seninki kaç metre! diye sormak istediğim başlık.

çok rahat toparlayabilirsiniz bacaklarınızı, kapatabilirsiniz bu bir bahane değil, olamaz.
siz kendi rahatınıza kılıf uydurmaya çalışıyorsunuz.

ayrıca, şöyle bir sözü olan aydın kişidir;

"bil cümle islamcılar, iyice bilin, bilin ve unutmayın ki ben yüzyılların doğurduğu bir ölümüm. tüm dinlerin ve tabuların sonuçları bugün ve yarın görülecek ölümüyüm. çıkarları din karanlığı üstüne kurulu olanlar, bu karanlıktan türlü biçimde yararlananlar, tüm karanlık böcekleri benden korksunlar. ne imzalı, ne imzasız yalanları beni yıldırabilecektir. korksunlar elimdeki ışıktan. bir mum ışığının bile koca bir oda karanlığı nasıl parçaladığını anımsasınlar. binlerce yıllık ilkelliklerin, yalanlarla örülüp piyasalara sürüldüğü imanın, kafalardaki, duygulardaki zincirlerin elbette ki bir gün sonu olacaktır."

ve böylece öldürülmesi vacip görülmüştür. sırtından vurularak öldürülen, ancak düşünceleri ile bugünlere kadar hayatta kalabilmiş kişidir.

içindekiler. yani evin içindeki hersey ama öncelikle nefes almanı sağlayan insanlar.nerede olduğun değil kimle olduğun önemli.

1. dünya savaşı sonunda abd başkanının dünya barışını korumak için çıkardığı ilkelerdir.

osmanlı için önemli olan iki madde şunlardır:
- her milletin kendi kaderini tayin etme hakkı.
- boğazlarda komisyon kurulması.

renklerin kaynağından değil ama bunu algılayan insanların gözlerindeki reseptörlerinin ve beyindeki nöronlarının farklılığı ile olabileceğini düşündüğüm ihtimaldir.

mesela sizin kırmızı diye adlandırdığınız rengi ben başka bir renk olarak görüyor ama yine de adına kırmızı diyor olabilir miyim? uzak bir ihtimal ama yine de olabilir.

sadece farklı olarak da değil, kontrast olarak da farklı görüyor olabiliriz. mesela ben mavileri belki de daha soluk görüyorum, bir başkası daha koyu görüyor, bir başkası da daha da koyu görüyor olabilir.

sanırım hiç bir zaman tam olarak birbirimizin bakış açısıyla göremeyeceğiz dünyayı. zaten dünyadaki bütün problemler de buradan çıkmamış mıydı?

çok nahif, çok yetenekli bir kadın kendisi. rolü ne olursa olsun bulunduğu her yapıma bir kalite katıyor. herkesin daha fazla ün, polemik ve skandal diye uğraşıp durduğu zamanlarda magazin kameralarına bağımlı bir hayat sürmemesi de bence hayran olunası bir başka güzel özelliğidir.

kuzey avrupa ülkelerinde sık görülen bir durum.bünyeleri kuvvetli çok serin havalarda bile giyebiliyorlar.

amatör dedigin böyle olur.
ne çilek çiçeği sığmış kadraja, ne de kedi; üstelik netlik bile yok.
buradaki herkesin fotoğrafı çok güzel. *

herhangi bir olguda olaylar, durumlar, ilişkiler örgüsü veya bağlantı veya konsept.

güzel bir açıklama olmuş. bazı şeylerin pohpohlanıp şişirilerek servis edildiği bizlerin de gözünden kaçmıyor temel başkan.

(bkz: yiyin efendiler yiyin), doyunca, tıksırınca, çatlayıncaya kadar yiyin.

şu dağlarda kar...

her iki tarafta birbirinden şikayetçi ve kendisini anlamadığını söylüyor ama kimse demiyor ki belki kişi yanlıştır cinsiyette sorun yoktur.

çok uzun yıllar sonra ilk kez kontrolümü kaybettim,bedenim ara ara kontrolümden çıktı.
içgüdüsel olarak eğitimlerim devreye girdi kendi bedenimde üç kişi gibiydim.
çocukluğunu bildiğim koruduğum kolladığım eşek şakaları yaptığım yapmasına müsaade ettiğim tek insanı ani bir kalp krizi sonucu kaybettim...
çok ölüm gördüm ailemden dostlarımdan arkadaşlarımdan ve dahi düşmanlarımdan herkesin o gününde yanında olmaya gayret ettim tüm işlemleri soğukkanlı bir şekilde hep ben hallederdim.
ilk defa sevdiğim birinin kefenlenmiş yüzünü açamadım onu son yolculuğunda yıkayamadım öylece çöküp bir duvar dibine sigara içip durdum...
duyup gelen herkesin acısını göğsümde bastırdım gömleğim ıslandı gözyaşlarından haykırışlardan...
koca adam 1.90 lık boyu 95 kilosu olan koca adamı bir tüy gibi kucaklayıp tek başıma toprağa indirdim kefeninin bağlarını çözüp ellerimi sürerek dualar okuyarak yumuşattım yatacağı toprağını...herkesi toparlayıp götürmek yine bana düştü dağılmış bana...
günler geçti üzerinden durup durup gözlerim yaşarıyor,gece çığlıklar ile uyanıyorum uyuduğum bir iki saatte...
sevdiğim kadın çevremde pervane birşeyler yapmak istiyor acımı dindirmek için,avucunu öpüyorum usulca rahat olsun diye...
geceleri banyoda havluyu ısırıp ağlıyorum ben bu ölümü hazm edemiyorum...

oldukça moralimi bozan şeydir.

adamlar, sırf 800 tanımları oldu diye hak etmedikleri halde kitap hediyesini kazanacaklar. düşünsenize yüzlerce karakterli tanım yazan yazarla, bu karakter * sayısı ayakkabı numaralarıyla aynı olan yazar eşdeğer. taş olsa çatlar be, insaf!
çaylaklık sistemi gelse de kurtulsam, diye bas bas bağırmaktayım sözlüğe her girişimde.

eskiden uzun tanımlarımızın, bilgi tanımlarımızın bir değeri vardı. şimdi kısacık tanımlardan, forumsal başlıklardan değerleri türk lirasının amerika'daki değerine düştü. yazık günah.

neyse, gelmişken başlıklarımın primini yapayım, başka türlü dikkat çekmiyorlar;
(bkz: hashima adası)
(bkz: alex)
(bkz: gökyüzü havuzu)
(bkz: kıyamet ambarı)

edit: imla.

gerçeği bulmak ya da gerçeğe varmak adına kişinin içinde yaşattığı fikrine sadık olması durumu.

bir saat önce çıktığım yolculuktur. 12 saat yol nasıl geçecek diye düşünmüyor değilim. bulantı ve baş ağrısı şimdiden başladı. kulaklığımı taktım gökyüzüne bakıyorum. hayatı sorgulamaya başladım, ordan oyun havasına bağlayabilirsem süper olacak kesinlikle.
sonunda güzel bir şehir beni bekliyor olacak. sizin için de temiz havayı içime cekmeyi ihmal etmiciiiim tabiki.