türklerin mütemadiyen yanlış telaffuz ettiği harf. bu harf v değildir. uzun okunan u demek daha doğru olur. ingilizce what kelimesi "vat" şeklinde telaffuz edilmez, doğrusu uuat olacaktır.

latin alfabesine geçerken ğ yerine rahatlıkla adapte edebileceğimiz bir harf idi. neden alınmadığı soru işareti. ğ de kendi başına bir ses değil üstelik, tek görevi kendinden önceki sesliyi uzatmak. bunu, ilgili sesi çiftleyerek (felemenkçede olduğu gibi) ya da w harfiyle yapabilirdik. bazı türki dillerde bu iki kombinasyondan biri kullanılmaktadır.

örnek:
dağ--daw--daa
boğaz--bowaz--booaz

edit: yanlış hatırlamıyorsam özbekçede de bu şekilde kullanılıyor.

iktidarın dağıttığı patates ve soğandan almak için sıra bekleyen, depremleri allah yapıyor diyen fakir ve dindar kişilere yönelik açıklama. şunun nesini konuşacaksın ki. sayın biden diyen de aynı adam, tokat atan da aynı adam.

yanlışınız var hocam,sessiz gemiyi humeyra okuyor, yahya kemal diye bir şarkıcı yok. repliğini aklıma getiren başlık.sjsjjsjsj

günaydın şekerlerim.

baş ağrısıyla uyanmış olmanın verdiği asabiyet nedeniyle kafamın içi tarhanadan hallice. keşfedilecek şarkı aranıyor, şeklinde ilan vereceğim bir de çok yakında. *

bugün mod bu;


"bir de pazar ve ertesi olunca,
ben zorlanırım, gülümsemem,
yine de sen olunca ben
huzur bulur, kötü düşünemem."

içeriğine dair kısa bilgiler de verilirse tatlı olur diye düşünüyorum.
insan yaratmak kitabı ile başlayayım. bir virginia satir kitabıdır. içinde köken ailenizi, kurmayı planladığınız veya kurduğunuz aileyi, özdeğeri, iletişim kalıplarını bulabileceğiniz güzel bir kitaptır.

bu gün üzerinizde mavi bir simge taşıyabilirsiniz farkındalık oluşturmak için.

sevginizin yüreğinizde bir gökyüzü kadar olduğunu anlayabilen bireyler için...

ayrıca mutlaka izlemeniz gereken bir film adı da bırakalım: temple grandin.

hakan günday’ın senaryosunu yazdığı haluk bilginerin harikalar yarattığı türk dizisi. en başarılı türk dizileri arasında rahat ilk 3 e girer öyle bir dizidir. tadında bitirilmesi müzik kullanımı falan harika ayrıntılardır.

ülkenin gidişatına üzülüp dağılan damadına
senin vatanın ailen dediği sahne gibi çok etkileyici sahneleri olan mübadele, darbe, askeriye üzerinden insanların maruz kalabileceği hüzünleri sevinçleri anlatan tüm çağan ırmak filmlerinde olduğu üzre, içinde hiç bir dini öğe olmayan sinema filmi.

ortadaki ben, sağdaki yarasa soldaki de arnella. böyle canlanıyor lan töbe ya. *

cemiyet içinde cemiyet yapmışınız :) idare bir mahsur bulmasın bu toplaşmada.
benim dedeler ep tırakyalı,gündöndü en sevdiğiniz çiçek bizim.
durun ben de geliyorum.

"yalnızlık insanın çevresinde insan olmaması demek değildir. insan kendisinin önemsediği şeyleri başkalarına ulaştıramadığı ya da başkalarının olanaksız bulduğu bazı görüşlere sahip olduğu zaman kendisini yalnız hisseder." der carl gustav jung. aslında burda farklı olmaktan doğan yalnızlıktan bahseder jung. aldoux huxley'in cesur yeni dünya adlı kitabındaki "eğer farklıysan yalnızlığa mahkûmsun" sözüyle oldukça paraleldir bu görüş. tam bu noktada düşünülmesi gereken soru şu: yalnızlık tercih mi zorunluluk mu? aslında ikisi de.

hala toplumda süregelen bir anlayışla yalnızlığı seven insanlar çekingen, asosyal ya da utangaç olarak nitelendirilmekte. tüm bunlara bağlı olabileceği gibi aslında bu durum bir tercih de olabilir. içe dönük insanlarda olduğu gibi. yukarıda sözünü de paylaştığım carl gustav jung tarafından ortaya atıldı içedönük-dışadönük tabiri. ona göre içedönük insanlar entelektüel fikirlerle ilgilenir ama bu dış dünyadan ziyade fikirlerden oluşan iç dünyaya yöneliktir. derin düşünür, sorgular ama gerçekleri kabul etmede zorlanır. kendisi ile baş başa kalabilmek dünyanın en tatlı şeyidir aslında onun için. o yüzden evde vakit geçirmekten, bir manzarayı oturup izlerken saatlerce düşünmekten sıkılmayıp aksine zevk alırlar. onlar için en güzel arkadas yine kendileridir. yalnızlık onlar için kutsaldır ve vazgeçilemez. işte bu noktada önemli olan bu durumu kabullenmek oluyor sanırım. kendimde yalnız kalma ihtiyacını görmeye başladıkça acaba bende mi bir sorun var diye çokça düşündüm. kalabalık arkadaş sohbetleri yerine odamın kapısını kapatıp kitaplarla baş başa kalma kalma fikri öyle güzeldi ki. tarkovski'nin çok beğendiğim bir sözü var "kendinizi, kendinizle zaman geçirmeyi yalnızlık saymayacağınız şekilde yetiştirin". sanırım bu söz benim için her şeyin özetiydi. insanların yalnız kalmaktan neden bu kadar çok korktuğunu hiç anlamadım sanırım. sonra fark ettim ki insanlar kendileri ile kalamıyor. çünkü kendilerini başkaları ile tamamlıyorlar. ama kendini sevemeyen başkalarını da gerçekten sevemez ki.

kendimizle vakit geçirmeyi sevmeyi, iç sesimizi dinlemeliyiz diye düşünüyorum. aslında aradığımız mutluluğu da o zaman bulacağız belki de. kendimizi dinlendiğimiz, hep bize uygun olmayan şeylerin peşinde olduğumuz için mutsuzuz belki de. bazen kitap sayfalarında kaybolmak, bazen filmle yolculuğa çıkmak, bir kadeh doldurup zamanda geriye akmak bazen kendimizi bulmak. kendimizle kalmaktan, içimizdeki sesle konuşmaktan korkmamalıyız. "yalnızlığı sevmeyen özgürlüğü de sevmez. kişi ancak yalnız olduğunda özgürdür çünkü. " der schopenhauer. sizi bir şeylerden alıkoyan her şeyden kurtulmak. kendi benliğimizin istediğini bilebilmek. artık çağımız tekdüze insanlar yaratıyor. aynı şeyleri seven, aynı şeyleri yapan, aynı şeyleri eleştiren. işte böyle bir durumda farklılık hissetmek, normal durumu eleştirmek bir zaman sonra kişiyi yalnızlığa itecektir. ve yine anlaşılan bir nokta daha var ki o da aynı şeyleri yapan insanların da aslında kendini yalnız hissettiği. araştırmalar da yalnızlık hissetme oranının gittikçe arttığını gösteriyor.

yalnızlık edebiyat ve sanat dünyasında oldukça öne çıkarılır. hatta picasso büyük bir yalnızlık olmadan, ciddi bir eser verilemez der. yalnızlığın yaratıcılığı artırdığı da çokça kabul görülür. kendinle kalabilmek, dış dünyadan kendi içine dönebilmek güzel bir eser için etkili midir bu da üzerine düşünülmesi gereken bir nokta diye düşünüyorum.

(bkz: jest oldu) şarkısına yaptığı coverla şarkının kalite seviyesini arşa çıkartmış şarkıcıdır..

diyen kişi ile siyasi bir polemiğe girmeyin çünkü kendisi yalancıdır, akplidir.

dinlemekten her daim çok büyük zevk aldığım, finlandiya'nın soğuk ve karamsar havasını yaptıkları müziğe çok iyi yedirip bunalımın dibine vuran grubum.
1989'da bir kaç demoyla başlayıp, 2005'te the funeral album ile biten müzik kariyerleri, işe death metal yaparak başlayan ilk kadronun neredeyse tamamen değişmesi ve miika tenkula'nın da etkisiyle daha melodik ve melankolik bir yapıda şekillendi. sert, karanlık ve her şeyden önce - kimilerinin basitlik olarak algıladığı - temiz ve net bir sounda sahiptiler.

ilaveten, albert camus tarafından yazılan bir tiyatro oyunu.

sağlıklı yaşam adına her insanda olması gereken alışkanlıktır. misal ben bu konuda bayağı bi hayvanım. günlük muhakkak 2,5 litre su tüketirim çünkü seviyorum su içmeyi kardeşim. hele bir de oralet içmişsem arkasına dayarım 3 bardak su oh mis.

yalnız benim böbrekler isyan ediyor bu duruma, vur dediysek öldür mü dedik şerefsizin evladı diye. bayağı bi yükleniyorum da o bakımından söyledim.

baş karakter hep biraz hastalıklı ve iç buhranlarını sonuna kadar hissettirir
hep bir vodka aşkı
ani bayılmalar
"arzularına yenik düşmüş aciz ve basit insanlar"
"hava nasıl soğuk!"
" .. dedi ve uzaklaştı genç adam .."
destan seklindeki ad soyad ile hitaplar
sarhoş babalar, çilekeş kadınlar ve sefalet
cepte kalan üç beş ruble
upuzun psikolojik tahliler vb.