takma kafana ya olur öyle.

samimi , anlaşılma gibi bir derdi olan insandır.

n'apalım anlamsız random atmak yerine smile atıyoruz. zaten etkili iletişemiyoruz yazarken. jest yok mimik yok tonlama yok tavır yok. kuru kuru yazı. bir nevi emojiler ile ruh hali yansıtılabilir dimi? yoksa niye icat ettiler bu seveyimsonik şeyi..?

bir keresinde gece 3'te denizli'de mola vermiştik. leblebici bir amca vardı. amca o kadar güler yüzlü ve huzurluydu ki kesinlikle hayaletti. yaşayan bir insanın o saatte dinlenme tesisinde huşu içinde leblebi satması imkansız.

edit: bu arada dayanamayıp amcanın leblebilerden aldık arkadaşlar. bir on beş dakikamız amcanın halini konuşmakla geçti. valla amcanın sayesinde neşeyle devam ettik yola.

harun kolçak&bendeniz-elimde değil.

bugün size hiiç enerjik bir günaydın yazmayacağım.. çünkü o kadar ağrılı ve baş dönmeli, baygınlıklı uyandım ki.. bir de üstüne benden kahvaltı beklendiğini hatırlayıp, aynen böyle bir şekilde mutfağa doğru ilerledim.. gününüz aydın olsun.. neyse tadımız kaçmasın ali rıza bey.. *
umarım güzel haberler aldığınız ve zamanın şelale gibi aktığı bir gün olur balımlar..

robin ve barney

şahsen aşırı imrendiğim olay. hayatın her alanında bir şeyler tüketmekle meşgulüz. üstelik bunun bir doyum noktası da yok. tükettikçe hırçınlaşıyor, hırçınlaştıkça da daha çok tüketiyoruz.

müslüman görünümlü ataerkil bir toplumda yaşamaya çalışan ve maalesef ki orta doğu topraklarında çürüyen kız türüdür.

andolsun ki sözlerini onlara soracak olsan: “lafa dalmış, eğleniyorduk.” diyeceklerdir. de ki: “allah’ı, ayetlerini ve resûl’ünü mü alaya alıyorsunuz?” (9/tevbe 65)

ilk el hareketini kim ve neden çekmiştir acaba

"oralara girmeyelim, çok fena küfür yersiniz" demek istediğim konu. ana avrat dümdüz söver, sözlükten atılırım. bu halkın zekası ile dalga geçme zamanı bitti artık.

kayahan, sibel alaş, burak kut, mirkelam, mustafa sandal, sertab erener, tarkan, tayfun ve adını sayamadığım daha nice şarkıcımız...

lou bega, the cranberries, no doubt, ace of base ve ismini sayamadığım niceleri...

karum ve hafta sonlarında iğne atsan yere düşmeyecek kalabalığı ve çook şeker'in ilk açıldığı günler, torba dolusu şeker almalarımız...

atakule'deki dreamland adlı oyun salonu ve kafkas'tan çikolatalı kestane şekeri almalarımız...

tunalı'daki ertuğ pasajı'nda bulunan tadım pizza'nın harika domates çorbası ve açık büfe salataları... yine tunalı'daki golden cue adlı bilardo salonu ve kıtır'da kumpir yemek... daha aşağıdaki tivoli'de pizza yemek ve saatlerce oturmak... şimdi kapanmış olan kavaklıdere sineması...

atatürk bulvarı üzerinde, yine kapanmış olan akün sineması...

kızılay meydanı'da "saat 2'de gima'nın önünde" buluşmalarımız, gima'nın karşısındaki yeni kara mürsel binası...

o zamanlar, bahriye üçok ve uğur mumcu suikastlerinde patlayan bombaların sesini duyacak bir yerde yaşıyor olmak...

öğrenciler, hatta bazen okullar arası yumurta savaşı...

seğmenler parkı'nda ünlü sanatçıların gece konserleri ve her ne kadar artık zararını öğrenip karşı çıkıyor olsak da, o çocuk hallerimizle keyif aldığımız havai fişek gösterileri... bu 80'lerin sonlarından kalma da olabilir, net hatırlamıyorum.

özellikle şampiyonlar ligi'nde kazandığımız maçlardan sonra sokaklarda saatlerce kutlama yapıp, ertesi sabah ses kısık halde okula gitmeler...

***

daha çok şey sayarım 90'larla ilgili çünkü beni hayatımın en güzel dönemleriydi onlar. bir gün bir zaman makinesi yapabilecek olsaydım, kesinlikle gideceğim zaman 1990-1997 arası olurdu ve sürekli başa dönerek loop'a alırdım zamanı kendim için. gerçekten özlüyorum o yılları...

"uzaktan sevmeli insan. sesiyle okşamalı onun yanaklarını, bakışlarından almalı onun sıcaklığını. her şiirde onu yazmalı, o ise kendini o cümlelerden bulup çıkartmalı.

uzaktan sevmeli insan. şans eseri dokunuşlarla kelebekler uçuşmalı. en yakın uzağın olmalı. kısacası; uzaktan sevmeli insan."

dağılmış yugoslavya'nın batısında verimli ovalar üzerinde kurulu olan ülke. sanayileşme ve gelişmişlik konusunda diğer yugoslav devletlerini geride bırakan , 1 numara olan slovenya aynı zamanda yugosavya'nın dağılmasından sonra avrupa birliğine giren ilk yugoslav ülkedir. başkenti lübliyana para birimi euro'dur. diğer balkan ülkelerine göre daha homojen bir nüfus yapısına sahiptir.

kendisi istanbul şehir üniversitesi'nde yaptığım yüksek lisans sırasında hocamdı. hatta yüksek lisansa kabul mülakatımda bulunan 2 akademisyenden biriydi. insani olarak değerlendirmek gerekirse son derece ukala, öğrencileri küçük gören bir yapısı vardı. boğaziçi mezunu olmasının getirdiği ayrı bir egosu olduğunu söyleyebilirim. akademisyen olarak iyiydi. çok şey öğrendim diyebilirim. ancak çok net söylemek isterim ki rektör olmayı, üstelik boğaziçi gibi bir üniversitenin rektörü olmayı hak etmiyor! üstelik geçmişinde akp milletvekili aday adaylığı da var. tamamen politik bir tercih olduğu her halinden belli.

sıkıntı, çarpıntı, afakan.

hafakan yahut afakan tdk'da aynı anlamda verilse de doğru kullanım hafakandır.
arapça ha-fa-ka'dan türemiştir: "titredi, kalbi çırpındı" anlamına gelir.

yüreğin parmak arasında sıkışıp kalmış bir kuş gibi çırpınmasıdır. yere göğe sığdırmayan dertlerin yüreğe sığma gayretidir.

lanet, biraz müzik zevkimden dem vurayım. 465 izlenmeyle sabit kalsın. oradan buradan gelmesin kimse. sevmesin sevilmesin. uğramasın.
beğenin de arada hatırlayıp dinleyim diyen embesillere de kalmasın.

lanet.
iğrenç müzik zevkim bana kalsın. bir bana kalsın.
karalayım, ordan buradan.
yazayım, çizeyim.
dinleyim ordan buradan.

tek bir hobim olmasın. yazmakla çizmekle kalmasın. söz açayım oradan buradan, ciğerlerime yol. söylev geliştireyim,
ciğergah.
lakin nutuk çekmeyim sen gibi. ofsayt osman filminde kalsın bossa novalarımız. masaları çıkarıp sallayalım. ve diyelim deli gibi can evimden vurdun ve can evimden vurdun... çıkarıp sallayalım masaları ve hatta en bi en ön sıraları.

can evimden vurdun.

can evimden vurdun.

can evimden vurdun.



bu kez demli çek kaptan

bu geceden itibaren olan zamlardır. motorine 40 kuruş benzine 41 kuruş zam gelecektir benzinin pompa fiyatına yansıyan tutarı 17 kuruş olarak yansıyacak ve ötv sıfırlanacak yani 10 liraya doğru yol almaya başladı. anksiyete milli hastalık olan türkiye'de yakın at arabalarını yollarda görebiliriz.

buradan

sadece ekonomik olmamakla beraber büyük ölçüde ekonomiktir. misal geçen gün balık alayım diye çıktım. en ucuz balığın kilosu 50-55 lira. 4 kişilik bir aile olsak alacağım balık en az 150-200 lira tutacak. öyle olunca vazgeçtim. etten bir farkı kalmadı yani ekonomik yönü burası. damak tadımız ve yemek kültürümüz et ağırlıklı olduğundan et almayı tercih ettim.

bir nazım hikmet ran şiiri.

trrrrum,
trrrrum,
trrrrum!
trak tiki tak!
makinalaşmak
istiyorum!

beynimden etimden iskeletimden
geliyor bu!
her dinamoyu
altıma almak için
çıldırıyorum!
tükrüklü dilim bakır telleri yalıyor,
damarlarımda kovalıyor
oto-direzinler lokomotifleri!

trrrrum,
trrrrum,
trrrrum!
trak tiki tak
makinalaşmak
istiyorum!

mutlak buna bir çare bulacağım
ve ben ancak bahtiyar olacağım
karnıma bir tirbün oturtup
kuyruğuma çift uskuru taktığım gün!

trrrrum,
trrrrum,
trrrrum!
trak tiki tak
makinalaşmak
istiyorum!