rüzgarıma kapılmayın dedim takmadınız
mod gelince çil yavrusu gibi dağıldınız
korkmayın yoldaşlar bu mod yenidir
buraya yazdığınız manilerdir cevabınız
devamını gör...

gereksiz hırsı törpüler.
devamını gör...

sözlük alışkanlıkları kapsamında tanım yaparsak, ispanyol bir atlet deyip mevzuyu baştan savabiliriz. ne de olsa tek cümlelik hatta bir iki kelimelik tanımlar dahi, deha göstergesi sayılıyor. * yalnız bu dahi, deha olayı da fena durmadı. de da mı kullansaydım acaba? bakın aşk olsun şimdi yine mevzuyu ıskalatacaksınız bana! hemen bağlayalım olayı; ben bir deha olmadığım için mevzuyu yine uzatacağım. * şöyle yaparsak kolay olur, ben bilal gibi yazarım siz einstein gibi anlarsınız orta yolu buluruz. nasıl? bence gayet iyi. gelelim mevzuya;

bu abiyi farklı kılan hikâyesi. ya da farklı kılan demeyelim de insan olduğunu gösteren detay, aktaracağım hikâyede saklı diyelim. yıl 2012 uzun koşu kros müsabakası yapılıyor. olimpiyat şampiyonu abel mutai rakiplerine nal toplatıyor ve yarışı rahat bir şekilde önde götürüyor. arkasındaki atlet ise bizim güzel abimiz ivan fernandez... önündeki kenyalı atlet abel mutai bir anda duruveriyor. adamın tabelaları karıştırmak suretiyle kafası karışmış. ivan abi rakibinin içine düştüğü durumu fark edip bağırmaya başlıyor. ama bir şeyi hesap edemiyor. kenyalı atlet ispanyolca bilmiyor. * doğal olarak mutai mevzuyu bir türlü anlamıyor. bunun üzerine ivan abi mutai'ye eliyle bitiş çizgisini gösteriyor. tabiri caizse itekleyerek adamın bitiş çizgisini geçmesini sağlıyor. müsabaka sonrası çoğu deha gibi muhabir de bu güzel abimizi sorularıyla sıkıştırmaya çalışıyor. aldığı cevaplarla okkalı tokat yemiş olmasına rağmen inatla sormaya devam ediyor.

şöyle bir diyalog;

gazeteci: bunu neden yaptın?
ivan: hayalim bir gün kendimizi ve başkalarını kazanmaya zorladığımız bir topluluk yaşamına sahip olabileceğimizdir.
gazeteci: peki kenyalı'nın kazanmasına neden izin verdin?
ivan: izin vermedim. o kazanacaktı. yarış onun hakkıydı.


gazeteciye bu yanıt yetmiyor ve mevzuyu devam ettiriyor.

gazeteci: ama kazanabilirdin!
ivan: benim zaferimin ne değeri olurdu? bu madalyanın onuru ne olurdu? annem bunun hakkında ne düşünürdü?


geçen sözlükte bir başlık görmüştüm; ''çocuk büyütmek'' diye. yanlış bir tabir aslında zira olaya ''insan yetiştirmek'' olarak bakmak gerek. belli ki ivan abinin annesi mevzuya bu şekilde yaklaşmış. insan yetiştirmiş. hani çocuklarınızın diğer çocukları geçmesi için sırtlarına yüklediğiniz o yükler ve vurduğunuz kırbaçlar yok mu? aslında o yüklerin ve kırbaçların izleri, çok farklı yerlerde, derinlerde kalıyor. belki görünmüyor ama kalpleri ve zihinleri öyle bir hale geliyor ki, aklınızca onlardan atik, akıllı, hakkını savunan insanlar yaratmak maksadı ile yaptığınız dokunuşlar başkalarının haklarını yok saymalarına, kendilerinden başkalarını umursamamalarına ve başkalarının mutsuzlukları üzerine mutluluk inşa etmeye çalışmalarına sebep oluyor. ne yazık ki ebeveynlerin çoğunluğu bu durumdan memnun! gururla, göğüslerini gere gere başkalarının hakkını gasp eden evlatlarının diğerlerinden akıllı olduğunu düşünüp, ne güzel evlat yetiştirmişim be diye ortalıkta arzıendam ediyorlar. değerleri olmayan insanların/toplumların yetiştirdiği sözde nesillerden ise liyakat sahibi, işini düzgün yapan, başkalarının hakkını gasp etmeyen insanların çıkmasını bekliyoruz. yani esasen godot'yu bekliyoruz...

yalnız bu konu nasıl buraya geldi ben de anlamadım. özetle tek kelimeyle deha olabilirsiniz, tek bir hamle ile şampiyon olabilirsiniz. ama günün sonunda bu yaptıklarınızla insan olabilir misiniz? tabi küçük yaşlardan itibaren başarıya giden her yolu mubah gören kitle ama o adam da dikkatli olsaymış diye söylenmeye başlayacaktır. evet keşke dikkatli olsaymış. ama dikkatli olsaymış, böyle bir insanı tanıma şansına erişemeyecektik. ne de olsa sizin gibilerden çok var. böylelerini görmek bırakın insanı tosbağaları bile umutlandırıyor.

bir de şunu düşünmenizde fayda var; birilerinin mutsuzluğundan devşirdiğiniz mutluluklarınızı, başka birileri de sizden devşirip kürsünün tepesine çıkmaya çalışacak. bu yoz ve ilkel çekişme içerisinde sürekli kendinizden bir parça bırakarak yaşayacaksınız. mezara ise o kadar parça fedasından sonra ne olarak gireceğiniz meçhul! o yüzden hakkınızı alın. ama başkalarının haklarını teslim etmeyi unutmayın. ivan abi gibi davranan insanları aptal. kendinizi de deha olarak görmekten vazgeçin. aslında sadece sırtlan sürüsünün sümsük neferleri olduğunuzu fark edip, asıl gücün bir şeyleri feda edebilmekte, asıl özgürlüğün bir şeylerden vazgeçebilmekte olduğunu anlayın.

bu kısımda değişik oldu biraz * konu nereden nereye geldi. daha aya çıkacaktık. sözüm meclisten içeri/dışarı. herkes kendini bilir zaten. kimseye yazılmış bir yazı değil bu. ivan abinin hikâyesini anlatalım derken, laf lafı açtı. bugün de biraz zamanım var yazıyorum çiziyorum işte. alınanlar neden alındıklarını, hak verenler neden hak verdiklerini düşünsünler de ortalı yolu bulalım. bu arada idare-i maslahatçılardan esaslı devrimci olmaz. şimdi bu da ne alakaysa... *

neyse, saygılar ivan abicim...
devamını gör...

isterseniz 10 tane takın eğer karşınızdaki kişi korona hastası ie ve maske takmıyorsa ya da taktığı maske koruyuculuk işlevini yitirmişse üzülerek söylüyorum ki o virüs çok yüksek ihtimalle bulaşır. önemli olan, korona hastasının maske takmasıdır. e doğal olarak hepimiz potansiyel korona hastası olduğumuza göre, hepimizin maske takması bulaş oranını düşürmek adına hem bir mecburiyet hem de görevdir.

kamu spotu: mas-ke tak mas mas-ke tak.
devamını gör...

tercihimi bundan böyle ekseriyetle uzun tanımdan yana kullanacağım. uzun tanımlar anayasa maddesi gibi soğuk ve yüzeysel değil uzun ama bilgi verici, eğlendirici, ufuk açıcı tanımlar olacak. daha önceden kısa tanım yazdım ama az puan aldı ya da dikkate fazla alınmadı. kısa yazılan tanımları madalyalı tanım haline getirince öncekinde 2 beğeni 1 favori alan tanım, madalyalı hali ile 10 beğeni 3 favoriye dönüştü. baktım ki madalyalı tanımda okuyanı çeken bir husus var. hem yazana hem de okuyana fayda sağlıyor, arz buysa talep de böyle olacaktır. hem yazan için, hem okuyan için, hem de sözlüğün iyiliği ve selameti için bundan böyle örnek vatandaş , madalyalı uzun tanımlı çizgide olacaktır.
devamını gör...

eserlerini fransızca yazan rumen yazar e.m. cioran'ın 1949 yılı çıkışlı kitabı. kitap, 1996 yılından itibaren metis yayınları tarafından ''çürümenin kitabı'' adıyla basılmaktadır. fransızca'dan başarıyla çeviren haldun bayrı, kitaba herhangi bir önsöz eklemeyi gerek görmemiş haklı olarak. metis basımının kapağında yer verilen resim micheal mathias prechti'nin portakallar adlı tablosudur.

eser cioran'ın bir kesim okura göre ''ergen aforizmalar dolu kitabı'', bir kısım okura göre ise ''başucu kitabı'' olarak nitelendirilmektedir. ilk okur kesimi genelde kitap hakkında ''yarıya kadar okuyamadım'', ''okudum ancak gereksizdi'' şeklinde yorumlar yapmakta iken; ikinci okur kesimi ''dikkate değer kişisel yargıları barındıran ve her zaman açıp okunabilecek bir kitap'' şeklinde yorumlar yapmaktadır.

esere ilk okuduğumda cioran'ın ben açıkçası nihilizmin de ötesinde durduğunu düşünmüştüm. son derece yokoluşçu yargılarla doldurmuştu kitabı*... ikinci ve üçüncü okuyuşumda hak verdim cioran'a ancak hakkında kapıldığım niçe'den daha hiç'çi düşüncesi yerini başka bir şeye bıraktı. çünkü o, sorgulamalarını değil yargılarını yazmıştı. çünkü cioran bu kitabı 1936 yılında yazmayı bitirmiş, ancak okuyup evirip çevirdikçe bazı yerlerini yeniden yazmış ve düzeltmişti. bu da eseri sadece bir ''kitap'' olmaktan öte bir noktaya koymuştur. eser, okuyucuya herhangi bir öğreticilikle gitmiyor. cioran her cümleyi son derece bencil bir içtenlikle, bireysel olarak kaleme almış. size herhangi bir fikri empoze etme amacı gütmüyor. 'bak evlat bu hayatta bunlar böyle böyledir' demiyor. buna karşılık 'bence' kelimesine de kitabın herhangi bir yerinde rastlamak mümkün değil. bazı okur kısımının hayat enerjisini elinden aldığı yönündeki söylentiler doğru olabilir çünkü anlatılar komple bir dürüstlük içinde yazılmış. bu da kişinin kendi varoluşuyla, insan türünün karakteriyle ilgili ciddi yargılar barındırmasından mütevellit yüzleşmesini sağlıyor. doğal olarak okuyucu da bu yüzleşmeden memnun kalmıyor: ''ne güzel takılıyordum kendi dalgamda'' durumunu yerle bir etmece... konforu bozmaca... rahatınızı elinizden almaca...

cioran, kitabın ''dolaylı hayvan'' bölümünde şöyle der: tabiatta bütün varlıkların kendi yerleri varken, insan, metafizik olarak başıboş dolaşan, hayatın içinde kaybolmuş, yaradılış içinde tuhaf kaçan bir yaratık olmayı sürdürmektedir.

''kurtuluş yoluyla iptal'' bölümünde ise şöyle der: bir kez selamete erdikten sonra, kendine hala canlı demeye kim cesaret edebilir?

''unsurlarla dönüş'' bölümünde felsefeye ilişkin düşündürücü bir yargı belirmiştir: sokrates-öncesi düşünürlerden beri felsefe hiçbir ilerleme kaydetmeseydi, şikayet edilecek bir durum olmazdı.


''vardım, varım, ya da olacağım; dilbilgisinin sorunudur bu, varoluşun değil.''



'' çünkü her dehanın içinde bir marsilyalı'yla* bir tanrı beraber yaşar.''


(* marsilyalılar, palavracılıklarıyla ünlüdür.)

insanın kendi ile olan yüzleşmesine farklı açılardan ve acılardan yaklaştığını söylemek mümkün. ya da cioran'ın marsilyalılığı fazla kalmış olabilir; emin değilim. esas saplantısı, kayıp nesil, oluşturduğumuz siteler (sistem), iyilik ve kötülük, felsefenin olmayışı, trajedinin koşullar, bilinç, doğanın küstahlığı, melankoli, müzik, özgürlük, metafizik hayvan, itaatsizlik, yaşamak alanındaki tüm yargılarınızı tekrar düşünmeye sevk ettiği ciddi bir gerçek.

en sevdiğim pasajlarından biri ise şudur (ne zaman kendini bir şey zanneden bir hiç ile karşılaşsam gelir aklıma) : her şeyi horgören kişi mükemmel bir asalet havası üstlenmeli, ötekileri hatta kendini bile yanıltmalıdır: sahte canlı görevini böylece daha rahat yerine getirecektir.

bu eserin başucumda durmasının sebeplerinden biri cioran'ın geçmişte nazizim ile ilişkililiği ve kitabın ''hayatın pazarları adlı bölümünde, evreni bir pazar öğleden sonrasına dönüştürmesidir -ki pasaj sonu olmayan bir sonluluğu, sonsuz olmayan bir sonluluğu çok iç gıcıklayıcı şekilde ifade etmektedir-

(bkz: bir pazar öğleden sonrasına dönüşmüş evren)


''pazar öğleden sonraları aylarca uzasaydı, ter dökmekten kurtulmuş, ilk lanetin ağırlığından sıyrılıp hafiflemiş olan insanlık nereye varırdı? yaşanmaya değer bir tecrübe olurdu bu. tek eğlencenin cinayet olacağı; sefahatın yürek temizliği, naranın melodi, sırıtmanın şefkat halinde görüneceği hayli muhtemel. zamanın sınırsızlığı duygusu, her saniyeyi dayanılmaz bir azaba, darağacına çevirirdi. şiirle dolu yüreklere şevksiz bir yamyamlık, bir sırtlan hüznü yerleştirirdi; kasap ve cellatlar bitkin düşüp tükenir, kiliseler ve genelevler iç çekişlerle dolardı. bir pazar öğleden sonrasına dönüşmüş evren... sıkıntının tasviridir bu - evrenin de sonu...''


okumadıysanız, kendinize benim gibi başucunuzda tutmama sözü vererek okuyabilirsiniz. en azından sevdiğiniz yada sevmediğiniz bir şey daha olur.
devamını gör...

kullanıcı tarafından yüklenmiş görsel
devamını gör...

bu şey değil mi ya? tarık akan, gülşen bubikoğlu, adile naşit kadrosunun yer aldığı "ah nerede" filminin senaryosu. ama esas oğlan son kıza aşık oluyordu. belki de ayleen ona ihanet etmeseydi çok mutlu olacaklardı..

açıkçası bana üst düzey bir dolandırıcılık gibi gelmedi. belki en başta adamın dolandırıcı olduğunu bilerek seyrettiğim için de olabilir. ya o kadar parayı cidden milyoner biri isteseydi de vermezsin. sonuçta tehlikeli bir durumda, geri ödeyemeyebilir? şaka şaka, sebep bu değil. çok saçma bir risk olduğu için vermezdim. hiç mi arkadaşın yok senin birader? ailen zengindi hani? neredeysen oraya para taşıyacak adam mı bulamıyorsun? bırak bırak palavrayı bırak! sen üç milyar yedi yüz elli milyon. sen, milyar, sen para çekmişsin. sen bu parayı sen ne yaptın? ayrıca adamın yaşam tarzını gördükten sonra zırnık koklatmazdım. ben burada 9 ayrı bankadan kredi çekeceğim, o da orada en pahalı otellerde kalacak öyle mi? adam yaşam standardını hiç düşürme zahmetine bile girmedi ve bundan şüphelenmediler..

tam uyku öncesi izlemelik, bire bin katılmış dedikodu tadı veren bir belgeseldi. eleştirdim ama sevdim.
devamını gör...

yaşlanmaktır.

birkaç hafta önceye kadar yoğun bir şekilde intiharı düşünen biri olarak söylüyorum; intihar düşüncesini çıkarın kafanızdan.

zaten sonuçta mutlaka öleceğiz, acele etmeye gerek yok. kalıp sonuna kadar mücadele etmek en iyisi.
devamını gör...

6 eylül 1955 tarihinde önce radyo, sonra da gazeteler aracılığıyla selanik'te atatürk'ün evinin bombalandığı haberlerinin yayılması ile, en başta da rum azınlıklara yönelik saldırı ve yağmalamalar başlar.

ilk saldırının başladığı yer olan şişli'de büyüyen öfkeli topluluk, ardından kumkapı , sonrasında da samatya , daha sonra da yedikule ve beyoğlu taraflarına geçerek gayrimüslimlerin yoğun olarak yaşadıkları semtlere yöneldiler. rum azınlığa karşı başlayan öfke okları, daha sonra ermeni ve yahudi azınlıklara da yönelir. işyerleri saldırıya uğrayıp malları yağmalanmaya başlar. bu yağmalama ve saldırıdan türkler'in işyerleri de payını alır.

saldırılar 7 eylül sabahına kadar devam eder. içlerinde kilise ve sinagog gibi dini mabetlerin de olduğu 5 bini geçkin taşınmazlar zarara uğratılır. 70 kadar rum kilisesi yakılır, maddi değeri yüksek mallar sokaklara dökülüp yağmalanır. türk matbuatına göre 11 kişi, dış kaynaklara göre 15 kişi hayatını kaybetmiştir. yaralı sayısı da kaynağına göre 30 kişiden 300 kişiye kadar değişir. olaylara sebep olarak ortada kışkırtma olduğu kesindir. bu kışkırtma kimine göre özel harp dairesi tarafından tertiplenmiştir , kimine göre de ingiliz parmağı gibi dış güçler işin içinde vardır. ama istedikleri sonuca ulaştıkları da su götürmez bir gerçektir.
devamını gör...

andreas herman hunæus, 1814-1866 yılları arasında yaşamış danimarkalı bir ressamdı. güzel sanatlar akademisi'nde aldığı eğitimden sonra da manzara resimleri de üreten sanatçı genelde tür resimleri ve portreler yaptı. tür resimleri, gündelik hayattan sahneleri tasvir eden tablolardır ve andreas bu konuda oldukça başarılıydı.

8 aralık 1814'de danimarka'daki kolding kasabasında doğan herman doğuştan (ya da 2 yaşından itibaren) sağırdı, (bir kaynakta da aynı zamanda dilsiz olduğu yazıyor) akademiden önce kraliyet sağırlar ve dilsizler enstitüsü'nün öğrencisi olan ressam, çizime olan yeteneği fark edilince 1831 yılında güzel sanatlar akademisi'ne gitti. bundan önce terzilik öğrenmiş, tiyatro oyunlarında oynamıştı. 1833'te eserleri sergilenmeye başlayan ressam saygın bir portre ressamı oldu. portreleri ile ünlenen ressam, tür resimleri de çizse de birkaç örneği hariç (promenading on the ramparts of copenhagen on the evening of a public holiday in spring gibi) bu konuda ismini duyuramadı. portreler ile geçinemeyen ressam 1843-1847 tarihleri arasında ensitütü'de öğretmenlik de yapmıştı. 1847'de evlenen sanatçı 1866 yılında eşini kaybetti ve onun kaybı ardından 15 mayıs 1866 yılında hayata gözlerini yumdu.

danimarkalı sanat tarihçisi philip weilbach'ın sanatçı ansiklopedisinde yetenekleri övülen ressam danimarka'nın en ünlü sağır sanatçılarından biriydi ve 1836'dan itibaren yaklaşık 500'den fazla eser üretmişti.

kaynakça ve daha fazlası: yumpu.com, kunstbib.dk, da.wikipedia, denstoredanske.lex.dk, geni.com, artnet.com
devamını gör...

kendimi zaten ben bunları biliyorum, çalışmama gerek yok diyerek ikna etmek. bazen kişilik bölünmesi yaşıyorum. tyler durden gibi bir yaratık çıkıp ders çalışma ulen diyor. sonra konsantre oluyorum ve bir bakıyorum o 4506 benim elimde.
devamını gör...

kullanıcı tarafından yüklenmiş görsel
devamını gör...

pkk sempatizanı terör örgütü. sadece dinci tarikatlar yoktur, sol tarikatlar da vardır. sol tarikatlardan birisi de dhkp-c'dir.
devamını gör...

keyifli olsundu gökhan. * yayını açtım, özlemişim. bu kadarcık zaman geçti ama sanki benim için nostalji. sevgilerimi iletiyorum. bir de ismini vermek istemeyen dinleyici kimse ona da kalpler. canım şebo. *
devamını gör...

covid-19 salgını bitmeyecek. bilim insanları söylemekten bıkmadı, bizim milletimiz duymazdan gelmekten bıkmadı.

arkadaşlar, bu işin şöyle olunacağı söyleniyor: önce tüm halk aşılanacak, akabinde ilaç sektörü devreye girecek. covid-19 kaptığında aile hekimin sana bir reçete yazacak, gidip o ilacı içeceksin bir iki gün burnun akar ya da akmaz, sonra işine devam edeceksin.

virüsün de zamanla bulaşım ve etki gücü azalacak. ama bitmeyecek. bugün çiçek hastalığı bitti mi? hayır. ama hasta oluyor muyuz? yine hayır. doğduğunda yapıyorlar aşıyı, mesele bitiyor.
devamını gör...


gecede bir uyku,
uykunun içinde ben...
uyuyorum,
uykudayım,
yanımda sen

uykunun içinde bir rüya,
rüyamda bir gece,
gecede ben...
bir yere gidiyorum,
delicesine...
aklımda sen.

ben seni seviyorum,
gizlice......
el pençe duruyorum,
yüzüne bakıyorum,
söylemeden tek hece.
devamını gör...

latince, yunanca, farsça, arapça, türkçe ve çince dillerini sayabiliriz. bu 5 dilin varsıllığı konusunda hemfikir olduğumuzu düşünsem de türkçe için şöyle bir açıklama yapma gereksinimi duyuyorum: hem geniş bir coğrafyada yer almasından hem tarihinin oldukça eskiye dayanmasından (yazılı eserler olmasa da yaklaşık 7000 yıllık tarihi vardır) hem de yapı, sözcük ve anlatım bakımından yeterli ve zengin olmasından ötürü en güçlü dillerden sayılabilir (ancak elbette ki türk dünyasının gücünü göz önünde bulundurursak pek kimsenin saymayacağını düşünüyorum). öte yandan izole bir dil olarak görülen sümerceyle ve sümer kültürüyle olan benzerliğini göz önünde bulundurduğumuzda (türk - sümer ilişkisi rastlantı olmayacak kadar aynıdır) türkçenin daha da geçmişe uzanabileceğini, sümerlerle türklerin aynı coğrafyayı paylaştığını ya da sümerce ile türkçenin ortak bir kök dilden evrildiğini söylemek mümkün. ancak elbette ki ne türkiye'de ne avrupa'da sümer - türk ilişkisine dair en ufak bir çalışma yapılmadığından bu konunun üstü de kapanmıştır.
devamını gör...

verilmez mi yahu; kan, gözyaşı, yalnızlık, çaresizlik, karamsarlık aklınıza gelecek tüm hüzünlü kelimeler gençlik ile sarmaş dolaş bağırmak istiyorum teşeeekkkkürlerrr türkiyeeeee!!!
devamını gör...

fotoğrafladığı ânın şahididir. kimi fotoğrafçılar güzellikleri fotoğraflayıp nazarımıza sunarken kimileri de acıları, kederleri çekerler. yaptıkları iş, çok önemlidir; kâh tarihe not düşüp belge bırakarak kâh hiç gidemeyeceğimiz, hiç göremeyeceğimiz mekânları, tabiî güzellikleri özveri ile çektikleri fotoğraflarıyla bize sunarlar. ama acaba, bunca güzelliklerin en güzel fotoğraflarını çekme endişesiyle çaba sarf eden fotoğrafçılar, o ânın özelliğini, farklılığını yaşayabiliyorlar mı? sadece kendilerinin görüp bildikleri anılar biriktirebiliyorlar mı? fotoğrafçılık, sadece en güzel fotoğrafı çekebilme mücadelesinin geçtiği bir yarışma mıdır? yoksa fotoğrafçının gördüğünü değil, ama ânın kendisine hissettirdiklerini aktarmanın yolu mudur? fotoğrafçı, gerçeği tüm yalınlığıyla fotoğrafı vasıtasıyla aktarabildiğinde mi başarılıdır? ya da gerçeği iç dünyasının rengini katarak şahsîleştirebildiği nispette mi sanatçıdır?

bu sorulara, fotoğraflara bakmayı seven bir insan olarak vereceğim cevaplar her ne kadar önemsiz olsa da düşüncelerimi sayfama bir kayıt düşürmek için anlatmalıyım. evet, günümüzde teknolojinin de yardımıyla çok farklı, çok güzel fotoğraflar görüyorum. ama onlarda genel itibariyle sanatçıyı göremiyorum. neden mi? sanki fotoğrafçı için poz vermiş olan objelerin fotoğrafını teknik bilgileriniz de varsa elinizdeki teknolojik cihazlarla çok kolay çekebiliyorsunuz da ondan… ‘‘sen bunu yapmanın kolay olduğunu mu sanıyorsun? çekeceğimiz nesneyi veya canlıyı fotoğraf karesine sığdırabilmek için ne kadar yolculuk yaptığımızı, ne kadar beklediğimizi, dağ-bayır-dere ne engelleri aştığımızı biliyor musun?’’ dediğinizi duyar gibiyim. haklısınız; fotoğraf için katlanılan zahmet, emek herkesin mâlumudur; ancak fotoğraf, sanatçının an itibariyle bakışından, muzipliğinden, neşesinden, kederinden bir iz, bir işaret taşımıyorsa, sanatçının eseri değildir, makineden çıkmış soğuk ve hissiz bir şeydir.
devamını gör...

normal sözlük'ü kullanarak 3. parti dahil tarayıcı çerezlerinin kullanımına izin vermektesiniz. Daha detaylı bilgi için çerez ve gizlilik politikamıza bakabilirsiniz.

online yazar listesini görmek için lütfen giriş yapın.
zaman tüneli köftehor rehberi portakal normal radyo kütüphane kulüpler renk modu online yazarlar puan tablosu yönetim kadrosu istatistikler iletişim