şöyle bir sözü vardır;

“insan bir güzelliğin farkına varamıyorsa, o güzelliği hak etmiyor demektir.”

biz senin güzelliğinin hep farkındaydık be üstat ve inan seni hep güzel anacağız.

bu dünyadan bir ferhan şensoy geçti.

adını bilmediğim ama rengi güzel çiçek.

şampiyon sensin kara kartalımm*
şampiyona selam dur!

bakınız ben bir sanat eseriyim

kelenderis'in yenildiğini görünce umutlanmamı sağlayan turnuva. *
birazdan c grubu maçları için hazır olacağım. yuzdelerinizi artırmaya geliyorum hadi yine iyisiniz.*

kafa’nın genel algı düzeyi ve ayşe arman samimiyetinde ilerleyen sığ hali belli ama...

sadece iki ayağı olduğu için kendini çok yeterli hisseden ve gördüğü her engelliye abartı bir nezaketle yaklaşan orta yaş plaza insanından nefret ediyorum.

karşısındaki zihinsel engelliye, işitme engelli muamelesi yapıp bas bas bağırarak "merhabaaaaaaaa nasılsın bakalımmmmmmmmm" diyen rahatsızlardan da keza.

bir insana her fırsatta, -çoğunluktan- farklı olduğunu hissettirmek için uç hareketler yapmak adiliktir.

bu tarz tipler ilk tartışmada "kes sesini be sakat" eşiğine kadar düşer.

engellileri bu boktan hayata ve bu aptallara karşı hazırlamak için daha özel terapiler lazım.

ayaklarıyla resim yapan bir kıza bu resmi picasso bile yapamazdı demek, tekerlekli sandalye ile basketbol oynayan birisine michael jordan gibisin demek büyük bir dönek kişilik gerektirir.

onlara sürekli farklı olduğunu vurgulayan bu dümbükler olduğu için bu insanlar sadece beyin gücü gerektiren yaratıcılıklarını daha iyi yansıtacakları alanlara kanalize olamıyorlar.

yarısı yenmiş bir elmaydık bana sorarsan
ikimizdik, iki kişi degildik
bakıyorsak birlikte bakıyorduk gözlerimin içine
birlikte gözlerinin içine bakıyorduk senin
yanlıştı, dogruydu, hiç bilmiyorum
sanki bir bakıma ayrılık böyle..

iç anadolu bölgesinde anne için kullanılan kelime.

sözlük hala çok yeni arkadaşım. aktif yazar sayısı arttıkça dediklerin olacaktır. saydığın konulardan ilgili olduklarınla alakalı başlık açarak katkı sağlayabilirsin.

ıstanbulda olduğum esnada
örnek vatandaş ile görüşmüştük.
denk gelince olabilecek durum.
o kadar mesai yapıyoruz burda.
iki kelam da edebiliriz karşılıklı.
ankara'dan bir yazardanda anahtarlık almıştım.
(bkz: ankara zirvesi)ne de katıldım.
muhabbet ettik çay eşliğinde.
ben anonim bir yazar değilim.
olduğum gibi yazıyorum.
karşı komşun iseniz anlarsınız zaten.
makul ve mantıklı sosyal eylemlere katılmakta beis görmem.

iman gücüdür.
vaadedilen toprakların tamamını ele geçirmeden delirme lüksüm yok. fırat nehrine kadar yolumuz var!

komşumuz neriman teyzeye bir türlü neriman diyemiyor dum, reminan ancak, inşallah yaşıyordur.
iyi insan iyiliği ile anılır.

the godfather-orchestral suite.

damlatma tekniğini kullanan ressam.bu teknikte çok geniş yüzeylere, fırça kanvasa değmeden- uzak mesafeden damlamalar ile eser ortaya çıkar. hatta öyle rivayet edilir ki pollock resim yaparken kürek, tırmık, bıçak gibi materyalleri de kullanmıştır. pollock’a göre insanlar dünyayı kendi bakış açılarından görmeyi öğrenmeli , dünyanın onların görmesini istediği bakış açısından kurtulmalıdır. yani insan dayatmalardan sıyrılmalı, ve kendi gerçekliğini haykırmalıdır.

iyi yönden bakarsak bence çok ince bir düşünce olmuş bu. ama şöyle bir şey de var ki inandığınız tanrı ne ise onun adı küçük yazılınca o küçülmüyor. yine de bunu anlatmaya uğraşmak ve boş tartışmalarla uğraşmak yerine böyle bir uygulamanın konulması hoş olmuş.

yönetimi de inceliğinden kutlarım.

anlık olarak yaşadığım can sıkıcı sorunsal. çok kötü bir kabus gördüm ve sonucunda bu girdiyi yazmakla meşgulüm.

geri uyumaya çok çalıştım ama başımın inanılmaz ağrısı bunu engellemiş bulunmakta. bu aralar çok düşünüyorum geçmişi, pişmanlıkları, bunların karakterime etkisini, gelecek kaygısını, mutsuzluğu belki biraz ölümü.

düşünmekten sıkıldım ama düşünmeden bir saniyem bile geçmiyor. düşünmek, daha da çok düşünmek anlayamadığım bir haz veriyor bana mutsuzluğumun yanında. korkuyorum bazen düşünmekten delirecek gibi oluyorum, dün burada akıl sağlığını kaybetmiş yazarlar tarzında bir başlık açılmıştı sanırım yavaş yavaş o evreye giriyorum bende.

beynim bu aralar eskisinden daha az çalışıyor sanki, çok durgun bir modda. ne yapsan ya da ne yapmaya çalışsan her seferinde önüne engel çıkması, hayallerin bir bir tükenmesi hepsi birleşip, insanın kabusu olup, gece uyurken hafakanlar bastırıp insanın damağını kuru ve de bünyesini nefessiz bırakıyor.

son zamanlarda mevcut modumu kimseye belli etmemeye uğraşıyorum ama çok sahte bir insan olup da çıktım esasen. insanların dertlerine ortak oluyorum, onları dinliyor, çözüm sunuyorum ama iş ne zaman bana gelse kendi söküğümü dikemiyorum.

her şey bana saçma ve amaçsız gelmeye başladı. bakışlar, sözler, manalar. kendimi kapkara bir bataklığa, bir depresyona süruklüyorum ama diyorum ya bana anlayamadığım bir haz da veriyor bu durum bir bakıma.

çok düşünüyorum. bunu yazarken bile, az sonra şekersiz sert bir kahve hazırlayacak olurken bile. en sonunda her filozof yalnız ölür ben bir filozof değilim ama bir filozof gibi hissetmenin ne demek olduğunu iyi biliyorum.

saat 05.07 değerli vaktini ayırıp bunu okuduğun için de sana ayriyeten teşekkür ediyorum, iyi geceler.

bilinçaltlarının ne kadar iğrenç, ne kadar lağımsı olduğunu gözler önüne sermişler.

böyle devam edin, mizah yaptığınızı zannederek gösterin bize o pis düşüncelerinizi.

nasıl olsa bu millet bir gün gereken cevabı sandıkta da sokakta da her türlü verecek.

o zaman yönünüzü nereye nasıl döneceksiniz çok merak ediyorum.

güzel bir barış manço şarkısı.

s ö z l e r i :



*
klip:

*


*

bu piramidi ne zaman görsem hep çocukların aslında kendini gerçekleştirmiş olduğunu düşünüyorum. saçma gelebilir belki ama bir düşünün, çocuk kaygısızdır. bir çocuğun neredeyse bütün ihtiyaçları aile tarafından karşılanır. ne barınma ihtiyacını düşünür ne karnım bugün doyacak mı diye endişelenir. bence başta çoğumuz kendimizi gerçekleştirmiştik ama sorumluluklar ve endişeler arttıkça piramidin en başına döndük.

okuduğum, beğendiğim ve bana bir şeyler kattığını düşündüğüm çoğu tanımdan artımı eksik etmem. bazı tanımlar öyle güzel oluyor ki, teşekkür edesim bile geliyor paylaştıkları için böyle güzel bilgileri, düşünceleri ve fikirleri. takibinizdeyim bol bol okuyorum.