zaman tüneli

kendisini islamcı veya milliyetçi diye tanımlayıp
kendini (idealize ettiği) dinine veya milletine yakışır hale getirmeye çalışacağına
başkalarını
dini veya milliyeti nedeniyle taciz eden
az gelişmiş beyinlerden herşey olur da
adam olmaz.

var olan ve var olmaya da devam eden anılardır. ev masrafları, kitap masrafları derken elbiselerime para ayıramamak benim için en acı verici yoksulluktur. rengarenk elbise koleksiyonum yarıda kaldı sonuçta. herkesin yoksulluğu kendine, dalga geçmeyiniz.

kütüb-ü sitte hadislerindeki sahih-i buhari bölümünde geçen; açık bir şekilde kadınlara hakaret eden akıl, mantık ve vicdan dışı bir olay. bu teknoloji çağında hala daha şu arabın çirkef dinini canıhıraş bir şekilde savunan tatlısu müslümanı kadınlar var ya, akıl alır gibi değil. ey kadınlar, boşuna biz ateistlere karşı islam'ı savunmayın zira sizin savunduğunuz din size bu dünyayı geçtim, öte dünyada da birşey vaat etmiyor. muhammed kim kadın hakları kim?
sahih-i buhari'de geçen ve kadınlara aleni bir şekilde hakaret eden kan dondurucu bir olay
atatürk vs muhammed
atatürk'ün ve muho'nun kadına bakış açısı ve verdiği değerler. söyleyin bakalım, kadına asıl değeri veren kimmiş?
müslümanlıktan önce ve sonra türk kadını
gerçek islam'da kadının yeri

evlilik sonrasında erkekleri korkutan yegane şey değişim. hayat da değişiyor hayatlarındaki kadın da. değişime mecbur bırakılmak da var üstelik. bu kaygılardan ötürü sevgileri bile köreliyor. hayatlarındaki rutin bozulsun istemediklerinden ağır geliyor bu yük onlara. düşündükçe bunalıyorlar ve sonrasında başlarım böyle değişime, ben oynamıyorum deyip kaçıyorlar.

sonuç; yalnızlıklarıyla mutlu görünmeye çalışan bir yığın ihtiyarlamış çocuk-adamla dolu karanlık sokaklar.

yoksulluk olarak en üst seviye hatırladığım.
banyomuz eski tip odunlu ısıtma sistemiydi, haliyle odun ve kömür olmadığı için dışarıdan çöp toplayıp çöp ile yakmıştık.

o kadar çöpün çöp dolanıp pis koktuktan sonra miss gibi gelmişti banyo.

ucuz diye
az çorba siparişi verip
masadaki ekmeğin hepsini bitirdiğim günler
geri gelse.
her hafta 300-500 ₺ sadece pazar masrafı yapan beni görse.

hayatı daha yaşanılası kılan mucizelerdir. karanlıkta parlayan güzel ışıltılı yıldızlardır.

hayatta içimde ukde kalan tek bir şey varsa o da üniversitede yoksulluk çekmemiş olmamdır. bakın ailemin zengin olmaya yakın olduğu tek bir dönemi oldu. sadece belirli bir zaman aralığında refah seviyemiz yükseldi. o da benim üniversitede okuduğum yıllardı. fütursuzca ezdim o parayı. daha doğrusu ezmek istedim fakat bulunduğum şehir itibariyle çok da şey yapamadım.. nasıl desem.. verim alamadım. hiç taşkınlık yapmadım, efendime söyleyeyim felekten bir gece çalamadım. ek geliri olan emekli hayatı yaşadım. ulan şimdi düşünüyorum anlatacak tek bir şey y..

çoğu zaman ülkemin topraklarında olmayandır.
paran varsa yancıktaaa öhü öhü öyle birşey işte.

öldüğünü anlamayan kalmasın diye en düşük emekli aylığı 7.500₺ yapıldı.
9.000.000 fakiri ve ailelerini kandırıp oylarını (ç)almak için.
sen başkasının işinde köle gibi çalış. 8.500₺ al. senin bugüne kadar ödediğin primin yarısının yarısını bile ödemeyen amcalar yatarak 7.500₺ alsın.
adaletinin batsın.
bir de adında adalet olan parti yapıyor bu işi.

kendime bıraksam olur mu? bence olur.
sürekli denk geliyorum hoşuma da gitmeye başladı..
"tadı kalmadı hiç
ne sabahın, ne hayatın
gün, gün azaldım
sonum er ya da geç
yine yollar, uçurumlar
derin, derin"
"nasıl atlatılır ki bitmeyen bir afet
acında bile var görülmemiş zarafet
yokluğunun her anı sanki kıyamet
bir yolu varsa hadi vazgeç"

ilk yıllarında üniversitenin, takıldığım arkadaşların hepsi anası babası çalışan ,üst gelir grubundaki bireylerdi.ben de aralarında başarı bursu ile okuyan,yazları çalışmak zorunda kalan bir vatandaş.
restoranda yemek yenecek değil mi?grupça gidilmiş.ee iştirak etmek lazım.
ben karnım tok derdim ,az önce yedim vs.

halbuki nasıl açım.
arkadaşlar beyti,adana kebap,döner vs sipariş ediyorlar.ilk önce tabi lavaş tereyağ ,soslar vs geliyor masaya.
aç ,fakir ,başarılı öğrenci bendeniz baso ne yapıyor dersiniz.
o lavaş ve ortaya getirilen malzemelerle karnını doyuruyor.


daha sonra aklım başıma geldi,bir daha o grupla takılmadım.ilişkiyi kestim.benim gibi hayatı mücadele ile geçmiş 1-2 kişi buldum.başkalarına imrenmeden mücadeleye devam ettik.

manitamız yok ki gidip şap şup öpelim. onun yerine gidip muhabbet kuşu ve papağan öpüyorum üstüne bir sürü didekleniyorum. neymiş efendim, öpmeyecekmişiz. oldu lan! oldu sizi de öpemeeceksek!

ne yapacaksınız? nüfusunuza mı alacaksınız...

sözde hukuk devletinde yaşıyoruz fakat gösterişli saraylarına rağmen içi koca bir boşluktan ibaret olan kokuşmuş adalet sistemimiz neden sadece işine gelene ve gücü elinde tutana çalışıyor? sülale devri yaşayanlar, yandaş kafalar, çeteler, hortumcular, sistematik olarak devleti sömürenler ya da şehir eşkıyası mafya bozuntuları diledikleri gibi at koşturup iğne ucu kadar yara almaz, cezalardan her halükarda sıyrılabilirken, sıradan bir vatandaşımıza neden adil davranılmıyor?

merak ediyorum; bu ülkede adalet aslında hep söylendiği gibi, büyük ve güçlü sineklerin delip geçtiği, ufak olanların takıldığı devasa bir örümcek ağı mıdır? yoksa yalnızca günümüzde pek sık kullanılmayan, eskilerde kalmış bir kadın ismi midir?

yakına aramıza katılacak bende tadacağım sorumluluğu olmayacağı yalnızca seveceğim için gayet konforlu bir sevgi.

küfürdür, hakarettir, kavgadır, aşağılamadır...
bunları göreceğime onları görmeyi tercih ederim fakat çoğunluk tam tersini düşünmekte.

ay hadi bunu da yapmadan ölmeyeyim.

öğrenci menüsündeki iskenderdir.1 pozisyondan az,yanında çorba veya salata olur.
öğrenci de doymak için pidenin anasını ağlatır. çorbaya doğrar pideleri önce .çorba arkasından da iskender .öğrenci de iskender yemeli.

millet sözlükl*e aşk yaşıyor. ayy şimdi düşüp bayılacağım. benim öküz öldü, ortaklık bozuldu.

t: bir eylem planı.*