zaman tüneli

bir oscar wilde şaheseri. romanı okuduktan çok zaman sonra spotify’da bir podcast serisine rastladım. ferit burak aydar, ki kendisi bu romanı dilimize çevirmiştir, klasik okumaları adıyla bir dizi edebi eser ve sanatçı üzerine çözümlemeler sunuyor. şayet bu romanı okuduysanız ve 15 dakikanız varsa dorian gray’in portresi üzerine olan kaydını dinlemenizi tavsiye ederim. hoşunuza gidecektir.

iyi dinlemeler.
spotify.link/TXX0VS2H2Cb

kırgın ve ümitsiz uyuyacağım bakalım hangi duygular ile uyanacağız.
haksızlığı yapanlar mutlaka bir yerde karşılığını alırlar. ki kendileri, ki çocukları, ki torunları.
neyse iyi geceler sözlük ve sözlükçüler.

sonrada bir baktım, her yerde kimseye sorulmamış bir iz var.. bir yara gibi
kimsenin sahip çıkmadığı boş bir hafıza.
elinde kaç kurşunu kaldıysa havaya saçanlar, derde düşmeden yaraya
kaçanlar.. bunların hepsi sizin kefaretiniz. bir ben mi görüyorum gerçeği?
o ses ve soluk kesildiği zaman, o son nefes yutulup geri verilmediğinde.. kim borçlu çıkacak zamana?
kaç beden yan yana çürürken bir mısralık şiir oluyor? uzakta.. tüm dertlerimiz
uzakta mı bitiyor?
nasıl kadeh tokuşturulur ? bayramda nasıl giyinilir ? bir başka ülkede, bir
başka an da nasıl kaybolunur bazı yollarda?
bir tuşum ben. bir piyano tuşu. sesi mi duyuyor musun?

ooh biraz da böyle erkekler görsün sözlük kızları gözleri gönülleri açılsın bir ferahlasınlar.

avustralya’da yeni keşfedilen bir örümceğin adına ilham olmuş oyuncu.

"venomius tomhardyi" kulağa çok tehlikeli gelse de o kadar sıkıntılı bir örümceğe benzemiyor. *

haber: kayiprihtim.com/haber/yeni-...

enfes bir cover buldum! orijinali tool'a ait olan tabii ki...

manga - dursun zaman

hande erçel muhteşem bir oyuncu. size bunu aşağıdaki 4 saniyelik video ile ispatlayacağım.

bugünkü dersimiz bu kadar.

calvin klien'ın bu ilanını milat * sayabiliriz. *

renklerin içinde, düşlerin içinde ölmek sessizce derim
(bkz: kargo)

barış manço gülpembe
yeni nesilden ise yüksek sadakat kafile diyorum.
türkiye'de yapılmış en sağlam rock müzik olarak görüyorum.

sarının kırmızıya çalan tonu anlatmak zor göstermek kolay.

ne hissettiğimden emin değilim. belki de bir şey hissetmiyorum. sadece düşünüyorum. ne yaşıyorum, nasıl bir düzenin içindeyim, kendimde miyim, kendimde olmuş halim bu mu vs. uzayıp giden soru zincirine ayak uyduruyorum. ama hiçbir hisse şu an ait olmadığımı hissediyorum. sanırım ait olmama hissi yaşıyorum.

(bkz: yaşlı adam ve deniz)

yaklaşık bir 10 yıl önce selena dizisinde görmüştüm :d
selin huzur evinde yaşlı bir adama okuyordu

uzun süre ekrana bakınca göz kuruluğundan da yaşanabiliyor.

maalesef.

‘’üzülme! bu bizi hayatın bir araya getiriş şekliydi.’’

bazı dudak dolgulu hanımkadınkızceğizlerimizin ağzının benzediği hayvan. üst dudağının yani.

sarı; ayrılık ve uğursuzluk
siyah; gerçeklik, güçlü ve özel
mor; şans ve ihanet
kırmızı; sıradanlık (hep bu kırmızı kalp emojisinin yaygın kullanımından)
mavi; zıtlık ve yalan
bordo; zerafet ve güzellik
yeşil; doğa ve doğallık
pembe; cıvıl cıvıllık
turuncu; ay ve güneşteki hâlinden sakinlik.
yumuşak renkler; rahatlatıcı, huzur
beyaz; masum ve ayna
kiremit rengi; sonbahar
neon renkler; disko topu, ilgi çekme

mutluluk dediğim bir renk olmadı. bunu fark ettim. renk olarak kopkoyu bir kırmızı veya siyaha kaçabilecek kırmızı olabilir.
aşka da bir renk bulamamışım. olsa maviye yakın bir mor olabilirdi.
tanımlara bakınca çelişki gibi gelebilir ama öyle değil sadece ben anlayabilirim. (:

benim için karanlıkta çekilen işkence misali.