zaman tüneli

hiç haketmeyen biriyse ona yanarım.

bu şairlerin ne kadar aptal, paçoz tiplere aşık olduklarını bilmesem..
ama bazı bazı gerçek tanrıçalara şiirler yazıldığı, şarkılar yapıldığı da olur. tabii bu istisnai bir durumdur.

hakiki leylalar böyle milyonda bir falan bile değildir. bakın abartmadan söylüyorum bunu. öylelerinin saçının tek bir teli sevenin canından kıymetlidir. uğruna yazılan şiirlerin duygusuny kavrayıp bunun ağırlığını taşıyan, şiir yazıldı diye kıçı başı ayrı oynamayan, coşmayan kadın pek nadirdir.
şiir öyle her önüne gelene yazılmaz. kalbin herkese verilmeyeceği gibi. ama şairlerin şeyinde mi? yaz babam yaz. aptal herifler... şöyle acaba şu kadına değer mi? diye düşünsenize. şiir yazma hastalığınız ve zevkiniz hiç haketmeyen tiplerin k.çını kaldırmaya yaradı sadece.

cahildim dünyanın rengine kandım.

dayı sen pasifsin hadi bizi ilgilendirmez dedik, kendi tasarrufudur dedik, onu hoşgördük öhölöööööööö bir şekilde. ama neden evlenip hanımının psikolojisini, hayatını s....yorsun. yazık değil mi ona. e ..... koduğumunun.

(bkz: lümpen hristiyan)

geri dönüp almaya kalksa fransız ihtilali hoş geldin. biliyorsunuz o dönemde henüz uçak ve helikopter filan yoktu. ejderha ve dinozorlarla seyahat ederlerdi.

dinde zorlamının olmadığını, herkesin inancının sadece kendini ilgilendirdiğini ifade eden harika bir hoşgörü ve tevazu örneği suredir.
yobazlara söylenecek tek cümledir. lekum dinikum veliyedin. çünkü ikinizde müslüman olsanız bile o sizden daha müslümandır. yeri geldiğinde dinini sorgulamaktan da çekinmez. ona bu cümleyi söyleyip iletişimi bitireceksin.

sıtkı değil sıdk.

çünkü sıdk; "doğruluk ve sadakat" demektir.

sıdkı sıyrılmak;
"- birine karşı duyulan güven ve inancı yitirmek
- birinden veya bir şeyden soğumak
- birinden veya bir şeyden bıkmak" demektir.

haç takmasına gerek yok zira hristiyan kılıçları “haç” şeklindedir. bizimkiler ya da doğu kılıçları genelde kavislidir. erken dönem türk kılıçları ne araplarınki kadar kavisli ne de katoliklerinkiler kadar düzdür.

hacı adayıdır. çünkü savaşta kim vurduya gidebilir.

profilindeki nazan öncel fotoğrafı çok güzel olmuş. :)

hayali bile ağlatırken bir bakmışsın gerçeğini yaşıyorsun. kısa süreli bir sağırlık yaşıyorsun zamanla yerini özlemeye bırakıyor.

renkler kişilik belirtebilir tıpkı isimler gibi ya da burçlar gibi, her rengin bir kişiliği vardır bana göre.

savaştan son anda haberi olunca hızlıca orduya yetişeyim diye evde unutmuş olabilir, insanlık hali.

şairseniz kadınları etkilemek için yapabileceğiniz başka bir şey yoktur, yazarsınız. misal; nazım hikmet. sonra birileri okur etkilenir bu şiirlerden ve uğruna yazıldığı kadını yüceltir de yüceltir. sadece abazalıktan ileri gelen bir duruma çeşitli anlamlar yükleyip "vay be, aşka bak" tarzında yükselmeniz biraz riyakârca.

içeriğe değil ambalaja baktıkça daha çok kandırılırsınız benden demesi.

atatürk havalimanı yenikapı metro hattının numarası.

ince memed'i o kadar iyi betimler ki karakterler kahvaltıda çorba içer.
okurken kalkıp tarhana çorbası içesiniz gelir. işte edebiyat budur.*

t/ türk yazar ve büyük sanatçı.

koç kesin koç.

şaşırmadım. cami tuvaletinde birbirine giren hacı amcalar var oğlum bu ülkede.
hani köylerde derler ya, "çoban cafer vaktiyle bir kızı sevmiş ama vermemişler. o da başka kimseyi istememiş bekar kalmış"...
abicim adam büsbütün eşcinsel, bu hikaye ile kendini gizliyor. oysaki o başka sürünün çobanı hayri ile takılıyor.
bak bunun günah olduğunu tartışmıyorum. bu insanlar var diyorum.

koltuk artık her anlamda bomboş kaldı fakat dostluk baki.

bir gün gerçekleşmeye mahkum olan fobidir.