zaman tüneli

esmer avuntusu.

sen foto atarsın o atar öyle gider. gerçekte güneṣten uzak duran, iyi beslenen, spor yapan geç yaṣlanır. bu kadar.

ha bir de her çocuk 2 sene erkene çekiyor yaṣlanmayı. sorry.

bir ara heveslendiğim halde bağımlılık yapmasından endişe ettiğim için içimde bastırdığım duygudur, antikacılık pahalı bir hobi, içindeki bu duyguyu bastırmadığın takdirde biriktirmeye başladığın nesnenin tutkunu oluyorsun, bir yerde gördüğün veya birinde olduğunu duyduğun zaman bütün ilgini oraya veriyorsun, ayrıca onun çakması falan da kesmiyor orijinaline sahip olmak istiyorsun ve bu uğurda elinde avucunda ne varsa dökmeye başlıyorsun işte sıkıntı burada başlıyor, bir de bu hobiye sahip olmayan bireyler tarafından çar çöp toplayan biri gibi algılanıyorsun bu da ayrı bir konu

piko... söz sende....bak antika zopa var bende, akşamdan ıslanmış budaklı... rönesans, gotik, altın varaklı...van goh imzalı, da vinci referanslı...
ez beni sen, devam et...

sene 94 veya 95. o zaman babamın dükkanı var.
çalışan da 15 kişi civarı. tabi ustalar ve garsonlar harici 20 yaş ve altı. o zamanlarda izinler tam gün değildi. herkes sabah gelir, hazırlığa yardım eder, izinli olanlar 13:00 - 13:30 gibi izne çıkardı.

neyse bir gün motorcu, komi ve mutfaktaki çırak konuşuyorlar aralarında. işte akşam konser var, şöyle güzel olacak, böyle güzel olacak diye konuşuyorlar. ben de dedim ki " ben de geleceğim ". yok dediler sen gelmezssin, doğan usta* izin vermez.

neyse saat 1'e yaklaştı. o zaman da çocuk dışarı çıkar, akşam ezanına kadar gelmez, kimse de sormazdı. çünkü dışarısı güvenliydi o zmanlarda.
ben de dükkandan çıktım gittim karşı ışıklarda bunları beklemeye başladım.

bunlar geldiler tabi. ben de inat etmişim. bindik minibüse kadıköy. vapurla eminönü. oradan yedikule zindanları.

yedik içtik, derken saat 19:00 oldu. biz de açık hava konseri, bekliyoruz.

baba bir çıktı, aman yarabbi. yaktın beni dünya'yı ilk söyledi. bir baktım herkes üstünü çıkarıyor.
üstünü çıkaran cebinden jileti alıyor başlıyor çizmeye.

hayatımda öyle bir manzara görmedim. daha 10 yaşındayım anca. ulan dedim bu millet kendini kesiyorsa demek ki bu müslüm gürses çok büyük sanatçı.

o gün babayla ilk tanışmamdı. sonrası hayranı oldum zaten.

nur içinde yat baba.

çöpü boşaltana kadar orada kalır.

evet yani genetik açıdan olmasada görsel olarak daha fark edilir düzeyde olurlar.

neyseki kumralım

geri dönmüş, istanbul'da son bir ayda 3 konser vermiş. hayranları da vefalı çıkmış.
bu adamı bir gün sevebileceğimi düşünmezdim. gerçekten zamanında çok güzel şarkılar yapmış. yolu bahtı açık olsun.
abur cubur adamlar haddinden fazla değer görüyor şuan ülkede.

kurulan hayalleri imtina ile çöp poşetine doldurup yürekten ve zihinden atmaktır.

normalde binaların gökyüzünü kapatmasından nefret ederim ama burada bozmadı gibi

şu an

" biz kötüyüz aynen "

dilan polat denilen görgüsüz karının çıkardığı saçma sapan bir şarkımsıdır. noldu dilan polat, enercin düştü mü? tatlı tatlı yemenin acı acı geğirmesi olur.

deprem anı.

kıyamet kopuyor sanmıştım.
koptu nitekim.

hayatın anlamı bireyseldir ... herkes anlıyabildiği kadar veya anlamak istediği kadardır ...

ilk grup dilenciler hasta olan yakınları için para isteyen insanlardır. kalabalık olan yerlere girer ve ''abilerim, ablalarım'' kelimeleriyle açılışı yapıp dilenci olmadıklarını ancak devletin karşılamadığı bir tedavi ihtiyaçlarını gidermek için paraya ihtiyaç duyduklarını belirtir ve bazen hastane raporu veya bir resim göstererek sizden para isterler. zamanla evrim geçirip hastaların kendilerini - evet şaka değil baya bildiğiniz oksijen tüplü ve engelli insanları - yanlarında emanet gibi gezdirerek para istemeye başlamışlardır. bu dilenciler istanbul toplu taşıma dilenci nüfusunun %70'ini oluşturur.

ikinci tür dilenciler müzik yaparak dilenirler. genelde tek kişidirler ancak üç kişiyi de bulabilen gruplardan olabilirler. tek kişilik dilenciler vagonun içinde sürekli bir yürüyüş halindeyken, çok kişili gruplar genelde sırtlarını sağlam bir yere verir ve duraklar arasında lokasyon değiştirerek para isterler. bu grup dilenciler istanbul toplu taşıma dilenci nüfusunun %20'sini oluşturur.

son tür de genelde mendil vb şeyler satanlardır. bunlar da dilenci nüfusunun %10'unu oluşturur.

marmaray ve istanbul metro hatlarında yolculuk eden herkese sabır dilerim.

not : dilencilik suçu, türk ceza kanunu'nun 229. maddesinde yer almakta olup kendisini ruhen veya beden bakımından idare edemeyecek olan kişileri dilendirmek suç sayılmıştır.

hz. yasuo'nun videolarında sık sık kullandığı ve kafa dansı yaptığı efsane bir replik: isa musa sen bizi kutsa.
ilgili link: "isa musa sen bizi kutsa" repliğiyle meşhur yayıncı hz. yasuo