zaman tüneli

erkek erkege dans etmek kadar rahatsiz edici degil.

ozellikle dugunlerde cikip karsilik gerdan kirip gobek atan erkeklere bakinca bunlar ne diye ciftlesme dansi yapar gibi birbirlerine figurler sergiliyorlar diye dusunmusumdur. tamam birbirlerine dokunmuyorlar belki ama bu ne cilvelesmedir boyle. asil tuhaf olan bunun kimseye tuhaf gelmemesi.

kişinin kimden kötülük göreceğini bilmesidir. her zaman ona karşı mesafelidir.ama bazen yakıştıramadığımız insanlardan darbe yeriz.

bunu doğru şekilde telaffuz edebilen cindir.

bugünlerde ağlayamıyormuş gibi hissediyorum sözlük.

buraya 2 aydır yazmıyorum, ne zaman yazacak olsam kafamda yazıp faaliyete geçirmeden beynimin derinliklerine bırakıyorum ama bugün bunu yapamıyorum.

eskiden "1 ay nedir ki? 2 ay nedir ki?" diye düşünüyordum ama o 1 ayda çok şey olabilir veya o 2 ayda dünya değişebilir.

gazze'deki soykırımdan ötürü kendimce bir yasta olduğumu biliyorum. yastığa başını koymadan uyuyan ve nadiren gördüğüm kabusları saymazsam gece uyuyup gözünü sabah açan biriyim. hatta bazı insanların hayalini kurduğu uyku düzeni bende olabilir-di şu son 1 aya kadar. akşamları 9'da uykum geliyor, geceleri uyuyamıyorum ve sabahları yorgun kalkıyorum ve kabuslar* da cabası. insanlar orada her gün sıralarını beklerken hiç bir şeyden zevk almıyorum, zevk aldığım şeyler canımı acıtıyor, falan filan. hayat akıyor ama devam etmiyor. güvenli alanımda dışarıdan bakmak kolay ve belki şımarıkça ama öyle işte.

ekleme: bu kısmı yolda gelirken yazmışım. insanlar ölürken, en doğru tabirle yok yere soykırıma uğrarken şu yukarıda veya aşağıda yaşadığım şeylerin hiç bir önemi de yok aslında. dert mi? asla ama yazmış bulundum ve öyle kaldı. yoksa her şey fos bu paragrafın dışında, dünya benim etrafımda dönmüyor ve hani tüm bu mızmızlandığım şeylerde lüks ve şımarıklık aslında ama yine diyorum yazmış bulundum ve kaldı öylece.

daha önce buraya da yazmıştım, bir şey canımı çok sıktığında veya çok üzüldüğümde omuzlarım ağrır. omuzlarım ağrımayı 1 aydır bırakmadı.

dedim ya kendimce bir çeşit yastayım ama hayat devam etmese de akıyor ve okul kafamı çok karıştırıyor*. hani kendimi ve kişiliğimi sorgulamaya başladım, artık kafamın içinden çıkmak istiyorum, biliyorum ben yeterliyim, biliyorum ne yaparsam en iyisini yaparım, soruların soruların cevaplarını falan hepsini biliyorum hani en azından mantığını kurabiliyorum hoca demeden ama hepsi kafamın içinde. kafamın içinden çıkmak istiyorum.


hani aslında her şeyi hayatın akışı içinde yaşıyorum, üzüleceksem üzülüyorum, okula olan sorumluğumu yerine getiriyorum, resim kursuna gidiyorum ne biliyim beynimi bir köşeye bırakmak istiyorum bazen, hani çok sıradan bir hayat yaşıyorum ve bu sıradanlığı seviyorum da. ama yine de bir şeyler artık bitsin, bir şeyler artık başlasın istiyorum. tüm bunların arasında hayat zaten akıyor diye akmak/sürüklenmek istemiyorum.

tüm bu yazdıklarım veya hani hayatın akışı ya buraya yazamadıklarım bir araya gelince ağlamak istiyorum, ağlayamıyorum sanki gözyaşlarım da kafamın içine sıkışmışçasına.

o yüzden bugün ağlamak istiyorum, nefes almak istiyorum, bitsin istiyorum, başlasın istiyorum.

öyle işte, 2 ayımın son derece eksik özeti.

art zamanlı yöntem ile:

muvaffakiyet (isim kökü)+ siz (isimden isim yapma eki[yoksunluk eki])+ le (isimden fiil yapma eki) - ş (fiilden fiil yapma eki) - tir (fiilden fiil yapma eki [ettirgenlik eki] - ici (fiilden isim yapma eki) + le - ş(yazdık yukarıda) - tir (bunu da yazdık) - i (zarf fiil eki) + ver (fiil kökü) - e (zarf fiil eki) + [u] (düşmüş fiil kökü) - me (fiilden fiil yapma eki [olumsuzluk eki]) - y (yardımcı ses) - e (zarf fiil eki) + bil (fiil kökü) - ecek (fiilden isim yapma eki [sıfat fiil eki]) + ler (çokluk eki) + imiz (1. çokluk şahıs iyelik eki) + den (ayrılma hali eki) + [i] (düşmüş yardımcı fiil) - miş (öğrenilen geçmiş zaman eki) - siniz (2. çokluk şahıs eki) + ce (eşitlik hali eki) + si (3. teklik şahıs iyelik eki) + n (zamir n'si) + e (yönelme hali eki)

bedava bilgi bombardımanı hava atarsınız hadi yine iyisiniz

gitmek için bahane arayan kişinin giriş yapmadan önce ki cümlesidir.
_ gidiyorsam seni sevmediğimden değil artık birşey paylaşmadığımızdandır.

sahilde en az 6.000 adım olarak tamamladığım rutinimdir.

genel itibarı ile edebiyat ve tarih.

öğretmenler kolay kolay bu kadar sinirlenmezler kaldı ki hepimiz liseli olduk, dünyadaki en aşağılık varlıkların liseli erkekler olduğunu biliyoruz. sözden anlamazlar, bunları dövmekten başka çare yoktur hocamın ellerinden öpüyorum böyle bir devirde doğru yolu tercih etme cesareti gösterdiği için

nush ile uslanmayanı etmeli tekdir
tekdir ile uslanmayanın hakkı kötektir

günlük etkinliğim.

twitter ve ekşi gibi aşırı 'duyarlı' insanların bulunduğu platformlarda konunun öncesi sonrası ele alınmadan savunulan lise ergenidir.

bakmayın bizim nesil zevkine dayak yerdi. öğretmenlerimiz hem döverdi hem de severdi. ben kendi adıma memnundum. dozu kaçmadığı müddetçe..
ben bu videoda da pek sertlik göremedim açıkçası.
talebenin gayri ahlaki bir davranışta bulunduğu kanaati hakim bende. zira hoca bey çok sinirlenmiş ve öğrencisine kitapla dalmış.
tokatla dalsaydı çok daha başka olurdu o iş..
aileleri tarafından terbiye edilmemiş binlerce lise öğrencisi var.
bunların işi, itlik, serserilik, puştluk gibi şeylerdir genellikle.
bunları disipline sevk etmenin bir karşılığı varsa kesinlikle cezalandırılmaları gerekir.
öğrenciler bu ülkede dokunulmaz olduklarını düşünüyorlar. onlara her şey serbest...

eğer öğretmen tahmin ettiğim gibi haklıysa onun o mübarek ellerinden öperim. az bile dövmüş.
öğretmene soruşturma açılmış bu arada! bir lise ergeni yüzünden inş. işinden olmaz adam.
twitter.com/trhaber_com/sta...

ekleme, tekrar diyorum bu dövmek filan değil. abi. dayak görmesek inanacağız. hoca sevmiş deriz biz buna..
bu ne ki abi ya?

başrolde okan bayülgen ve hakan yılmaz'ın yer aldığı 2 saatlik türk komedi filmi.
yönetmeni alper mestçi.

bir gökdelende cam silicisi olan ve televizyon izlemeyi çok seven imdat adındaki karakterin bir anda televizyon aşkı sayesinde ratingleri yükseltmesi için yardımına koşulması ile başına gelenler konu edinilir.
film sadece bir komedi değil televizyonculuk dünyasına sağlam bir tokattır da, halkın saçmasapan programlara güldüğünü, önüne koyulan her şeyi izleyen koyun sürüsü olduğunu alttan alttan vurgulayan bir filmdir.
çünkü halk güzel programları izlemez ve ratingler düşüktür. seyircinin gülmesi için saçma komedilere ihtiyaç vardır ve bunu sağlayacak tek kişi imdat'tan başkası değildir.
öyle aman aman bir film değil, ama kötü de değil. izlenebilir.

(bkz: çukur adam)

bana öyle geliyordu hoca sınavda bir soru sormuş öğrenci soruyu yanlış anlayıp yanlış cevap vermiş ve hoca sınav kağıdını okuyup yanlış cevabı doğru sanıp puanı basmış.

beynimi çarptı herhalde, 2011 ile 2009 sayısını toplayıp 2020 buluyorum, silip silip aynı sonucu buldum en son uygulamadan çözüm adımlarına bakayım dedim ben şok, hayır yani yapılacak hata değil, cuma bir kan tahlili vercem ne mental ne fiziksel olarak iyiyim, yaşıyorum ama yaşamıyorum.

dün bir kitapta "odası da daracıktı" anlatımı görürken bir anda aklıma odası gelen karakter. hemen ardından aklıma martin eden geldi. iki tane ufak, eski püskü ev. iki tane deli dahi. zor zamanların getirdiği güçlü karakterler. sonra hamam böceğinin bile yaşamayacağı bir rus kulübesi aklıma geldi, ayaküstü uğradığım bir köy evindeki. ne zaman ateşin üzerine harlanması için odun atsam kendimi film karakteri gibi zannediyorum. sağ çaprazdan çeken bir kamera, bense kendini çok önemli gören bir karakter olarak gözleri kısmış elimdeki şeyle ateşin üzerindeki odunları düzeltiyorum. raskolnikov'un geçtiği merdiven altları aklıma geliyor. hiç koridordan geçmiyor denilebilir. mesela raskolnikov neden k. gibi boğuk koridorlarda geçmiyor diye düşündüm bir ara. öyle yazılmış işte. ama saklandığı merdiven arası, diğer karakterlerin saklandıkları merdiven araları var ama hiç koridor anlatımı yok romanda. sonra aklıma gazeteci çocuğu alaya alması geliyor. zavallı zannettiğin karakterin ne kadar iğrenç bir yaratık olduğunu anlıyorsun. ama o dolu ego hoşuna gidiyor.

hiçbir doğruluk payı olmayan hareket
beğenmeyebilirsin ama işini buna karıştıramasın.
ayrıca hiçbir şey beğenmeyip sayın kaymakamımız üstüne çay içmiş birde.
beğenmediğin bir mekanda da çay içmezsin...

jason bateman, rachel mcadams, john francis daley, jonathan goldstein, jesse plemons, sharon horgan, kyle chandler, billy magnussen, kylie bunbury, lamorne morris, r.f. daley, natasha hall, michael c. hall, malcolm x. hughes, zerrick deion williams, chelsea peretti, danny huston ve camille chen gibi oyuncuların olduğunu 2018 yapımı komedi/aksiyon türündeki bu filmin yönetmenliğini ise john francis daley ve jonathan goldstein yapmıştır.

film basit bir film konu benim için yeni değildi ama yine de iyiydi. iyi seyirler.