zaman tüneli

salonda iki kişi.
biri sabah ev arkadaşına ben bir daha daha bu eve adımımı atmam dediği için valizle gelen bir kadın...
diğeri geçen haftaki terapide duygularımı bastırıyorum çünkü babam bana erkek adam ağlamaz demişti diyen bir adam.
ekranda ise mavi devrimciler: şirinler.

kadın patates kızartmasının üzerine ketçap döküyor, adam ise gözyaşlarını dökmemek için koltuk kenarını ısırıyor.
sebep?
şirine, şirin baba’ya sarılmış...
şirin baba... biz birlikteyken her şey daha güzel...

adamın gözleri doluyor.
ulan, diyor içinden, bizim baba da mahallede sakallıydı ama bir gün bile birlikte her şey daha güzel demedi be...

kadın bir yandan şirine'nin duygusal sahnesine odaklanmış, bir yandan da ekrandaki gargamel’e öfke kusuyor:
bu adam tam benim eski sevgilim ya kedisi bile onunla mutsuz

adam derin bir nefes alıyor, şirine gözlerinden kayıyor, kadın patatesleri bitirmiş.
bir anda soruyor:
sen neden böyle duygusalsın, diziye mi üzüldün?
yok ya, diyor adam, boğazı düğümlü,
sadece... şirinler’in artık bizimle yaştaş olduğunu fark ettim.

sessizlik.
bir şirin gülüyor ekranda.
kadın gülüyor.
adam da gülüyor ama gözyaşları hala buzdolabı ışığında parlıyor.

o gece aşk başlamadı belki, ama iki yetişkin insan, mavi yaratıkların arasında huzuru buldu.
ve evet… patates kızartması da baya güzeldi.

tebrikler. ikinci sınıfa geçtiniz. artık 2asınız.

olacak iş değil

e malum. boynuz kulağı geçermiş derler eskiler.. (hay o boynuzların da boynuzluların da, diyesimiz de yok değil hani..) sonracığıma kılavuzu karga olanın , bilin bakalım büyükelçisi kim olur.. yaa.. işte gün gelir mızrakta çuvala sığmaaz, mızrağın seçtiği adresten de bazılarının uykusu kaçar efenim.. atasözleri acımasızdır..

uğruna saçlarımı döktüğüm kişilere kırgın değilim. salaklık bendeymiş. hamdolsun geç de olsa akıllandık.

tonlamasına ve hangi cümleye ithafen söylendiğinine göre onlarca anlamı olan türkçe kelime.

iyi geceler sözlük.
ben bir 8 saat daha uykusuzum.ha gayret az kaldı.
gözlerinizi kapatınca her şey geçmeyecek ama
en azından bildirim sesi kesilecek.

uykunuzda sizi yormayan insanlar düşleyin,gerçeklere uyanınca bakarız.*)

mesele kaybetmek zaten. boşver.

bu başlığı hiç sevmiyorum. bir şeyler karalama ihtiyacı bende genelde sinir yapar. başlıkta durdukça daha da deli oluyorum. e çık o zaman diyebilirsiniz. sana ne kardeşim. ne zaman çıkacağımıza karar verebiliriz herhalde. *

şerefsizliktir.

katılan, dinleyen, etkileşim sağlayan, gelip geçen herkese teşekkürler. bir aksilik olmazsa, haftaya görüşmek üzere.

kazandırsaydı onu kazanırdım.

abey afiyet olsun abey.

bakın burası çok mühim.



buradaki fındık dikkatimi çekti. epey tehlikeli bir fındık. siz eğer ki parmaklarınızı çerezliğin tam ortaya daldırırsanız, bu fındık düşer.

önce bu fındığı buradan alın ve yiyin.

iyi geceler.

bir yıldız düştü,
çınar iç çekti—
toprak konuşmaz,
içine gömer,
ruhundaki ateşten yeniden doğurur.

tükenir azar azar.. gün gelir sıra ona geldiğinde, bırakın ortada yazacak etliyi sütlüyü kuru ekmek bulamaz.. (etini sütünü derisini tüyünü kanını iliğini sömürür satar telef eylerler..pişman olur.)

ne ekonomi ne de finans ile ilgili teorik bir konu okudum ya da pratikte bu konuyu biliyorum. evet iyi bir finansçı hem devlete hem de holdinge gerekiyor.

ama bu finansçıya bütün yönetimi teslim edersen, durumu kontrol edemezsin.

yetmez ama evet. hatta ikinciyi de unutup üçüncüyü de yakması daha iyi olur. erkekte ne kadar az akıl o kadar çok huzur.

tam tersi değil mi?
insan hayatını bitiren şeylerin insana zevkli gelmesi.
sigara-alkol,düzensiz uyku saatleri ,düzensiz beslenmek ha bi de umut beslemek gibi
bunların hepsi yavaş yavaş yer ama nasıl da güzel yer ömrümüzü.*
ilk tanımda bahsedilen mevlana örneğine hiç girmiyorum bile.
ufak tefek zehirler.balla kaplı zehirler.

kayan yıldızlara paralel uzanan dağlar vardı, gökyüzünün derin yarıklarında unutulmuş gibi duran... zirveleri bembeyaz, geçmişin susturulmuş çığlıklarıyla örtülüydü. o karlar, yalnızca soğuğun değil, sessizliğin de yükünü taşırdı. her tanesi bir hatıraydı belki; unutulmuş bir vedanın, yarım kalan bir sevdanın, geri dönmeyen bir gencin ardından yağan.

geceleri gökyüzü dağlara biraz daha yaklaşır, yıldızlar sanki karların üzerine düşecekmiş gibi titreşirdi. ama düşmezdi. tıpkı zaman gibi, tıpkı affedilmemiş sözler gibi... hep orada, hep uzakta kalırdı. ve karlar, yıldızlara bakarak ağlamayı öğrenmişti. içine içe erir, ama dışa bir damla bile düşürmezdi. gücün değil, dayanmanın hikâyesiydi onlarınki.

ve belki bir gün, bir adım atılır o dağlara, bir ayak izi bırakılır bembeyaz unutkanlığa. ama kar yine susar. çünkü bazı acılar, anlatılmayacak kadar eskidir. ve bazı karlar, hiç erimeyecek kadar kırgındır.

herkese iyi geceler. radyoyu boş bırakmayın ha. *