zaman tüneli

nezihe meriç imzalı gülün içinde bülbül sesi var adlı öykü kitabında bir paragraf ile değinilen durum.

kitap bitse bile kendisini düşündürmeye devam eden bir kavram olduğu açıkça görülmektedir.


istanbul'un, herhangi bir şeyin, bir insanın anlamına erişmek konusunda düşündüren bir yanı vardı bu paragrafın, istanbul'a gidilmiş olunsa bile ona gerçekten erişmenin aslında imkânsız olabileceğini düşündürüyor.

istanbul'a ben de bir kez gittim ve bazen hâlâ istanbul'a aslında hiç gitmemişim, istanbul'a gitmek aslında imkânsızmış gibi geliyor, gitmek bir otobüse, bir uçağa bakar ama gitmekle anlamına erişmiş olamayız ki, bir şehir olsa da istanbul hep çok uzak bir ülke gibi hissedilir, gitsen bile asla varamayacağın.

anlamına erişmek kavramını salt şehirlere indirgememek gerekiyor galiba biraz da, bir insanı yıllar önce tanımış olmak, ama artık hayatlarımızda olmaması, ölene kadar onu tanımış olma gerçeği silinmeyecek, ama hayatında artık yoksa onun da anlamına erişmek imkânsızlaşacak.

artık hayatında olmasa bile ömür boyu tanımış olmaya devam edeceksin, anlamına erişemesen de.

adamlar grubunun döndürüyor şarkısından bir söz ile tanımıma burada bir son veriyorum.

psikolojik travma kavramını ortaya çıkaran sendromdur.

#3551933

hadi ya, ya ben biraz daha vakit var sanıyordum, tüh!*

bu arada seçtiğin adamın tipine edeyim sevgili kardeşim, tamam tipsiziz ama o kadar da değil yahu ahahs

hiçbir şey yokmuş, her şey yolundaymış -mış’ ta
-mış mış, -mış’ ta mış mış…

abi sen ölmüşsün. hiç haber de vermiyorsun, aşkolsun yani. neyse sağolsun arkadaşlar ilan bastırıp çeşitli yerlere yapıştırdı.*

ne kadar gereksiz bir durum..

sayın yazar arkadaşlar söylenecek her şeyi söylemiş. bu yüzden

bastırılan her duygu patlamak en için en uygunsuz zamanı bekler ama öfke patlaması diğer duyguların patlamasından daha da beter bir şeydir fikrimce.
ciddi anlamda kusmuk gibi bir şeydir. tüm iğrençlikleriyle , tüm bastırılmasıyla kendisini dışarı atar en yanlış zamanda.
kendisini dışa atmasına rağmen yine de insanın içini ferahlatmaz, öyle berbat bir şey.

kendi içine kussan öfkeni olmaz, başkasına kussan o olmaz. kustuğunla kalırsın öyle mal gibi.

öfkeyi bu yüzden sevmiyorum. yine de içime atmaktan da vazgeçemiyorum.

counter strike'da rehinelerin acı dolu yakarışlaridır.

insanlara söylemek isteyip söylemediklerimi bir bir söylüyorum yüzlerine. bayılıyorum o ana. çok rahatlıyorum. hafifliyorum. bir dinginlik geliyor. keşke hep hayatım kaysa *

#3551654

teröristin yeri sarı torbadır onu anlatmaya çalışıyoruz.

maksimum doğru, minimum yalan. hiç olması tercih sebebidir.

die motherf.....r die!

burada,
bir çift gözün beklediği günler yatar.
bir omzun eksikliğiyle eğilmiş zaman,
bir kalbin yarım kalan çarpışı var.

burada,
söylenememiş sözler gömülüdür.
her harfi bir ömür kadar ağır,
her sessizliği bir çığlık kadar derin.

adı, taşı delen bir fısıltı gibi,
unutulmaz ama dokunulmaz artık.
toprak değil sadece,
bir ömür yüklenmiş bu çerçeveye.

okuyan bilsin:
giden gitmedi tam,
kalan da yaşamadı bir an.

eksik uruk...

temizle batırdın ortalığı pislik.

normal sözlük radyo yayını.

gönül yaralarını deşmek istiyorlar galiba. kantinsin abi sen hareketli bir şeyler aç, gerçi o hareketli şarkılarıda sevmem hiç, bu şarkılar daha güzel ama şikayet edecek bir şey lazım. çünkü evde yatağımda yatmak daha zevkli, 1 mayıs, iptal olan ders cart curt derken 4 gün tatil yaptım, şimdi zor geliyor, neyse sabahta olabilirdi ders, iyi yönünden bakayım.