zaman tüneli

(bkz: bir tencere sarma yiyebilen erkek) diye okuyup ahıra girer gibi içeri daldık ama yanlış alarm...

böyle yetenekli erko kuşkolar da mı varmış? bizim köye böyleleri de mi gelirmiş?
hemen nikah basın.

normal pamuk yerine makyaj pamuğunda yetiştirirseniz kökleri daha kolay çıkarıp toprağa ekebilirsiniz.

#3558177

en yakın esnaf lokantasına gidip kuru fasulye, üstüne de tas kebabı yiyin, geçer o titreme.

domates var domates, daha doğrusu domat!
kim napsın salçayı allasen?

çalıştırmam.

kendini de unutsaydın gibi bir öğretmen klişesidir.

ilk duyduğumda çok zekice bulmuştum ama sonra aslında bunun bir klişe olduğunu yaşayarak öğrendim.

hatta viktorya dönemindeki bir ingiliz dergisinde de bu klişeyi barındıran bir diyalog vardı.

belki de sokrates zamanlarına kadar falan gidiyordur, belki de ondan da öncesine, kapının icat edildiği zamanlara falan. *

viktorya dönemi dergisi versiyonunu buldum bu arada. seneler önce facebook'ta paylaşmıştım ve uygun anahtar kelimelerle aratınca paylaşımımı bulabildim. buradaki bir öğretmen klişesi olmasa da aynı klişe sonuçta. yani "diğer taraftan kapat" denmiş dergidekinde ki bizde de bazen böyle denebilirdi.

ben sararım sarmasına da kimse çözüp yiyemez. (elim ayarsız biraz.)
şaka şaka.. mutfak yasağım var güvendesiniz :)

en ezik erkek ve en büyük memeli kız yaşar. ezik adamlar iri memeli kız hayali kuramayacağı film izlemez.

avamin ismini zikretmeden anlat demisler bu arkadasa belli ki.

bir (bkz: gölge (yazar)) ukdesidir.

1987 diyarbakır doğumlu; oyuncu, yazar, sunucu, şiir yorumcusu, seslendirmen.

yaşamak sakinlik ister, bazı yollar yalnız yürünür, deli çocuğun güncesi, mutsuz çocuklar ülkesi bilinen kitaplarıdır.

kişisel yorumum; bana biraz melankolik geliyor. çok bana hitap etmiyor ama bazı alıntılarını beğeniyorum.

valla biz buraya kadar öğrendik bacım, istersen yan sözlüklere bi bak sen?

#3312846

birçok yemeği çok da iyi şekilde yaparım ama sarma sarabileceğimi sanmıyorum. o kadar da değil yani. hem saatlerimi vereceğim şeyi on dakikada yiyenleri öldürmek zorunda kalırım.

bir kere geldik,nickimizi aldık. *

bundan sonra ancak nick değiştirirsem önceden kullandığım bir nicki yaparım.

az önce önümden bir çocuk geçti ve elinde şeffaf bir kapta pamukta fasulye taşıyordu. halen varmış demek ki ders olarak.
o an, pamukta yetiştirilen fasulyeden zeytinyağlı fasulye yapmak geldi aklıma...



abi yaz geldi zeytinyağlı paso akar. bu ıscahta salçalı malçalı şeyler yenmez. of çok sıcak sulu pamuklara yatır beni fasulye.

her okulda, her sınıfta en az bir adet bulunan bir çocuktur. sanki özellikle serpiştirilmiştir sınıflara. kendine hastır, gariptir, bağımsızdır. ilk ders başlar ve sınıfa kimin geldiği, kimin gelmediği az çok bellidir. bir kısım öğrenci ilk derse geç kalabilir ulaşım sorunlarından mütevellit, fakat ilk dersin sonuna gelinince o günkü sınıf mevcudu az çok bellidir. bir süre sonra, yani ikinci üçüncü dersler gelip çatınca artık kimin sınıfa gelip gelmediği gündemden düşer, unutulur.

işte tam öyle sanılırken, üçüncü dersin ortasındayken, fizik dersi işlenip tüm öğrenciler hocaya odaklanmışken "tak tak tak" sesi gelir ve bağımsız arkadaşımız sınıfa girer. o kadar alakâsız olur ki bu, hani belli bir yerden sonra gelmemen lazım çünkü ders akmış gidiyor. bunun bir de gitmesi var. iki ders için mi geliyorsun yani :) bir de öyle bir havası vardır ki gelirken, sanki gün boyunca sınıftaymış da 2 dakika lavaboya gidip gelmiş gibidir. kendimizi sorgularız, acaba ders saati şimdi mi başlıyordu? sınıfça ve öğretmen kadrosunca bir erken geliş yanılgısına mı düşüldü diye beyin fırtınasına gireriz. öyle bir özgüvendir yani.

bir yandan da severim bu tavrı. kişinin bulunduğu ortamdan, şartlardan, kişilerden ve onların olası tepkilerinden izole olmuş hâlidir bu. özgüvendir, ışıltıdır, dik duruştur. severim, sayarım bu hâli. geç geledur çocuk.

illüzyondur.

(bkz: benjamin linus)

hiç masumane değil. iç kolum tatlı tatlı kaşındı. ben de tatlı tatlı kaşıdım. kaşıdıkça kaşındım, kaşındıkça kaşıdım. sonuç tırnak izleri kızarıklık çizikler.
evli olsam hanım kapıya kor. allah belanı versin herif, kimlere çizdirdin buranı der.
haklı vallahi gel de anlat işte.

kontrol altında tutulması en zor olan, ayrıca başkaları tarafından en kolay kullanılan duygu.

gürüyenin düğümleri kalaylı.

aman biz de çok meraklıydık sana*