zaman tüneli

yolda adres sorana da adres sorulacak biri olsaydım kıyafetimin üstünde yazıyor olurdu falan diyor musun? *

en iyi çocuk arkadaşının çocuğudur. insanlar neden çocuk yapar anlamam. o içgüdü bende yok. çocuk seviyorsan bile arkadaşının çocuğunu yarım saat seveceksin, sonra evli evine köylü köyüne.

sana laf sokmuyorum kız. ben de 40 yaşındayım hatırlarsan. fgdgd

geceler gündüzlerden daha keyifli bence.

düşen hindistan rafale uçağının çağrı kodu "godzilla 3" müş.

- haydi siz kalkın o zaman.

her name is punk ayşe and she lives in a gecekondu

ırz düşmanı mauro icardi burada yazar olabilir mi? önce jardel şimdi sen yettiniz be.

ey kervancı!


harikulade bir namjoo eseri.

hani bir söz vardır; dünya bir orkestra olsa azerbaycan orkestra şefi olurdu, diye. hah işte orkestrada da sanırım farsça bir eser icra edilirdi.

sünnetli olması muhtemel bir damat adayının gerçekleştireceği vahim eylem.

en fenası yeme sorunudur. yedikçe yersin anlık mutlu eder adamı ama sonra tekrar kapanırsın içine. sonra yine yersin yersin yersin sonra bir bakarsın çirkinleşiyorsun giderek. kilo aldıkça hareket olanağın azalır bu kez asosyal olursun. depresyon tedavi de ediliyor ama tekrarlıyor.

seni assolist yapacağım, tüm gazinolar seni arayacak (!)

ben 4 yasindaydim. annemle babam yeni bosanmisti. annemle yasarken babam haftasonu icin beni almisti. arabadaydik. kopruden geciyorduk. babama dondum ve dedim ki:
-babacim geri donelim. annemi de alalim. onun da bize ihtiyaci var.

babamin gozleri doldu.
birkac gun sonra barisip yeniden evlendiler;) hayattaki ilk basarim;)

elinden bir şey gelmediğini, hayatın üzülsen de sevinsen de devam ettiğini, ne yaparsan yap illa birinin cins bir laf edeceğini öğrendiğinde umursama katsayın düşüyor.

34'e 15 gün kala
varlığımın nedenini bulamadım hala.

başlı sahibi de değinmiş ama iş ne zaman bize bulaşacak diye merak içindeydim. afrika'nın balta girmemiş nadir yerlerinde kurulu kabilelerle bile gerginlik çıkarmayı beceren bir kadromuz var.
bakalım kaç geçici sığınmacıya mal olacak bu iş bize.

sürgün / hilmi yarayıcı / spotify

normalde bir ülkede kurumların başında bulunan insanların yaptığı açıklamalara itimat edilir. devletin resmi kurumlarının ilan ettiği sayısal verilerin de doğruluğunu sorgulamayız.

şimdi mesela nüfus sayımı sonucu açıklansa ve türkiye nüfusu 90 milyona ulaştı açıklaması yapılsa ben bunun altında bir şey aramam ve 90 milyon olmuşuz işte der geçerim.

bugün nesnel ve somut verilere bile % 100 itibar edemezken bizzat içinin doldurulması gereken cümleleri doğrudan doğruya kabul edemiyoruz.

ülkenin en önemli sorunu bu.

biz artık hiçbir bilgiye güvenemez olduk. hiçbir bilgiyi teyit etmeden duyduğumuz gibi kabul edemediğimiz için belirsizlik içinde yaşıyoruz.

bu belirsizlik hali de stresi yükseliyor. stres yükselince de yaşam kalitemiz azalıyor. yaşam kalitemiz düştükçe de keyifsiz mutsuz hissediyoruz.

ülke savaşa mı girecek ülkede terör örgütü ayaklanma mı çıkaracak, depremde en büyük kentimiz tamamen çevre iller kısmen yok mu olacak, ülkemizin önce ekonomik sonra siyasi bağımsızlığı elden mi gidecek derken stresimiz artıyor.

deprem gibi teknik bir konuda bile 3 önemli isim aynı yayında buluşup gerekirse sabaha kadar tartışıp somut bir noktaya ulaşamazken böyle subjektif açıklamaların bir önemi olmuyor.

çocuk gelişiminde ilk 40 yılımı atlattım şükür hala yaşıyorum, şimdi ikinci 40 yılım başladı, bu sefer kalfalık döneminden ustalık dönemine geçtik bakalım hayırlısı..

ağam eğlenir bizimle. o kadar şeffaf ki görünmüyor