zaman tüneli

yatağa uzanıp ışığı kapatıyorum. kutsal kitaplardan sevdiğim bölümleri açıp dinliyorum.
tanrı, zaman, dünya karşısında haddimi bilmekten gocunmuyorum.
mutsuzluk, yorgunluk, güçsüzlük, bitkinlik öğretir bazen bize bunları. yapılacak bir şey yok.
bari bunları öğrenmiş ve anlamış olmamızın hatırına tanrı bize yardım etsin, hayırlı bir ömür nasip etsin diyorum.

allah'a güvenip dayanmak en iyisi.

ağzından köpükler saça saça "biz sonradan geldik" ezikliğiyle yazılan cuckold fantezili entryler bir yana, medler farsi bir topluluktu ve anadolu'ya girişleri sonradandır. bizden önce şu vardı, ondan önce bu vardı dersek ne yapıp edip her toprağı ilk medeniyetlerine teslim etmek gerekirdi. biz anadolu'ya sonradan geldiysek kürtler de sonradan geldi, günümüz iran coğrafyasından gerek ekonomik, gerek siyasi sebeplerle tarihte. şu an bölgedeki kürtlerin bile belli kısmı özal döneminde kuzey ırak'tan göç eden yaklaşık bir milyon kürt topluluğundan gelme. o zaman sayıları tespit edilip kuzey ırak'a geri yollansın? pkk'nın sosyal medya militanlarından gına geldi resmen. onca oturma uzvundan uydurma hikayeler, başkalarının imparatorluklarına çökme çabası, paint devletleri ve her türlü olayı etnik kökene bağlama çabası (herhangi bir sebeple çıkan olayları "kürt oldukları için!!!11" diye lanse ederek propaganda yapma) artık mide bulandırıcı seviyeye ulaştı.

canım hestiş'in hediyesi canım kitap.

kitabın 20-25 sayfasını okuyup buradaki tanımları okumak için ara vermiştim ve neden"rahatsız edici" bulunduğunu anlamamıştım, doksan küsür sayfalardnas sonra anladım.
nihilist pierre anthon ve ona karşılık hayatın anlamını somut delillerle ortaya koymak, var olduğunu kanıtlamak isteyen bir avuç çocuk. kendileri ve arkadaşları için hayatın anlamının nerde olduğunu çözmeye çalışırken verdikleri mücadele, giriştikleri işbirliği muazzam.
öte yandan her birinin anlam yüklediği "şey" o kadar farklı, o kadar simgesel ki... hayatın anlamını dinde bulanlar, vatanında bulanlar, bir bedende bulanlar, ölü ya da diri...her biri üzerine tezler yazılır.
ama başkası yazsın. benden bu kadar. bays.

kelenderis bu kesin,

tipik demli işte onur yok, gurur yok, haysiyet yok atıldığı yere dönmek için kırk takla atıyor.

ne kadar yakın biri olsalar bile öldükten sonra akşam olacak yemek yiyecekler uyuyacaklar zamanla sadece ara ara sohbetlerinde ismim geçecek
ve bir zaman sonra tamamen unutulacağım herkes ölünce unutulur
ölmek demek de unutulmak demek değil mi zaten

-sylvester.

-tom ve jerry
(bkz: tom ve jerry'de tom'u tutmak)

-süngerbob

antik dönem demokrasisi ile yönetilen devletler ile doludur. *

bazen yapıyorum cümle yapımdan dolayı ya da kelime seçimimden dolayı yanlış anlaşılırım korkusuyla

(bkz: diyarbakırspor). pkk'lı teröristlerin diyarbakır'ın adını bir tarafından uydurdukları isimle değiştirip spor kulübünün adını bile kendi türk düşmanı saldırılarına alet ettiği kulüp.

bu isme izin veren tüm yetkililerin canları cehenneme. umarım pkk yada pkk'nın efendisi israil'in saldırısına uğrayarak ektiklerini biçerler.

dem/pkk propagandası olan med ler kürttür safsatadan ibarettir. çok daha sonradan gelmişlerdir (türklerden çok daha sonra.)

zaten bir şeylere çökmek bunların atasporu götlerinden tarih uyduruyorlar. bilinen hiçbir tarihçinin medlerin kürt olduğuna dair bir iddiası da yok üstelik.

yetiştirilme tarzı, kaos hakimiyeti, kriz çözümü, güçlü olma dayatması ve "erkeksin sen" ideolojisi aşılandığı için, genel olarak üzüntü duyguları gizler; üzüntü duyguları sessiz yaşarız....
dışardan umursamazlık belirtisi gösterse de aslında içinde cehennemi yapıyor dur.

üzülünce genel olarak başvurulan yöntemler, ıssızlık, sessizlik, tepkisizlik ve suskunluk.

çerkes peyniri.

ya içer. ya uyur. ya da bir sahile gider tek başına sabahlar. hepsi de denendi. işe yarıyor. eğer gönül yarasıysa hız kazanıp hovardalığa da burabilir kendini. erkek değil mi hepsi aynı bunların ayol.

serinin üçüncü kitabı. diğerlerini zamanında eyyorlamıştım. bu birinci bu da ikinci kitap. şimdi geldik üçüncüye:

aradan 11-12 sene geçmiş. millie evlenmiş, çoluk çocuk sahibi olmuş. (arada bir de iki buçukuncu kitap varmış hizmetçinin gelini diye, nasıl evlendikleirni orada anlatıyormuş.) damat tabii ki enzo. bu kitapta en az altı yüz yirmi sekiz kere enzo'nun ne kadar yakışıklı olduğunu okuyoruz. esmer kaslı vücudunu gözümüzde canlandırmamızı istiyor yazar ama benim gözümde hep kıllı ve kokulu bi enzo canlandı okurken, sorry.

millie nihayet hizmetçiliği bırakmış, sosyal hizmetler görevlisi olarak görev yapıyor ve bir ev atın alıyor. ev on nömre bi muhitte ama komşularla başı dertte bu sefer de. biri gösteriş meraklısı suzette, öteki de röntgenci deli manyak janice. (belki de başka bir şeydi emin değilim) biri çocuklardan nefret eden öteki de kendi öz çocuğuna tasma takan deli bi manyak.

yine millie'nin tuhaf hisleri, ardından bir cinayet, kabak millieye mi patlayacak endişesi ve gerçeklerin oraya çıktığı mutlu son.

yine tek seferde kendini okutun 350 sayfa.

bazı bilgileri (millienin geçmişini, enzoyla geçmişlerini, enzonun ne kadar yakışıklı olduğunu, millienin bir zamanlar hizmetçi olduğunu...) yedi yüz elle dört bin kere tekrarlaması dışında aynı "hizmetçi" keyfi.

bilin bakalım kimlerle okudum? evet rene ve fare. öpücükler kalpler.

3.000 yıl önce romalı abilerimizin kullandığı antik tuvaletler. bence de o aklınıza gelen birkaç ilden daha ileridelermiş evet. *

sanki eskiden daha güzeldi.

hiç hoşlanmadığım ataerkil gelenektir. oğlum olursa yaptırmayacağım.

giden gitmiştir
gittiği gün bitmiştir
ben gideni değil
giden beni kaybetmiştir