zaman tüneli

rlc devresini tamamlarken, indüktans bobinini bulduğunu anlamanı sağlayan etkidir.

osmanlı bu konuda felaket derecede stratejik hamleler yapmıştır.

şeyh edebali de babai şeyhidir esasen. veya muhlis paşa’ya “rica yoluyla” selçuklu tahtını müsadere etmeyi bırakmasını telkin etmiş ve bu şekilde selçuklu’dan meşruiyet kazanmıştır. selçuklu veziri abdüllatif ömer bey’in kızı malhun hatun’u da ikinci eş olarak alan osman gazi (edebali’nin kızı rabia bala hatun’dur), meşruiyet sorununu 100 yıllığına kesinlikle çözmüştür.

(sonradan bu sorun tekrar, hem de 3 kez karşısına çıkacaktır ama osmanlı her seferinde bunların üstesinden gelmiştir).

bu da demektir ki, rte baççeli apo kankileri giderek daha benzeşecekler yani.. olabiler.. gidişatta öyle görünüyor.. (ama trump saç modeli üçünü neye benzetecek acep, en çok onu merak ediyoruz.)

zara’dan yüzde 90 polyester kazak alırdım.

" yaşamı hangi aynada gördüm? "

1927/ 2004 yılları arasında yaşayan türk şair ve yazar şükran kurdakul imzalı eser; şiir türünde yer alır iken 1984 yılında yayınlanmıştır.

ölümsüzlerle adlı eserinden sonra kendisinden okuduğum son kitap bu oldu, şimdi ise kitabımıza geçelim;

sanki bir uçurumun kenarındaymışım gibi hissettiren şiirlerdi, hayatın kritik zamanlarını yansıtır nitelikte şiirlerdi benim için.

yalnızlığı, uzaklıkları, sonsuzluğa karışıp gidenin geride bıraktığı anılarla yaşamayı, yarım kalmışlığına bir cevap aramayı, buruk hissetmenin sonsuzluğunu, yere göğe sığamamayı, aşktan sonra değişmiş olmayı, herkesin gitmesini ve kendine kalmayı, ne kadar beklesen de bir sonuca varamamayı, kısacası hayatın kritik zamanlarını yansıtan şiirlerdi denilebilir.

insanı etkileyen, düşündüren, hayata dair bazı konularda sorgulamaya iten, sarsıcı, dokunaklı şiirler olmasını sevdim.

hayatta her şeyin ve herkesin geçici olduğunu, insanın bir kendisinin kendisine kaldığını, herkesin yolcu, kendisinin hancı olduğunu düşündüren bir yanı da vardı benim için bazı dizelerin.

en etkili bulduğum dize ise;
yaşamı hangi aynada gördüm? dizesi oldu, yaşamı anladığında ruhun aynaya nasıl yansımıştı, sorusu üzerine düşündüren bir dizeydi benim için.

okurken seçtiğim bazı dizeleri bırakarak burada bir son veriyorum.

bence unutulması yazık olmuş.

pir,sultan,hünkar.
fikirleri ve öğretileri osmanlı devleti'nin gelişimine büyük katkılar vermiştir. yine fikirleri, öğretileri ve şahsiyeti bugün büyük saygı gören tarihsel figürleri de etkilemiş, gelişimlerinde büyük rol oynamıştır.

gericilerin ve cahillerin kafasını, ne yaparlarsa yapsınlar yaşamayacak olanların kutladığı bayramdır.

en tercih edileni, iki kişilik ömür boyu modellerdir. (otuz yıldır kullanıyorum.) arada uğrayan oğlumuz ve yakın dostlarımızın zaman zaman katılımlarıyla da pekişen bir yalnızlık..
(mavi deniz kendini saymadığım için umarım gücenmemiştir.)

tam şema olarak şu şekil: cipiti böyle uygun gördü.

işbu şema, fiziksel bir veri değildir.

yalnızlık seviyemi şöyle söyleyeyim yalnızlık seviyesi baya bi yüksek. günlük tutmaya başladım son günlerde daha ne olsun. kalabalıklar içindeki yalnızlık benimki sanırım akıl hocalığı yapacak tek bir kişiye dahi katlanamadığım için kafamdakileri çoğu zaman yazıya döküp koyuyorum bir rafa. sonra hoop 3 ay sonra pms dönemi ataklarında geliyor tekrar yazı yazma isteği ve son yazdıklarıma bakıp bakıp utanıyorum. hemen sayfayı yırtıp uçak yapıyorum, camdan fırlatıyorum.

feryal öney - hararet nârdadır... söz: kaygusuz abdal / hacı bektaş veli

enteresan*
(bkz: https://www.haberturk.com/o...)

ben buna bir entry yazdım da öküzlüğün alemi yok diye sildim.

fakat, kafamı kurcalayan 6-7 parça iş var.

üzüm üzüme baka baka karar ata sözünün neticesidir. birisi ile arkadaşlık edince, yakın zaman sonrasında, onun gibi konuşmaya, gülmeye vs benzer davranışları göstermeye başlarsınız. bu durum kendiliğinden gelişir.

ayrılığın 10. günü.
sevgili kendim,
zaman çok hızlı akıyor. 10 günde yaklaşmasını beklerken daha da uzaklaşacağını hiç düşünmemiştik değil mi? bazı adımlar attık, bakalım bu adımların dönüşü nasıl olacak. ilk güne nazaran daha iyi gibiyiz. ama bu iç sıkıntısı nasıl geçecek sence?
bence sen yeniden heykel boyamaya başla, yeniden kendinle vakit geçirmeye bak, şarkılar söyle, umudunu kaybetme.. o hâline geri dön..
neşene, enerjine iltifat eden herkese “çünkü ben baharım!” derdin, şu an kış olman çok tatsız. gözlerimiz biraz çökmüş gibi, biraz bakımla, stresi azaltınca geçer gibi.
yeniden bahar olman gerek peri! çünkü çocukların ve insanların senin “gülen şirine” haline ihtiyaçları var.
sevgili kendim, bu ayrılığın en acı yanı şu ki; bana beni çok özletti. sevgi soldurmaz, parlatır, canlandırır..
yeniden parlaman dileğiyle.
sevgiyle kal, minnoş bileklerinden öptüm!

boş beleş kalabalığı içinde

pazar yerinde

numınelik kel aynak gibi.

kardeşi menteş, babai isyanlarının halifelerinden biridir ve savaşta ölmüştür, yani asidir. bu süreçte hacı bektaş-ı veli’nin tutumu bilinmemektedir. ya kardeşine karşı çıkmış ya da hareketin bir geleceğinin olmadığını düşünmüştür ama gerekçesi ne olursa olsun, 10 yıl kadar bir süre ortalardan kaybolmuştur.

noldu bu arkadaş bıraktı mı bu işleri