zaman tüneli

şu kadını bile aldattılar. aklım, hayalim almıyor.
diyeceklerim bu kadar.

son zamanlarda keşfettiğim en güzel azerbaycan şarkısı. sara gadimova'dan dinlemenizi tavsiye ederim.

ocean' s 12 soundtrack'dan ;

the a la menthe

herkesin bundan anladığı farklı diye düşünüyorum. kimine dolu gelen kimine boş geliyor.

şöyle bir şeyle karşı karşıyayım..

the sims: (bkz: motherlode)

içinde bulunulan günün güzelliklerinden en güzel biçimde yararlanmanın imkansızlığı üzerine düşünerek içine düşebileceğimiz histir.

bunu çok daha kısa bir cümleyle anlatmak gerekirse şudur,
'ne yaparsam yapayım günün getirdiği güzelliklerin meyvelerini toplamama yetmeyecek.'

yani zaman akıp giderken bir şeylerin de o zamanla birlikte yitip gittiği düşüncesinin pençesinde kendimizi huzursuz hissedebiliyoruz.
bir takım şeylerin zorunlu olarak dışında kalmaya mahkum durumdayız. çünkü gücümüzün sınırları var.

mesela bugün akşama doğru istanbul'un rengi beni inanılmaz bir biçimde cezbetti.
evimin penceresinden enfes bir manzaraya kapıldım gittim. 30 dakika öncesine kadar mavinin bu derece hakim olduğu güzel bir akşamı en son ne zaman gördüğümü hatırlamıyorum. mahvoldum inanın. kalbim adeta içime sığmadı...
bana bu emsalsiz güzellikleri camdan teneffüs etmek yetmedi...
sonsuz ve sahip olunamaz güzellikleri gördüğüm gibi yine bir derde düştüm..

bir gökte olmak istedim bir yerde, bir tepelerde olmak istedim bir denizlerde...
hisseme düşene razı gelmek zordu.

kısacası bugün de böyle geçti gitti.

iyi maç olacak. çekişmeli geçeceğini tahmin ediyorum. şunu da alta bırakayım da, tarafımız belli olsun.

hüzünbaz şarkın için tebrikler. başarılarının devamını dilerim.

db eşliği ile güzel olmuş. pazar melankolisi için herkese öneririm.

zamanın kırık aynasında parça parça hüzün, yüzün...mmmm. nefis

saat 20:30'da başlayacak basketbol maçı. ligde 13'te 13 giden beşiktaşımız ile fenerbahçe karşılaşacak. beın sports 5'ten izlenebilir.

takiji kobayashi beyin romanı. gazap üzümleri gibi, germinal gibi, işçi direnişini değil maalesef ama işçilerin çektiği çileleri anlatan bir roman.

arka arkaya okuduğum kitaplarda benzer temalar işlenmesi, bilinçli olmasa da benzer temalar etrafında dolaşmak güzel. farklı coğrafyalarda aynı acıların yaşandığını görmek çok üzücü. kızıllık/kızılbaşlılık yapmak rusyada, amerikada olduğu gibi japonyada da problem yaratmış işçiler için. kolıma'daki gibi, japonlar da kıyafetlerindeki bitleri ayıklayabilmek için ateşe başvurmak zorunda kalmış. insan onurunun bu kadar ayaklar altına alınmış olması ne acı.

haklı serzeniş, yosun tutmadan sözlüğe gelinmiyor, eşyanın doğası hereği bu böyle, ya sev ye 'kafa izni' birader...

vişne canavarı..

doğadaki diyalektik devinimin sürekliliğini ve hiçbir şeyin 'aynı' kalmaksızın bu akışta yer aldığını anlatır.

başlığı akışta yüksek tutmak için yazıyorum. iyi yayınlar şimdiden.

öyle bir şey yok. endüstri mühendisliği üstüne mba müdürlük falan kaç kişiye kısmet nasip oluyor ki öyle kariyer? görüyorsunuz 3-5 kişi ha bu böyledir diyorsunuz. eskidendi o işler, o da kurumsal yerlere network sayesinde girebilmiş kişilerdi, şimdi kurtlar sofrası gibi ortam, herkes birbirini yemeye çalışıyor.

lazanya var mı yenge
(garfield neden lazanya sever?
çünkü garfield bir italyan restoranının arka sokağında doğdu ve italyan yemeğiyle ve en çok da lazanyayla, kayıp annesine dair kısa anıları ilişkilendiriyor.:(

onu pazar öğleden sonra 31'ine çevirelim. ne seksi? cinsel seks haram.

ben bu kadar süper zekalı insan arasında yazamam kardeşim. tıplar havada uçuşuyor.
benim cevabım da tıp ama ufak bir fark var. benim sınav kağıdından üç tane daha olsa, yine tıp tutmuyordu.