zaman tüneli

çok sebebi var ama bu konuda tartışılabilecek görüşleri içermekle beraber derli toplu bir analiz yapan daron acemoğlu'nun ulusların çöküşü kitabı okunmalıdır.

(bkz: pesto sos)

batılı ülkelerin çağdaş bilim eşliğinde gelişim odaklı olmaları, doğu ülkelerinin bilime akla mantığa tamamen ters olsa bile sadece din odaklı olup cennet fantezileri kurmaları.

adam o kadar ezik ki acı kıyaslıyor lan?

buradaki tek bir gencin gözyaşı için saydıklarının hepsini katlederim oğlum ben. buradaki bir köpek için de insanların üzüntü duyması normal.

ulan ülkende gençlerin geleceği yok, çocukları, kadınları,hayvanları, insanları (teröristler, tarikatçılar hariç.) bile koruyamayacak kadar boktan bir ülkede yaşıyoruz bir hayvanın dövülerek öldürülmesi haber olmuş yukarıdaki sığır adı üstünde savaş olan bir şeyden bahsediyor. sanki o insanlar metro da uyurken dövülerek öldürüldü? lan ısınmak için girdiği metro durağında hayvan dövülerek öldürüldü ne anlatıyorsun sen? bugün köpeğe bunu yapan yarın sana sevdiklerine yapar bunu anlamaktan aciz sığırlar aforizma kasıp vicdan mastürbasyonu yaptırmaya çalışıyor.

fesleğen kokulu yarınlar getir bana..
gecenin boğazıma düğümlenen yerinden tutup çıkaran..
camı açık bir sabah olsun..
rüzgâr, eski acıların üzerinden geçsin
ve hiçbirini incitmeden alsın götürsün..
yoruldum demiyorum, yorgunluk geçer..
ama içimde biriken suskunluk
artık yeşil bir şey istiyor..
toprağı, güneşi,
ellerimle dokunabileceğim bir devam duygusu..
fesleğen gibi olsun yarınlar..
gösterişsiz ama kalıcı.. küçük bir saksıda bile
hayata direnen cinsten..
geçmişin küf kokusuna inat,
mutfağa, kalbe, eve yayılsın..
bana öyle günler getir ki,
uyanırken ilk his korku olmasın..
bir ihtimal yeter..
“belki bugün güzel olur” ihtimali..
ve eğer mümkünse
çok yüksek sesle değil,
kimseyi ürkütmeden gelsin o yarınlar..
fırtına değil.. fesleğen kokulu,
sessizce iyileştiren zamanlar istiyorum..

hava basıncı ile çalışan, bir nevi robot kasıdır. fabrikaların önünden geçerken, tıslama sesi duyuyorsanız, bu cihazdan geliyor işte o ses.

evdeyim kod yazıyorum.

yine en sevdiğim başlığa geldim çünkü insan bazen tanımadığı insanlara ne boklar yediğini anlatmak istiyor.


kaçıncı kahvem ya da kaçıncı sigaram olduğunu bilmiyorum.
kulaklığımda anathemacımdan angelica çalıyor.
sonraa yavru kedilerden biri gelip kazağımı yemeye çalışıyor her seferinde.
yiyemeyeceğini fark edince sinirini beni ısırarak çıkarmayı tercih ediyor.
ben de seve seve kendimi ısırtıyorum.

bir de hayatımdaki 729729 farklı konuyu aynı anda düşünüyorum istemsizce.
düşüncelerimi teker teker düşünmeyi ve önem sırasına koymayı öğrenmem gerekiyor.
çünkü bu şekilde tam anlamıyla bir beyin silkilmesi işlemi gerçekleştiriyorlar.
benden de izin almıyor götoşlar.

şu klavyemi de düzeltmem lazım çünkü bazı harfleri kullanmak zulüm gibi bir şey.

bir de bugünkü göz makyajımı yemekhanedeki abla çok beğendiğini söyledi.
sırıtmaktan ötürü birazcık kısık sesle teşekkür edebildim ama yine de çok mutlu oldum.
eyeliner için bir saat uğraşmış olmama değdi hiç değilse.

bir de bu konu var, bundan da bahsetmem lazım.
herhangi bir duyguyu çok fazla yaşadığımda tam bir mala dönüşüyorum.
ve ben genel olarak tüm duyguları çok yoğun yaşıyorum.
o duyguların heyecanıyla da hereketlerimi kontrol edemiyorum.
sonra hareketlerimi kontrol edemediğimin farkına vardığımda heyecanım paniğe dönüşüyor.
paniğimi dışa yansıtmamak için de kendi içimde ufak olamayan çaplı bir savaş veriyorum.
bu savaşın belirtileri de ne yazık ki yansıyor bir şekilde.
içinde bulunduğum bu durumu da burada bahsettiğim gibi uzun uzun anlatamayacağım için de salak bir dengesiz rolüne bürünüyorum.

işte bu yüzden tanıdığım birilerine bir şeyler anlatmak çoooook zor geliyor çünkü benim en panik hallerimin farkındalar.
ve evet, benim açımdan utanç verici.

bu yüzden de bir şeyler anlatmaya ihtiyaç duyduğumda sizi ya da günlüğümü darlıyorum çünkü paniğimi gizlemek gibi bir derdim olmuyor.

daha bugün gördüğüm fantezili, kuşlu rüyadan da bahsetmek isterdim ama şanslısınız ki hatırlamıyorum.

o yüzden bay.

akünün gücünün bittiğini belirten, sinir bozucu bir sestir.

koysam da anlamazsınız.
#3843584

mezuniyet: endüstri mühendisliği
iş: süreç denetim ve mühendislik çalışmaları müdürü
maaş: hiç fena değil
herkesin çarşısı, pazar olsun…

atilla kaya-sus
dinlemiyor söylüyorum. bana bunu söyletenler utansın :/

koysam da anlamazsınız.

(bkz: war economy paradox)

iyiliğin bile ölçüsünü öğreniyorsun bir yerden sonra.

efsane duyarlarda bugün. rus ukran savaşında bir sürü insan ve gazzede bir sürü çocuk savaştan, yemende bir sürüsü açlıktan ölürken bir it mi kaldı yas tutmamız gereken? tamam. en duyarlı sensin. inandık. ne mükemmel bir vicdan. matmazel ismi koyduğu itin ismini biliyor en azından. rus ukran savaşında ölen bir askerin adı? yemende açlıktan ölen bir çocuğun adı? var mı? matmazelin en azından adı var, diğerlerinin aksine. ağlayacak olsam en azından adı bile olmayanlara ağlarım ki umurumda değil. buraya kalmaya değil, gitmeye geldik, ha it, ha insan, ha matmazel, ha isimsiz. boş boş duyarlar. tamam. en merhametli sensin.

mesaj atıp kaybolmak. hem de mesajına dakikasında cevap verdiğim hâlde.

çok temenni etmemekle beraber ( zira ülkemizin aleyhine olacaktır) bu yıl içerisinde rejimin yıkılacağını tahmin ettiğim kadim ülke ve devlet.

bir aptal bir aptaldır, iki aptal iki aptaldır. on bin aptal bir siyasi partidir.
franz kafka.