zaman tüneli

şahsen alabileceğim bir risk değildir, insan sadece kendinden sorumlu olmayınca ağa da sensin paşa da diyerek işine devam ediyor. biz de vefa sadece bir semt ismi değildir.

#3852185

yapay zekaya yaptırdıklarına yemin ederim ama ispatlayamam.

her zaman yaptığım şeydir. bu nedenle borç yapmam kredi kartı kullanmam. ceketimi alıp çıkanlardan biriyim. hatta bir keresinde öylece işi bırakıp öğlen yürüyerek eve gitmişliğim vardır. istifamı kağıda yazıp foto çekerek falan gönderiyorum. bunun bedelini de mal mülk edinememekle ödedim. ödemekteyim. borç fobisi deniyor buna. patronlar en çok, borcu olan hatta üstüne evli insan severler. böcek gibi ezebilmek isterler. o fırsatı vermektense yok olmayı tercih ederim. haliyle insani ortamı iyi olduğuna inandığım iş yerlerinde çalışabiliyorum. benim gibi tipler zaten doğal seleksiyona uğruyor. yakında sadece yalakalar iş hayatında kalacak. çünkü o hayatta tutuyor. ne yapalım döngüye karşı gelemeyiz. parası az olsun ama ortamı iyi olsun diyen tiplerdenim.

hayat sürprizlerle dolu.

nefsini dünyevi zevklerin kölesi olmaktan kurtarmış, ruhani bir varlık olma yolunda emin adımlarla ilerleyen ulvi bir kişiliktir. kadınsızlıktan bol bol osbir çektiği sanılır ama aslında o çevresine ışık olabilmek için önce kendini yakmıştır.

biri istemese de her konuda minimalist olmak zorundadır, diğeri kendi tercihiyle minimalist takılır.

"her istifa eden yiğidin, bir kaç yıl işsiz dolaşması vardır." (anonim)

duygusal olarak iyileşmeye giden yol kendinize göstereceğiniz öz şefkatten geçiyor.

ben kendimi eleştirirken çok acımasızım. daha bugüne kadar etrafımdaki kimseden duymadığım eleştirileri yoğun bir şekilde saydırıyorum kendime. bu da ister istemez kendime olan güvenimi, saygımı, sevgimi zedeliyor.

mevlana'nın da dediği gibi "görevin sevgiyi aramak değil, yalnızca sevgiye karşı kendi içinde inşa ettiğin engelleri aramak ve bulmaktır."

bunu başardığında insan kendine hak ettiği şekilde yaklaşacak ve bu sayede etrafındakileri de rahatlıkla sevebilecek.

öz şefkat, insanı en çok ihtiyaç duyduğu anda kendine iyi bir arkadaş olmayı, düşmanlık etmek yerine kendiyle müttefik olmayı sağlayan bir yaklaşım şeklidir.

cemiyet hayatının içinde bulunmak isteyen ama durumu elvermeyen bir grup fakir ama gururlu insanın "bakın biz zevk sahibi, zeki, kültürlü kimseleriz" şovuyla cemiyet hayatını kendi etraflarına toplamasıyla entalijansiya doğdu. içlerine girdikleri cemiyat hayatına bir türlü adapte olamayan bu fakirlerin ruhu fakir kalmış çocukları da para harcamaya kıyamayan sevimsiz kimseler olduğundan minimalist akım çıktı. şöyle bi düşünün bi insan neden "ihtiyacım yok" deme ihtiyacı hissetsin? ama bu minimalistler her fırsatta "ağbicim telefon telefondur yea ne gerek var son modeline" gibi, "evime eşya doldurup eşyaların bekçiliğini yapmak istemiyorum" gibi "o parayla işime yarayacak daha çok şey alırım" gibi bi dünya argümanla kendileri gibi düşünmeye meyilli küçük burjuvaları toplarlar yanlarına. bence amaçları "ya ben özeniyorum burjuvalara lüks tüketime de ama kıyamıyorum parama. o yüzden siz de harcamayın" diyerek kendilerini iyi hissetmeye yönelik toplum mühendislikçiği denemeleri.

her şey bu fakirlerden çıkıyo kısaca. ya parası olmayan fakir bişi buluyo ya para harcamaya kıyamayan vizyonu fakir bişi uyduruyo ya da ruhu fakir bi eleştirmen çıkıp "kötü" diyo bir şeylere.

hiçbiri beni sevmezdi. ben de onları sevmezdim. zaten bir bok anlatabildikleri de yoktu çoğunun. güzel ve kadın olanları da 31 malzemem olmaktan öteye gitmezdi.

birçoğunun aldığı maaş bile haram. zaten ortaokul-lise hayatımın travmalarla dolu geçmesinde kendilerinin de payı var. escortlar bile onlardan daha şerefli ve namusludur.

üniversitede ise çok kral prof. hocalarım ve kafa dengi asistan hocalarım var.

benim vücudum benim kararım der mini etek giymeye devam ederdim.

tertemiz, yakışıklı bir genç, çocuğun yüzünden belli kalbinin güzelliği, efendiliği. kim bilir ne hayalleri vardı. bir tane hırtonun yüzünden hayattan koparıldı. dün hakan çakır'ın davasında slogan atan kabilesini silktiğim hırtları, ahmet minguizzi'yi katleden hırtlar ve daha bir çoğu amasız fakatsız en ağır cezaları almalı. ama nerde. yine barolar ayaklanır ssç diye savunmaya falan kalkarlar çocuğu. of. annesine babasına sevdiklerine bol sabır dilemekten başka bişi gelmiyor elimizden ne yazık ki.

sinirliydi fakat işini mükemmel yapıyor dersi tane tane anlatıyordu. matematik sevmeme rağmen geometri dersini muazzam anlatabilme yeteneğinden dolayı sevmiştim. yıllar önce karşılaştım kendisiyle yine çatık kaşlıydı ama ben de yeri başkaydı. selam verdim, konuştum ve özetle bu durumu anlattım. aşırı mutlu oldu, belli etmemeye çalıştı ama çaktırdı.
işin özü şu insanlar sinirli olur, tepkili olur, olur olur ama bazılarının iyi bir meziyeti olur o halinin önüne geçer..
herkes eğitimci olamaz berbat öğretmenlerimiz olmadı değil ama mesleğini seven eğitimci başka ancak onlar faydalı olabilirler.

hanımım ne derse o.

doğru ve ortak bir açıda buluşulamayan hocadır.

son zamanlarda artan paran yoksa evlenmem diyen kız, dünyada son erkek olsan sana selam vermem diyen kız, annen mi ben mi diyen kız tarzı başlıklara olan tepkim.

yanlış kızlara gönül veriyorsunuz beyleeeer. elinin hamuruyla kocasını yemeğe bekleyen kızları üzdünüz, protez tırnaklı-lölök dudaklılar uğruna.

başa gelen çekilir deyip eğip başı öne yürümek de var,
yeter lan ettiğin seni kim alırsa alsın deyip çekip gitmek de.

ev değil de araba yoksa haklı kızdır. karısını toplu taşımada süründürecek biri evlilik standartlarına gelmemiştir. ev almak zor artık önceliğiniz araba olsun değilse sıkıntı. kadınların her talebine de ağlamayın hem belli bir olgunlukta hem standartlarınızı sağlamış bir biçimde evliliğe hazır olursunuz ancak.

bir ssç* tarafından katledilen çocuk. üstün* türk* yargısı sayesinde komik bir ceza ile hayatına kaldığı yerden devam edecektir katili.

arapçası "küllü nefsin zaikatül mevt sümme ileyna türceun" şeklinde okunan, ankebut suresi 57. ayetin bir kısmıdır.
"her nefis ölüm tadıcısıdır, sonra bize döndürülürsünüz." anlamı taşır.

dilimizde tadacaktır şeklinde çevrimi hatalıdır çünkü, zaika kelimesi fiil değildir isimdir.

bu da zihni bir fiille sonlandırmak yerine bu adlandırmayla kastedilen tüm tatların kapsamını genişletecek düşünme noktasına çevirir.

zaik, bir şeyi tadan, haz alan, zevk alan kişidir. ölüm tadıcısı olmak bu hayattaki tatlardan birinin ve sonuncusunun ölüm olduğunu ayrıca, ölümü tatmaktan da bir kaçış olmadığını, herşeyin aslına döneceğini ifade eder.

eskiler kuvve-i zaika derlermiş: tad alma duygularının tamamı, mide, ağız tadı ve saire...

yani hayatta tattığımız bazı iyi, kötü haller elimizde olmadan bizim tadımıyla buraya geldiğimiz şeyler. insan iradesi? irade de anlam bakımından bir şey yapmak veya seçmek bile değil esasen. istemek sadece..