zaman tüneli

herkesin eleştirdiği ancak çoğu zaman da herkesin bir anda, bizzat kendisi olduğu kişi. haşa! sözlük yazarlarını tenzih ediyorum. tanımadığım insanlar hakkında atıp tutamam. burada yazarların girilerine binaen karaladığım cümleler değil bunlar. 'herkes' diyerek genelleme yapmamdaki sebep, etrafımda şahit olduğum olaylar zinciridir. şu yaşıma geldim henüz haksız bir insan görmedim. herkes haklı! herkes doğruyu söyleyen taraf. ne yeminler, ne ahtlar ediliyor. olayın iki tarafı da son derece haklı ve doğru sözlü olduğuna göre muhtemelen olayı gözlemleyen ben, yalancı oluyorum.

anlaşamadığım insandır.
ki anlaşmak istemediğim insandır. bu insanların da hep katı düşünceleri ve çizgileri vardır.

hiçbir şeyin o kadar keskin çizgileri olamaz bir kere. her şeyin o kadar detayı, istisnası, farklı durumu var ki.

nick vererek kendisini utandırmak istemiyorum. o kendini biliyor.

arifin mençıstıra attığı golden devlet bahçelinin nursuz suratına geçilmesini ben de garipsiyorum.

doğaya bakarak...
"ekinler baş vermeden kör buzağı topallamazmış"

racism in big 2026

hemen oradan uzaklaşın, gerekesiz yere yorar ne dinler ne destek olur.

ancak ve ancak çok fazla değer verdiğim bir kişinin, müdahale etmezsem ciddi bir zarar görme ihtimali varsa bunu yapabilirim. bunun dışında sevimsiz kalır. hiç böyle toplara girmeye gerek yok. herkes eylemlerinin sonuçlarını kendince hesaplıyor ve göze alıyor nihayetinde. fazlası için başarılar dilemek kafi.

kavacık tem - kadıköy yönü

ilkin şöyle sandım;

aklıma bu geldi nedense

senaryosu birden fazla isim tarafından kaleme alınmış ve ali bilgin, deniz çelebi dikilitaş tarafından yönetilen türk dizisi; 2020/ 2021 yılları arasında yayınlanmış ve 1 sezon sürmüştür.


başrolde ise; barış falay, ahsen eroğlu, canan ergüder, fatih artman, deniz can aktaş, ayşenil şamlıoğlu gibi oyuncular yer almaktadır.

yıllar sonra babasının peşine düşen ve para puldan ziyâde bir cevap arayan dicle karakterinin babasını bulma mücadelesinin yanı sıra, adım attığı ajanstaki yaşadıkları da konu edinilir.

babası yeniden evlenmiş ve başka bir hayat kurmuştur, ego adlı yetenek ajansında görev almaktadır, birkaç menajer daha vardır çalışan.

dicle'nin para için onu bulduğunu sandığı için kızın gururunu kırar ve onu hayatında istemez, dicle onun için bir vicdan azabı kaynağıdır belki de, pişmanlıktır, ona baktıkça eski hayatını hatırlıyor bile olabilir.

dicle'nin aşık olmasıyla, ajansa gelen gerçek ünlülerin ve menajerlerin türlü entrikalarıyla dizi devam eder, diziye her bölümde farklı bir ünlü konuk olmaktadır, ünlülerin gelmesiyle dizi daha da ilgi çekici bir hâl almaktadır.

bütün bölümlere vâkıf olmasam da karakterleri ve ana hatlarını bildiğim bir diziydi.

genç bir kızın vâr olma çabası ve hayallerinin peşinden gitme mücadelesi anlatılıyor denilebilir.

konusu sıradan gibi olsa da oyunculuklar bence samimiydi.

bu dizinin bendeki karşılığı şu;

hayallerinden asla vazgeçme, hayallerini gerçekleştirmek için kimseye ihtiyacın yok, sen sana yetersin, hayallerine sıkıca sarıl...

uzun yolculuklarda hiç çekilmiyor, herkesin aklı kendine varsa kendine sakla kıymetli arkadaş.

yani böyle “deli gibi bir kadın istiyorum” demek isteyen erkeğin, eksiltili cümle şeklinde bir ifadesidir.

daha da açarsak; deli dolu bir kadınla evlenip, hayatımı mahvetmek istiyorum, diyen salak heriftir. ok.
kih kih kih

yaşlandıkça fazla didaktik oluyoruz sanırım. yaşlandıkça insanın sesi kalınlaşmıyor aslında, cümleleri uzuyor. bir noktadan sonra fark etmeden akıl vermeye başlıyorsun. daha merhaba demeden içinde bir şey bak şimdi…diye ayağa kalkıyor.

gençken hatalar serbestti. kimse bana ben sana demiştim demiyordu. şimdi aynı cümleyi kurarken kendimi yakalıyorum "ben de senin yaşındayken…” işte o an yaşlandığımı anlıyorum. cümle geçmiş zamanda başladıysa, akıl verme ihtimali yüzde doksan..

en acıklısı şu ki; kimse dinlemiyor. ben de zamanında dinlemedim. ama bu bilgi akıl vermemi engellemiyor. aksine, daha kararlı yapıyor. çünkü artık mesele karşı taraf değil; ben içimde biriken bilgiyi bir yere boşaltmak zorundayım.

yaşlandıkça akıl vermek bilgelik olmuyor. bir tür iç boşaltma oluyor..

başlıktaki tanımların her birisi orhun yazıtı gibi okurken ömrüm gidecek. önce bu kadar uzun yazma motivasyonunu nereden buluyorsunuz ona bile cevap bulamayan ben kısa kesip tanıma geçeyim de çelişmeyeyim bari kendimleaslsksşsşs.

hele ki başkasını eleştirirken hakkında bu kadar uzun yazmak sözlüğü bu kadar ciddiye almayın diyenin asıl kendisinin sözlüğü çok ciddiye aldığının göstergesidir.

tanım: herkes her başlığa istediğini yazar. onun vücudu ah prd onun kalemi onun kararı der geçerim.
der geçerim,
deyip geçerim.
geçerim işte. takılı kalmam.
bu çok mu zor, neden hayatınızı zorlaştırıyorsunuz başkalarının ne konuda ne yazdığına takılıp yani.

tavsiye: hayat kısa, kısa yazınaslsşsk

tuncer bakırhan ingilterede imiş. lordlara konuşma yapacakken ani bir kararla 'o işi' yanındakilerden birine bırakıp geri dönme kararı almış.

bu bir şeyleri yatağında tersine döndüğüne işeret sayılabilir.

tabii ahlaksız basınımız bu konuları işlemiyor ama bu siyasilerin (!), ingiliz parlementosu diyeceğimiz yerde ne işleri var? ne anlatıyorlar? neden ingiliz emperyalistleriyle iş tutuyorlar? bunları kınayacak ve yüzlerine tükürecek bir ''türkiye büyük millet meclisi'' yok mu? bu ülke hiç bu kadar sahipsiz kalmamıştı. yazıklar olsun.

izmir'de hava an itibarıyla soğuk. hakikaten soğuk. ben ise soğuk havayı severim. yuppi!

kayınçom durgunluktan çıktı. döktürüyor..