zaman tüneli

yıl boyunca sadece maaşımdan 535 bin tl vergi ödediğim yıldır. reyizime helali hoş olsun. hatta yetmez sırtıma binsin kırbacını g..me soksun a..k...

neyse sakinim. neyse ki diğer işlerimde vergi ödemiyorum. isterse öderim ama. sonuçta ben bir bedri usta değilim ki kendimi eşit hissetmek zorunda olayım!

dünya görüşü benimle taban taba zıttır, ama şairliği değil. yaşayan son türk şairlerinden. bunun umurunda olduğunu da sanmıyorum.

bir daha böyle insanlar yetişmeyecek türkiye coğrafyasında. kıymetini bilsin insanlar.

su video ve altina gelen yorumlar. bir tanesi>

fenerliyim ama takım tutmaktan bağımsız konuşucam. bu adam kazansın abi. başarılı olsun. çok genç yaşta akademiye girip birinci olmuş ve çok çabalayarak buralara gelmiş. geçmişi yok, sadece çalışarak yapmış ve belli ki karakteri de çok düzgün. böyle insanlar mutlu olsun

popmundo oynadığım zamanlar kiminle cima eylesem pat ilk seferdehamile kalıyordu. muazzam bir karakterim vardı. good luck chuck gibi sıra olmuşlardı hanımlar bir dönem. heheyt ülen.

az önce bir yazarla basketbol konuştum ve 2005 yılında izmir'deki yalıspor'dan aldığım t-mac forması geldi aklıma. o zamanlar basketbol formaları dolares ile satılırdı ve yanılmıyorsam 40 dolara almıştım. üstelik harçlık biriktirerek. doların 1.3 lira olduğu zamanlar. hey gidi hey. alın size eski türkiye.

(bkz: geri zekalı turnusolü)
(bkz: yarı cahil turnusolü)

eskisini hatırlamıyorum ki. ne kadar olmuşsa artık.

yapay zekanın çok ilerlemesi nedeni ile tekrar ateşi harlamış olan akımdır. postmodernizme göre gerçeklik, doğrudan deneyimlenen bir şey hiç olmadı. hep bir temsil edilme ihtiyacı içindeydi. yani biz hep temsiller ile baş başa kaldık. insan dünyayı bir şekilde imgeleştiriyor. metinler ve anlatılar ile algılıyor. yapay zeka tam burada devreye girdi. gerçeğin kendisinden çok temsilini üreterek postmodernizm akımını güçlendirdi. " gerçek aslında yeterince inandığımız şeyler midir?" sorusunu gündeme getirdi.

spurs maçı öncesi salona geldiği kombin...

uyku tutmadı özetleri izliyorum.

yine yol yine nevşehir.

çiğköfte nin 1 lira olduğu zamanlar.

bahsedilen bütün erkekler

bence sadece meme konuşulmalı. neden biliyor musun kardeş? senin bayrağın zaten kadınlarını ve çocuklarını koruyamadığında indi. emeklini açlığa mahkum ettiğin zaman indi. ülken amerikanın vassalı olduğunda bayrağın yerde süründü. siyasal islamcılara sadece internetten yazı yazarak tepki vermekle yetindiğin için bayrağın yırtıldı. ülkeye mülteci dolduğunda bayrağına tükürüldü. uyuşturucu gençlerde yaygınlaştığında bayrağın çoktan yakıldı. korkak, yalaka ve aptalca şükürcü bir hale büründüğün için bayrağın yok edildi. memenin zararı yok. iyi gelir kafan dağılır. boş boş hamaset yapmayı ne seviyorsunuz. ülke bayrak değil millet demektir. millet erimiş gitmişse bayrağın önemi nedir?

haliyle al meme ile oyna çok fazla ses etme. yakında onu da bulamayacağın günler gelecektir.

yanlış zamanda dünyaya gelmenin bedelini bedeni, ruhu ve hayalleri ile ödemiş en trajik isimlerden biridir. sahneye çıkan ilk müslüman türk kadın oyuncu olarak kabul edilir; ancak bu “ilk” olma hâli, bir başarı hikâyesinden çok, bedeli ağır bir direnişin öyküsüdür.


1902 yılında istanbul’da doğan afife, darülbedayi’ye (bugünkü şehir tiyatroları) öğrenci olarak kabul edilir. dönemin yasaları ve toplumsal normları gereği müslüman kadınların sahneye çıkması yasaktır. buna rağmen afife, 1919 yılında "yamalar" adlı oyunda jale takma adıyla sahneye çıkar. bu isim, hem onu korumak hem de gerçeği gizlemek için seçilmiştir ama işler hiç de öyle kolay değildir.
oyunlar sırasında polis baskınları yapılır, afife kulislerden kaçırılır, kimi zaman pencerelerden indirilir. sahneye çıkmak, onun için sadece sanatsal bir eylem değil, doğrudan bir itaatsizlik biçimi hâline gelir. bu baskılar, fiziksel ve ruhsal yıpranmayı da beraberinde getirir. ailesinin yüz çevirmesi, karakolda gördüğü muameleler ve sıkı tedbirlerden dolayı tiyatronun kapıyı yüzüne kapatması hem fiziken hem de ruhen sağlığının bozulmasına sebep olur. şiddetli baş ağrıları nedeniyle verilen morfin, zamanla bağımlılığa dönüşür. afife’nin yaşamı, sanatla acı arasında sıkışır.

cumhuriyet’in ilanıyla birlikte kadınların sahneye çıkma yasağı kaldırılır; ancak bu tarihsel değişim afife için geç kalınmış bir özgürlüktür. bir müddet mücadele etse de bozulan sağlığı sebebiyle yine tiyatrodan uzak düşer. 1920'li yılların ortalarında bestekâr selahattin pınar ile yolları kesişir.
afife tiyatronun, pınar ise türk musikisinin içinden gelen iki hassas ruhtur. 1929 yılında evlenirler. afife’nin sahne yıllarından kalan baskılar, travmalar ve özellikle morfin bağımlılığı, evliliğin merkezindeki en büyük kırılma noktasıdır. pınar, afife’yi iyileştirmeye çalışır. tedavi süreçleri, hastaneler, umutlu başlangıçlar ve tekrar eden hayal kırıklıkları bu dönemi belirler. ancak bağımlılık ve ruhsal çöküş, yalnızca afife’yi değil, birlikte kurulan hayatı da yavaş yavaş parçalar.
bu süreç, selahattin pınar üzerinde derin bir iz bırakır. onun en bilinen eserlerinden “nereden sevdim o zalim kadını”, herkesin kabul ettiği şekliyle doğrudan afife jale’ye yazılmıştır.
evlilik uzun sürmez; çift yollarını sessizce ayırır. afife jale’nin hayatı bu ayrılıktan sonra daha da yalnızlaşır ve 1941'de henüz 39 yaşında iken vefat eder.

haldun dormen, henüz çocuk yaşta tiyatro ile ilgilenmeye başladığında, afife jale'nin hayat hikâyesinden derinden etkilenir ve afife jale adına bir şey yapmaya karar verir. 1996 yılında yapı kredi bankası işbirliği ile afife jale tiyatro ödülleri programını başlatır ve 1996-97 sezonundan itibaren her sezon, afife adının tiyatro ile anılmasına katkıda bulunur.

insanlards ortalama göz kırpma süresi 100-400 milisaniye kadar sürer.
benim uygulamamda yaptığım son optimizasyonlar ile 100 bin kelimede bile 33 milisisaniye gibi sonuçlar alıyorum.

mantıdan bahsediyoruz, mantıdan. abartılmış filan, ayıp oluyor.

başlık açıldı mu ben mi görmedim
ulan iki dk uyuduk memleket ne hale gelmiş
yeterince konuşulmuştur herhalde
ben memeden devam