zaman tüneli

"kraliçenin kenti" anlamına gelen yer ismi.

yoga elitlerin seçimidir belkide.

paylaşılan şeyi izlemedim. lüzumlu da değil. atamı öveceğiz diye abartmaya gerek yok. adam zaten dünyanın gelmiş geçmiş en iyi lideri alüminyum. masasında 500 lider olsa da, olmasa da.
1930 yılında zaten toplam 65 ülke varmış dünyada. ata mın hepsini masasına toplayabilmiş olması rastlantısal anlamda mümkün değil.

kahvaltım.

hiç ama hiç içemem. bana aşırı sert geliyor. süt olmasa bile şeker mutlaka olacak.

len nie tanımıyom diyosun, tanıyorsun aslında, demek istediğim yazar. nick değiştiren eşrefoğlu süleyman beğ / bellerophontes kendisi.

yirmili yaşlarımda alman usulünden yanaydım, otuzlu yaşların ortasına kadar kendim ödemeyi tercih ettim, en kötü davet eden öderdi. otuz beşten sonra "erkek öder" erasına geçtim. bu saatten sonra zaten bunu konu edecek, bunun üzerine düşünecek bir erkekle buluşmam bile.

internette önümüze düşen yogacıların hep pamuk gibi ayak tabanlarına sahip olması ve bir tane bile yoga yapan nasırlı kadının olmamasıdır.

yapanlar varsa da video filan çekmiyor olabilirler. bir tane çirkin yogacı da görmedim bugüne kadar. allah da göstermesin..
yoga salonlarının halini bilmiyorum. muhtemelen internette gördüklerimizden farklı bir ortam vardır. hayal kırıklığı yaşamamak adına yogaya yazılmıyorum.

kuzenim doğum yapmıştı. bir an önce bebeğini görme heyecanıyla hastaneye koşturdum.

önündeki ekranı aval aval, etrafını ise melül melül izleyip insanlara adeta allahınızı severseniz, kurbanınız olayım bana bir şey danışmayın der gibi bakan danışmana yeni doğan servisinin nerede olduğunu sordum.

-yeni doğan ne, çocuk mu? dedi.

az kalsın gayri ihtiyari anasına sövecektim. neyse ki çabuk toparlandım ve komşularım wifi şifresini sorduklarında suratıma geçirdiğim maskelerden birini takarak:

+deve abi, dedim. yeni doğan deve servisi.

tanımıyorum ama garip bir nick.

kimse atmaz çünkü doğal güzel sayısı çok az. o kadar makyajı dedeme de yapsan taş gibi olur.

yakında yine uğrayıp bi merhaba - bin elveda diyeceğim şehir.
ve vega şarkısı

akşam toplantıda su şarkıyı mırıldan, ben anlarım diyecektim ama aklıma şarkı gelmedi. neyse sen seç... yine bilmediğimiz bir yerden olsun.

cuma günü… kahvemi yudumluyorum ama durup dururken aklıma geliyor: ekonomik durum neden bu kadar belirsiz, borsa bir düşüyor bir çıkıyor, insanlar neye güveniyor? trump ne planlıyor, elon musk bu sefer hangi sınırları zorluyor… ve ben sadece kahvemi içiyorum, ama kafamda bir fırtına var. her haber, her rakam, her tweet küçük bir kaygı tohumu gibi büyüyor içimde. sanki dünyanın hızına yetişemiyorum, kararları ben vermesem de sonuçları üzerime düşüyor. düşünüyorum, belki de kontrol ettiğim tek şey bu fincan, sıcak ve ağır. ama biliyorum, cuma günleri de geçiyor, belirsizlik kalıyor.

başlığa beklediğim yazar şu an davada. çıksa da buraya gece yarısından sonra uğrar. o da biz oyalamazsak. feminist derneklerinden ve kolektif bilinçten de korkmaz ama başlığa beklenir. ben bunu belirteyim de o üzerine alınıp şuraya bir yağdırsın.

sorunsal.*

cehaletin cüretkârlığı. diğer sorunların hepsi bu ilk sorundan peydâ oluyor.

"evet neyse 1 puan da iyidir sonucta atletico iyi takim"

"+can you use the word "deliver" in a sentence ?"
"-of course; too much booze damages the liver."
"+!!!*1*1*!?"

biz bir kirke biliriz o da tiziana terenzi kirke.