zaman tüneli

gamsızlık oranınız arttıkça yaşam süreniz uzar

tasarlanan produksiyonun sahnede gerçekleştiği an. delirtir

beyin mr'ındaki ''singulat korteks kalınlığı'' na bakmak.

y kuşağı feleğin çemberinden geçmiş, en berbat kuşak unvanına sahibiz; ilk çağ orta ve teknoloji çağına şahit olmuş görmüş tek kuşağız biz.
üç çağın toplam tek atonom kuşağı unvanını taşıyoruz, genç göstermemiz geçmiş ve mevcut kuşaktan daha dirençli ve iradeli oluşumuzdan kaynaklı.

moto senden daha iyi trolluk beklerdim.bu sıfır olmuş.

garanti değil ama.. spor, sağlıklı beslenme, az stres kombosu.

sülalesinin yaşam süresine bakmak lazım. bir kazaya belaya uğramazsa onun da uzun yaşama ihtimali var.

atatürk'ten nefret edenlerin kimliklerine bir bakalım;
- aşırı milliyetçi ermeniler
- aşırı milliyetçi yunanlar
- ayrılık yanlısı kürtler
- siyasal islamcılar
bu gruplara dahil olan bir insanı tanımak, amacını anlamak ve karşılarında savunma geliştirmek kolaydır. asıl tehlikeli olan, hiçbir siyasi görüşü olmadığını iddia eden ve atatürk'ün görüşlerinin eski moda olduğunu, liberalizmin her sorunu çözeceğini iddia eden cahillerdir. bu grup en yakınınızdadır ve kullanılmaya en müsait kesimdir ve diğer gruplara karşı geliştirilen savunma mekanizması bu gruba karşı (insani nedenlerle) geliştirilemediği için yarattığı tehlike çok daha büyüktür.

böyle bir başlığı açmak istemezdim ama maksat burada da arşivlere geçsin.
yakın zamanda vuku bulmuş bir olay. kürsüden atılan iple mi dokundu acaba diye merak ediyorum.

matt haig tarafından yazılıp 2018 yılında yayınlanan konusu ve yazım tarzıyla su gibi akıp giden bir kitap, yazarın en çok bilinen gece yarısı kütüphanesi adlı eserinde de olduğu gibi bu kitapta da hayatımızı yaşanabilir kılacak tek şeyin yine kendi bakış açımız olduğunu fantastik bir konuyla ele alarak vurguluyor, kitapta nadir rastlanan bir hastalık yüzünden belirli bir yaştan sonra yaşlanması durmuş ve yüzyıllardır hayatta olan başkarakterimiz tom'un hayatını okuyoruz.

kitapta karakterimiz uzun yıllar boyunca ona sunulan imkanlar sayesinde bir çok hayat deneyimliyor, bazen sadece hangi ülkeye gitmek istediğini yada nasıl bir hayat hayal ettiğini söylemesi yeterli, ancak bu imkanların ona sunulmasının belirli şartları var,
1- kimseyle duygusal bir bağ kurmaması
2-seçtiği hayatı sadece 8 yıl yaşayabilecek olup sonra değiştirmek zorunda oluşu
3-her 8 yılın bitiminde ona verilen zorunlu görevi yerine getirmek
aslında sığ bir bakış açısıyla baktığımızda bolluk içinde bu şartlar dahilinde yaşamak ilk anda katlanılabilir geliyor olabilir, ancak sürekli sırrınızı saklamak üzere diken üstünde olup ve biriyle duygusal bağ kurma hatasına düştüğünüzde onun ölümüne sebep olacak olduğunuzdan dolayı ne kadar güzel bir hayat seçecek olursanız olun yalnızlığa mahkum olacak olmanız işin eksi yanı, çünkü ne kadar inkar edersek edelim yada ne kadar asosyal olursak olalım herkes eninde sonunda duygusal bağ kuracağı bir insan arayışına giriyor, bu gerek bir partner yada bir arkadaş olabilir.

bu sebeple yaşadığı hiçbir hayattan tam anlamıyla zevk alamamış karakterimizin hayata hala tutunuyor olmasının tek bir sebebi var, daha henüz genç yaşlardayken tanışıp evlendiği ve daha sonra sonra kendi hastalığı yüzünden ayrı düştüğü ilk aşkından kalan ve kendisiyle aynı hastalığa sahip olan kızını bulmak. yani açıkçası kitabın bir çok yerinde o kadar karamsarlığa düşüp başkarakterin yerinde olsaydım ilk anda kendi kafama sıkardım düşünleriyle boğuştum ki, adamın yaşlanmaması değil de onca zaman bu mutsuz hayata katlanabilecek dayanıklılıkta olması bana daha fantastik gelmişti*

sonucunda asıl meselenin uzun bir hayat yaşamak değil, kendimiz olabildiğimiz geçmiş veya gelecek kaygısı olmayan dolu dolu bir hayat yaşamak olduğunu söyleyebiliriz, biz bu baş karakter gibi uzun yıllar yaşamayacak olmamıza rağmen çoğu zaman geçmişe yada geleceğe takılıp anın tadını çıkarma zevkini kendi elimizden alıyoruz, belki şunun şurasında bir kaç gün yada bir kaç saat sonra hayatımız elimizden kayıp gidebilecekken biz yıllar sonra olacak şeylerin hesabını yapıp hayatı yine kendimize zindan ediyoruz, bu tanımın başında da söylediğim gibi hayat sadece ona nasıl bir bakış açısıyla baktığımızdan ibaret.

bana kalırsa bunun en önemli sebeplerinden biri besin kalitesi ve sosyal ve fiziksel aktivite bakımından giderek azalan güvenlik kaygısıdır. bizler, birçok bakımdan daha şanslı bir döneme denk geldik en azından ilk gençliğimizde. internetin ve sosyal medyanın henüz yaygınlaşmamış olması, sosyalleşmek ve iletişim kurmak için harekete itiyordu. her şeye anında ulaşamıyor olmak da, ulaştığımız küçücük bir ayrıntıdan heyecan duymamiza ve mutlu olmamıza sebep oluyordu.

z kuşağı iri biraz, ondan büyük gösteriyorlardır. ancak hayat tecrübesi ve streste z kuşağının fazlası yok, aynı göğün altında benzer tecrübelerden geçmişizdir. nihayetinde "ezildikten sonra hepimiz aynı şarabız".

bugün konser esnasında fenalaşıp düşmüş çekik gözlü popçu. necip fazıl kısakürek gibi eski kumarbazlardan.

geçmiş olsun diyoruz efenim.

kaynak: sozcu.com.tr

ehehe bay.

h.i.m - gone with the sin

kedilerin varlığı

mucke

muhtemelen 2027'den daha iyi olması olacak.

her yıl daha karmaşığa evriliyor varoluş.

1990'a gidip ''heyy ben 2025'i gördüm'' demek isterdim ama bildiğim kimseler ya öldüler ya da onlar da gördüler. yıllar sinir bozucu.

arkadaslarrrr biriyle tanıştım ama eğer gerçekten o kişiyse varlığı cidden umut veriyorrrrrr of felfenayim