y kuşağının z kuşağından daha genç göstermesi

sigara kullanımı, stres, uyku düzeni, beslenme gibi faktörlerin farklılığı sebebiyle y kuşağı z kuşağına göre daha genç gösteriyormuş.

doğduğumuzdan bu yana görmediğimiz hiçbir şey kalmadı, akpyi saymıyorum bile. y kuşağına oranla daha genç görünmeyi bırak ülkenin yıllardır içinde bulunduğu bu şartlarla hayatta kalabilmemiz dahi büyük başarı.

z kuşağı iri biraz, ondan büyük gösteriyorlardır. ancak hayat tecrübesi ve streste z kuşağının fazlası yok, aynı göğün altında benzer tecrübelerden geçmişizdir. nihayetinde "ezildikten sonra hepimiz aynı şarabız".

bana kalırsa bunun en önemli sebeplerinden biri besin kalitesi ve sosyal ve fiziksel aktivite bakımından giderek azalan güvenlik kaygısıdır. bizler, birçok bakımdan daha şanslı bir döneme denk geldik en azından ilk gençliğimizde. internetin ve sosyal medyanın henüz yaygınlaşmamış olması, sosyalleşmek ve iletişim kurmak için harekete itiyordu. her şeye anında ulaşamıyor olmak da, ulaştığımız küçücük bir ayrıntıdan heyecan duymamiza ve mutlu olmamıza sebep oluyordu.

y kuşağı feleğin çemberinden geçmiş, en berbat kuşak unvanına sahibiz; ilk çağ orta ve teknoloji çağına şahit olmuş görmüş tek kuşağız biz.
üç çağın toplam tek atonom kuşağı unvanını taşıyoruz, genç göstermemiz geçmiş ve mevcut kuşaktan daha dirençli ve iradeli oluşumuzdan kaynaklı.

90'larda genç olanlar hep öyle kalır... ahhh belinda...

o sırada z kuşağı (temsili foto):



bizden bir önceki kuşağın nasıl bir gençlik geçirdiğini gördük ama aynı rahatlığı biz gençliğimizde yaşayamıyoruz maalesef. en başta 23 yıllık ucube dönemin getirdiği kötü yönetim ve her şeyi berbat etmesiyle bir çok kötü tecrübe ile karşı karşıya kaldık.

bunun yanında en önemli hususlardan biri stres, insanı mahvediyor, tüketiyor. bu devirde stressiz bir gün geçirmek neredeyse imkansız gibi bir şey. bu da bünyenin çabuk yıpranmasına yol açıyor. ayrıca yediğimiz gıdaların, meyve-sebzelerin eskisi gibi doğal olmayışı da cabası.

kötü beslenme ve bilinçsiz ebeveynler yüzünden bu haldesiniz.
ama matematiksel açıdan kaçırdığınız bir nokta var.
görmediğiniz şey kalmadı dediğiniz her şeyi mantıken y kuşağı da gördü*
üzerine darbe sonrası ülke, 7.4 gölcük depremi, 7.2 düzce depremi, 5 nisan kararları (türk lirası bir anda %40 değer kaybetti), grizu patlamalarında ölen madenciler, sivas katliamı, uğur mumcu cinayeti, izmir sel felaketi (61 ölü), susurluk kazası ve çernobil faciası gibi şeyler gördüler.

-
kötü beslenme derken şunu söylüyorum, biz 80lerde doğanlar en azından çocukluğumuzda doğal beslendik.
ülkenin gıda sektörünün tam cılkının çıktığı dönem bizim ortaokul/lise dönemlerimize denk geldiği için hafif kurtardık.
bilinçsiz ebeveynler bizim zamanımızda da varlardı fakat toplumun çürümesinin pik yaptığı dönemlerdeydi sizin ebeveynler.
biz, sizlere oranla bir tık daha bilinçli, daha tutarlı ve mücadeleye hazırlanarak büyütüldük.

he bir de kadınlarımızın makyaj ve güzel görünme adı altında ciltlerinin ve yüzlerinin göz göre göre ağzına etmeleri durumu var.
erkekler desen uyuşturucudan kafayı kaldırmıyor, onlar zaten bitik.
ruh gibi gezen gencecik çocuklar var sokaklarda.
fikri yok, amacı yok, zaman geçiyor ama onun herhangi bir farkındalığı yok...
ülkenin ekomomik gerçeğinin de farkındayım, üretmiyor olmasını suçlayamıyorum.
sadece üzülüyorum.

canlı kanıtı gibiyim adeta
3 atar tek sayarım

totonuzdan element uydurmayın kardeşim. yok öyle bir şey.

kendine bakan,rahat takılan y kuşağı öyledir. çevremde gördüğüm kadarıyla bir çoğu bu şekilde. kendini salanlar yaşını gösteriyor bu bir gerçek.

bir de biz toprağa bakan kuşak varız ki.....

kesinlikle inanmadığımdır. bu jenerasyonlar arasında nereden baksan en az 10 yaş vardır. bu 10 yaş fark da 90 vs 80 değil azizler, öyle olsaydı zaten çok anlaşılmadığından böyle hipotezler güzelce pek sırıtmadan kafadan sallanabilirdi diye düşünüyorum. ama 25 yaşında biri 35 yaşındaki birinden ceteris paribus daha yaşlı gösteremez. gösteren örnekler bulursunuz; ama rastgele seçilmiş iki örneğin mukayesesi hipotezinizi yanlışlayacaktır.

y kuşağı ben:
sabah sporumu yaptım. kahvaltımı ettim. erken yatmaya da başladım. gözüm toprağa bakıyor diye bunlardan vazgeçmiyorum; gerekirse daha dik durur, daha da direk dikerim…
z kuşağı sen:
sabaha kadar uyumadın. yatakta osura osura dönüyorsun; elinde telefon, ya pc başında oyundasın. kahvaltı mı? yok. onun yerine sigara, kahve, abur cubur…

eee?
söyle bakayım: sen mi, ben mi genç göstereceğiz? gençlik yaşta değil, bedene ve hayata nasıl davrandığında di mi?

doğru mudur bilmiyorum ama bana hâlâ çocuk muamelesi yapılıyor. bu da bazen hoş olmuyor.
genç göstermekten değil de hâlâ büyük hissedememekten sanırım.
yaşım çocuk olmasa da içim çocuk.