zaman tüneli

uzun süren sessizliğin ardından bana haber vermeye geldiğin için teşekkür ederim canım.
dikkat et kendine.

herkes sevdiğine çıkma teklifi etse herkes mutlu olur. yalnız kimse kalmaz.

çelik' i tencere reklamında oynatan hayat bize neler yapmaz?

andımız, çıkma teklifi, ersen ve dadaşlar geri gelsin.

artık dmlerden yapılıyor
neymiş çok yakışıklıymışım
ben dedim öyle belgesiz kayıtsız iş yapmam
neme lazım

şunu geymink hauz adı altında açıp iki güzel ekipmanla parayı kıranların haddi hesabı yok

bu akşam telefonumu açmamak suretiyle beni yalnız bir gece geçirmeye mecbur bırakan bir arkadaşa sesleniyorum.
artık dönsen de beklemem seni...

tedavülden kalkmadı mı bu?

artık sosyal medya, gelişen mobil teknoloji ve oyunların da buna paralel mobil hale gelmesiyle geriledi. internetin emekleme zamanları, o zamanlar cep telefonları ve internet buluşmamışken ve ikisi de ayrı telden çalarken pıtrak gibi internet kafe işyerleri açılıyordu. en çok da msn görüşmesi ve oyunlar için tercih ediliyordu. e-posta göndermek ve bakmak için bile kafelere yolumuz düşüyordu. çoğu kapanmasına rağmen yine de devam edenler var. onlar da gta, fifa, counter strike, age of empires gibi oyunlar ile alışkanlıkları sürdürüyorlar.

sen lin yu diye biri yazarın, zamanında harry potter dramonie fan kurgusu olarak yazdığı bir kitabın, harry potter ögelerinin ayıklanarak tamamen farklı bir şekilde evrildiği kaotik ve dark fantasy türünde yazılmış kitabı… türkiye’de ise nox yayınları tarafından normalde eylül ayında çıkması gerekirken sürekli iki ayda bir ön satışa sunuluyor ve erteleniyor. bu durum gerçekten canımı çok sıkmaya başladı resmen kitabın ingilizcesini alıp okumaya başlayacağım. şimdiyse 5 şubat‘a tarih veriyorlar ve kesin olarak çıkacağı söyleniyor. umarım bu sefer bu işi becerirler. gerçekten çok merak etmeme rağmen bunlar yüzünden sogudum.

andımız ve çıkma teklifi geri gelsin.

gebze'nin istanbul ile sınırını oluşturan ve şu an gebze'den ayrılarak kocaeli'nin bağımsız bir ilçesi olan belde.

hiç almadığım tekliftir.
halbuki çıkardım. hiç sordunuz mu? yok.
neden?
gözlüklüyüm diye mi?

bir ahmet kural dizisi.. dizi, cenaze yıkayıcısı (gassal) baki’nin hikâyesini anlatıyor. ölümle sürekli yan yana olan bu meslek erbabının kendi hayatını, yalnızlığını ve ölümle yüzleşmesini anlatıyor. baki, “ölünce beni kim yıkayacak?” sorusuyla kendi içsel yolculuğuna da çıkıyor.

babam vefat edene kadar ben bu işi yapanların çok farkında değildim açıkçası. cenaze sonrası lazım olan malzemeleri hazır edip verdikten sonra gassal ile birlikte abim de girdi yıkamaya.. sonra yani kefenlendikten sonra son vedalaşma için kızlarını da aldılar içeriye. gassallara orda çok saygı duydum. çünkü onlar ölünün şahsına çok hürmet gösteriyorlar. babamı kefenin içinde uyur gibi uzanmış görünce ölüm gözüme o kadar da korkunç görünmedi. hiç görmediğim kadar beyazdı babam ki normalde esmerdir. ona sarılıp "geçti babam geçti artık" demek istedim. ancak sadece içimden dua ederek onun o huzurlu halini izleyebildim. eğer onun son halini görmeseydim babamla ilgili içimde hep bir şeyler eksik kalacaktı gibi hissediyorum.

şöyle de bir repliği hatırlatmıştır:

levent kırca - ne olacak şimdi?, 1979

bu film bu replikle hatırlanmaz ama nedense benim beynime çocukluktan işlenmiş bak. travma mıdır nedir...

anons demişken…

yavrum napıyosun

"tören yürüyüşü için tertip al "

askerde bu anons yapıldıktan sonra bando takımı harekete geçerdi.

yeni neslin bilmediği oyun.
geçen öğrencilere dedim hani vardı ya dansa davet. boş boş yüzüme baktılar. tarif ettim. ı ıh. yok. bilmiyorlar.


benim ise yine bir travmamdır. hiçbir dansa davette dansa davet edilmedim. çok çirkin bi çocuktum ya şiimdi allah için.