zaman tüneli

bir yazarı ilk defa okumayı ve onu kitabını okurken daha ilk sayfalardan seveceğimi hissetmek çok hoşuma gidiyor. umarım uzun soluklu bir ilişkimiz olur fleur.

ohooo bi de kitap mı okuyacaz diye hemen hoşlanmaktan cayarım.

annem çok titiz bir kadın, okula gitmeden önce sıkı sıkı tembihledi evde tuvalete girip öyle git okula. okulda tuvaletin gelmesin, pistir oralar girme aman okulda tuvalete diye. okulun 2. ve ya 3. günü yapacak bir şey yok acayip çişim geldi ama nasıl sıkıştım. kimseye bir şey demeden okulun çıkış kapısına gittim, iki tane nöbetçi öğrenci var. dediler çıkamazsın. dedim çıkarım. yok dediler imkanı yok çıkamazsın. dedim eve gidip tuvalete girip geri gelicem. olmaz allah olmaz. ben ağlıyorum, ağladıkça çişimi zor tutuyorum. müdürün yanına götürdüler beni, izah ettim kendimi, müdür de ikna edemedi okulda tuvalete girmeye. anne sözü dinlemek diyince de ben. babamı aradı en son. babam geldi beni eve götürdü tuvalete girdim geri okula götürdü.
hayır baştan nöbetçi öğrenciler çıkamazsın, gidemezsin diye lanse etmeseydi durumu bütün bunları yaşamazdık.

tanım: normal sözlük yazarlarının bir köpeğin ağzından, köpeğin doğasına göre gireceği entryler bütünü.
bu başlıkta hiçbir köpeğe zarar verilmemiştir.

bir köpeğin ağzından,
başlık: belediye
entry: ya yemek vermeye ya da götürmeye geliyor. iki seçeneğin var. bu kumar yaşama heyecanımı artırıyor.

sınıfa ayakkabıyı çıkarıp girmiştim.

memlekette değirmenin orda vardı az mı usb ile oyun aldık :)

bana her şeyiyle özlediğim akdeniz'i anımsatan şarkıdır. dinlerken çıralı, ölüdeniz, erdemli, arsuz sahillerinin hepsinde dolaşıyormuş gibi hissettiriyor.

dinlemek için;
dünya büküldü

benim annem. şöyle örnek vereyim, kedimi şehir dışına çıkacağımız bir zaman teyzeme bıraktık iki günlüğüne. anneciğim oturdu kediye onu terketmediğimizi, mecbur kaldığımızı, onu aslında ne kadar çok sevdiğimizi küçük bir çocuğa anlatır gibi anlatıp bir saat kediyi sevdi üzülmesin diye. çiçekleriyle de konuşur :) annem dünyadaki her şeyin sevgiyle hallolabileceğini düşünüyor ve bu konuda çok ciddi. hatta arada şöyle tiratlarına denk gelebiliyoruz; "sevgi, sevgi... o kadar güçlü bir şey ki, her şeyin çaresi sevgi!" :)

vallahi bir kelime abartmadım. anneannem de söylerdi, teyzem de anlatır. gençken sokakta gördüğü düşkünleri eve getirip doyurur, bi de durumuna dayanamayıp ağlarmış. yufka yürekli dedikleri işte benim annem. canım meleğim, onun milyonda biri kadar olabilirsem düzgün bir insan olmak için yeter bana. özlemişim galiba, evet :)

ön sevişmede uzun uzun makale okursunuz diyeceğim yaşanmışlık.

mezar provası gibidir.

mezarda üzerinize toprak atmışlar gibi hissedersiniz. hareket etmek zor gelir, boğuluyorum... diye çığlık atmak istersiniz.
uyku haram olur.

kıpır kıpır bir öğrenciydim. şimdinin “hiperaktifi”… kardeşimle aynı sıradaydık; o altı, ben yedi yaşındaydım. cevap vermek için bekleyemiyordum, çünkü geç kalırsam diğerleri katılıyordu. içimdeki hız, düşünceden önce davranıyordu. parmağımı kaldırmadan konuşuyorum diye ellerime cetvelle vuruluşunu hala unutmuyorum. bir de öğretmen dediğiniz adamın ismini…
meraklıydım, hızlıydım, hevesliydim; ama o günlerde bunun adı merak değil, suçtu. sadece kendim için de değil… kardeşimin ödevlerini yapıyorum diye de çok vurdu o cetvelle. yardım etmek kabahat, düşünmek haddini aşmaktı. bugün tanı konulan şeye o zaman ceza veriliyordu; çocukluk hevesi, şiddetle terbiye edilmeye çalışılıyordu.

çıksın nolmuş ki , sıkıntı ne? yetersiz iq mu?

"bir daha asla bu yanlışı yapmayacağım" demek. yapılan yanlıştan çok bunu söylemek hayatımın yanlışı ya. ısrarla bu lafı yiyorum yine söylüyorum yine yapıyorum imdat!

sohbet esnasında sürekli konuyu cinsellik ile bağdaştırıyorlar ise ....
arkadaş tamam mühim de yahu ama kurbanlık seçiminde aklına nasıl cinsellik düşüyor?

y kuşağı da bir anlamda susam sokağı kuşağı. bu kuşak, 40'lı yaşlarını yaşıyorlar.

ilk günü okulun siyah önlüğüme sümüğümün akması evet siyah önlük giyen bir fosilim ben.

altında ölmeden uykuya dalabilirseniz en güzel uykunuzu uyumanıza vesile olacak yorgan.

okula ağlayarak gitmem, annem zorla götürmüştür beni. çok uğraşmıştı canım ya.

ve sonra en aklımda kalan sınıftakilerin okumayı beceremediği yerde ben hademelere, öğretmenlere kitap okuyordum. çünkü okumayı okula başlamadan önce 3-4 yaşlarımdayken öğrenmişim. *

bu jenerik müziği gecenin bu saatinde beynimde çalmaya başladı ya.....

yıllardır beynimi kurcalayan bir soru da kırpık küfede nasıl yaşıyordu yahu ?

benim zamanımda mahalle mektebi vardı, ilkokul sonradan moda oldu.