zaman tüneli

müslümanlar amerika'da üstünlüğü ele geçirdiklerinde, size hiçbir şekilde acımayacaklar.

ancak şimdilik size duydukları nefreti ve sizi ele geçirme niyetlerini gizlemek zorundalar.

sayımız çok büyük. avrupa'da 50 milyon müslüman var. avrupa'da, bazı müslüman çoğunluklu ülkelerden daha fazla sayıda müslüman var. avrupa'daki tüm müslümanlar tek bir ülke olsaydı, dünyanın en büyük müslüman ülkelerinden biri olurdu.

avrupa'daki tüm müslümanlar tek bir ülke olsaydı, dünyanın en büyük 10 veya 15 müslüman ülkesi arasında yer alırdı. büyük bir ülke olurdu. biz büyük bir halkız. bu da, müslüman topluluğunun sonuçları üstlenmek zorunda olduğu gibi davranmaya başlamamız gerektiği anlamına gelir. onları düşündürün, tamam mı?

peki, bu toplulukla uğraşırsak ne olacak? üstünmüşüz gibi davranmaya başlamalıyız, çünkü gerçekten öyle. kuranda da söylendiği gibi, allah'ın sözü yücedir. seleflerin, yani ilk nesillerin islamı dünyaya yaymada bu kadar başarılı olmalarının nedeni, allah'a güvenmek anlamına gelen tawakkur ile desteklenen muazzam cesaretlerine sahip olmalarıydı. bakın, bunu allah için yapıyorum ve ne olursa olsun, olan olur.

şehitlik kavramı, açıkçası bunu bir avantaj olarak görürüm. intihar etmeye hazır olan kişi inisiyatif sahibidir.

avrupa, adını koymayı reddettiği bir durumla karşı karşıya. sorun sadece suç veya kargaşa değil, sadakat. zarara neden olanların çoğu avrupa'yı kendi ülkeleri olarak görmüyor ve bu nedenle onu korumak için kendilerini pek sorumlu hissetmiyorlar. ancak sorun bundan daha derin: geldikleri ülkelerde durum daha iyi değil. pislik, yolsuzluk, cinsel şiddet ve sosyal çöküntü genellikle bu ülkelerde de yaygın. göç, bu normları değiştirmez, sadece yerlerini değiştirir.

bunun nedenini anlamak için, orta doğu, afrika boynuzu ve güney asya'nın bazı bölgelerinde sadakatin nasıl işlediğini anlamak gerekir. ulus devlet, kimliğin birincil birimi değildir. sadakat, ortak bir sivil topluma yatay olarak değil, aileye, klana ve kabileye dikey olarak işler. ayaan hirsi ali, somali bağlamında bu konuyu açıkça yazmıştır: klan sadakati göçten sonra da devam eder. güven içe doğru akar. kurumlar “bizim” değil, başkasının sistemi olarak kalır.

toplumlar, ancak insanlar ona aidiyet hissettiğinde işlev görebilir. kamusal alan sizin alanınız değilse, onu korumak içgüdüsel bir davranış olmaz. sokakları kirletmek, sosyal yardım sistemlerini istismar etmek veya sosyal tabuları ihlal etmek ihanet gibi hissettirmez. kabileci bir dünya görüşünde, size ait olmayan topraklar karşılıklı bir yükümlülük taşımaz.

cinsel şiddet, bu tabloya özellikle rahatsız edici bir şekilde uymaktadır. islamcı hareketler, cinsel şiddeti, defalarca kez dış gruba karşı hakimiyet kurmak ve onların aşağılanması olarak çerçevelemiştir. ışid, tecavüz ve cinsel köleliği açıkça belgelemiş ve haklı göstermiştir; hamas ve diğer cihatçı gruplar, cinsel şiddeti fetih ve terör aracı olarak kutlamıştır. bu ideolojinin var olduğu yerlerde tecavüz sadece suç değildir, ideolojik de olabilir. bu nedenle güvenlik gereği olarak güvenlik soruşturması önemlidir: batı hukukunu ve eşitliği reddeden islamcı bağlantıları, ağları ve inançları tespit etmek temel bir özen yükümlülüğüdür.

geniş açıdan bakıldığında yapısal sorun daha net ortaya çıkıyor. pakistan, kendisi egemen bir ülke olmasına rağmen endemik pislik ve cinsel şiddetle mücadele ediyor çünkü gurur ulusal değil, kabileye ait. kabileler birbirleriyle karışmaz, birbirleriyle evlenmez ve ahlaki sorumluluğu kendi çevrelerinin ötesine genişletmez. bu nedenle lübnan, suriye, ırak ve gelecekteki filistin devleti tekrar tekrar içten parçalanıyor. bunlar, birleşik uluslar değil, kabile koalisyonlarıdır. suudi arabistan ve bae, merkezi otoriteye sahip, tek sadakatli devletler oldukları için işlevsel.

avrupa'nın hatası, zamanın tek başına bu sorunu çözeceğini varsayması.

danimarka bu varsayımı titizlikle test etti. 1990'ların başında kabul edilen filistinlilerin uzun vadeli takibi, on yıllar sonra torunları da dahil olmak üzere, sürekli olarak yüksek sosyal yardım bağımlılığı ve suç işleme oranlarını gösterdi. entegrasyon basitçe “devreye girmedi”. sayılar, kültür ve uyum önemliydi.

göç, yeni gelenler büyük, uyumlu paralel toplumlar olarak değil, bireyler olarak kabul edildiğinde işe yarar. wall street journal gibi göç yanlısı yayınlar bile bu hafta yayınladıkları bir makalede bu kısıtlamayı kabul ediyor. ölçek her şeyi değiştirir.

entegrasyon ayrıca net sınırlar gerektirir. liberal bir devlet, paralel hukuk sistemlerini tolere edemez. tek bir hukuk vardır - medeni hukuk - ve bu hukuk herkes için geçerlidir. şeriat mahkemeleri, klan tahkimleri ve gayri resmi dini yaptırımlar, hukuk önünde eşitliği zedeler ve entegrasyonu engelleyen sadakatleri pekiştirir. paralel sistemleri yasaklamak liberal olmayan bir tutum değildir; bu, ortak bir sivil düzen için asgari koşuldur.

avrupa artık sonsuz bir esnekliğe sahip değil. ingiltere artık zengin bir imparatorluk değil. refah devletleri sınırlı sistemlerdir. kapasite aşıldığında kurumlar çöker.

çözüm, batı'ya istikrarsızlık ithal etmek değildir. çözüm, istikrarı dışarıya ihraç etmektir - altyapı, yönetişim, ekonomik fırsatlar - böylece refah, mevcut toplumları aşındırmak yerine, insanların zaten bulunduğu yerlerde, kendi ülkelerinde inşa edilir.

avrupa hayatta kalmak istiyorsa, sadakat, kültür ve ideolojinin önemi yokmuş gibi davranmayı bırakmalı ve buna göre hareket etmeye başlamalıdır.