zaman tüneli

senin ağzını yüzünü yerim ha.

fareler ve insanlar - john steinbeck

anlamca türk demek. ayrıca bir şarkının adı.

bir tek ben atatürk görmüyorum di mi?

devletin bu kadar işin içine girmesi yanlış geliyor bana. iki insanın mahremiyetine maydanoz olması, yasa hazırlaması falan.. doğru gelmiyor.

(bkz: sen sus lan köylü)

benim de en kötü özelliğim çok iyi niyetli olmam

(bkz: şimdi ananı laciverde boyadım)

türk erkeklerinin bazılarının ilgisini çeken tek fransız kanunu olması.

(bkz: nayır nolamaz).

mülk allah'ındır.

bu konuda herhalde sadece erkek yazarların yorum yapması amaçlanmamıştır diye düşünüyorum.

hayat bu ya, bazen insan kendine benim bu hayattaki tiryakiliğim ne, diye soruyor. benim cevabım çok net, hayatımda bağımlılık yapan, onlarsız nefes almanın tadı tuzu olmayacak iki kadın var. biri annem, diğeri kızım.

annem, benim bu dünyadaki güvenli limanım. onun bağımlılık yapan tarafı sadece o meşhur, eli lezzetli yemekleri değil, o yemeğin içine kattığı o devasa merhamet. ne anlatırsam anlatayım, ne hata yaparsam yapayım beni yargılamadan, sadece o anne şefkatiyle dinleyebilme yeteneği var ya, işte o paha biçilemez. insanın ruhu daraldığında, annem olsa anlardı demesi bile bir bağımlılık sebebi.. onun anlayışı, sanki dünyanın tüm gürültüsünü susturan bir melodi gibi.

kızım ise bambaşka bir dünya... aslında hiçbir şey yapmasına gerek yok, neticede o benim canımdan bir parça, varlığı yeter. ama onun karakterindeki o ince detaylar beni kendine öyle bir bağlıyor ki, bazen oturup hayran hayran onu izliyorum. yaşına rağmen o kadar duru bir zihni var ki, ben fırtınalar koparırken onun serinkanlı değerlendirmeleri beni kendime getiriyor. o tok gözlülüğü, her şeye tamah etmeyişi ve o dünyayı aydınlatan gülümsemesi... insan evladı hakkında sabaha kadar yazabilir, sayfalar yetmez..

hayatın merkezinde annem ve kızım olsa da, bu bağımlılık zincirinin çok kıymetli halkaları daha var: dostlarım, yol arkadaşlarım... onların bendeki yeri öyle üç beş günlük bir heves değil, uzun yılların, beraber aşılmış zorlu yolların ve o ağır deneyimlerin bir sonucu. bu dostlukların bağımlılık yapan tarafı ise kesinlikle o sapasağlam karakterleri ve bana verdikleri değer. hani insanın sırtını yasladığında burası sağlam dediği o güven hissi var ya, işte o bağımlılık yapıyor.. karşılıklı emekle, ilmek ilmek işlenmiş bir saygı bu. hayatın keşmekeşinde herkes bir yerlere savrulurken, onların duruşunu bozmadan yanımda kalmaları, bana olduğum kişi için değer vermeleri en büyük lüksüm.

onur akın'ın neden sürekli hayvan içerikli video klipler yaptığı hususunu araştırıyorum. klipler arasında geziniyorum. yeterli delile ulaşırsam(bkz: onur akın'ın sürekli hayvanlı videolar çekmesi) diye başlık açacağım

(bkz: yazarların itiraf köşesi)
aga yalandan mı yapıyosunuz ya

bunu söylemekten ben de hoşlanmıyorum ama bu şarkıyı ibrahim tatlıses çok mükemmel söylüyor maalesef.

osimhen ayarındaki futbolcudan kast edilen ne acaba ?

misal osimhen premier lig futbolcusu değildir, zira orada stoperler hız ve güç olarak osimhen'i hırpalar. nitekim osimhen ve menajeri çok kassa da premier ligden bir takıma kapağı atamamıştır.

bizim ligimiz gibi, stoperlerin ağır ve nispeten güçsüz olduğu yerlerde osimhen sağlam iş yapar, yapıyor da nitekim.

yani osimhen ayarı diye bahsedilen şey, güçlü, hızlı ve arzulu futbolcu tipi ise, önce oynayacağı ligin hangi ayarda olması gerektiğine bakmak lazım.

söz konusu oyun zekası ve pozisyon bilgisi ise icardi büyüktür osimhen'den derim. örneği özellikle galatasaray'dan verdim, onlar da anlayabilsin diye.

gelelim işin maliyet boyutuna. fenerbahçe taraftarı olarak osimhen tarzında bir santrafor ister miyim, evet. ama osimhen'e ödenen paraya üç futbolcu alınabiliyorsa tercihim o yönde olur.

valla söz konusu kulüplerin mali gücü ise, fenerbahçe'nin galatasaray'ın herhangi bir futbolcusu "ayarındaki" futbolcuyu getirememesi gibi bir durum söz konusu olamaz. ancak ben fenerbahçe' nin "tek bir adama" endeksli bir transfer politikası izlediğine bugüne kadar şahit olmadım. ki akıllıca olan da budur zaten.

gereğinden çok değer verdiğim insanlar oldu, aralarından kalbimi kıranlar çıktı.

bir ayı biraz geçti, ilk buluşmanın üstünden. az önce yazdım, hala sımsıcak, güldürdü bile beni canını yediğim. hatun dediğin böyle olmalı aga, ama işte batının insanı değil ondan böyle, erkeğin kıymetini biliyor, canına yandığım.

hanimişguttinivıttıniyavrusu, hanimişbıttınibıttınibebeğim dedim fır döndü gözümün iki çiçeği.

özlemişim be.

e selami şahin...

budur.