zaman tüneli

ama kimsenin kendine varamaması.

serpme kahvaltıdan sonra duyduğum en iyi keriz silkeleme olayı bu olabilir. serpme kahvaltının bir numaradaki yeri asla değişmeyecek.

valla bana iyi gelmedi. bilet alamayınca, evde bir hafta biz fakir miyiz sorusuna maruz kaldım. fakiriz tabi ki. diyemedim ya la.

hamburgerci olarak faaliyet göstermesine rağmen ruhsatta “pasta ve unlu mamuller” olarak kayıtlı olması ve fiyat listesinin açıkça belirtilmemesi dışında ben bir sorun görmüyorum. isterse günde 3 müşteri alır. adam sadece hamburger satmıyor,deneyim satıyor. ha bunu ister keriz silkeme dersin ister başka bir şey ama senin 200 lira verip sinema film izlemenle, parası çok olan adamın bu adama gidip burger yemesi arasında bir fark yok. düşünürken kendi ekonomik bakış açınızdan düşünmeyin. bu adam özelinde de değil, yüzlerce lüks restoran var, sizde adamlar yemek için mi yüzbinlerce hesap ediyorlar, orada trilyonluk iş görüşmeleri oluyor.

tatilden sonra büyük buluşma.

mükemmel ötesi bir film.

kitabı okurken, kötü bir şey olacak diye korka korka okudum. kitap her zaman daha iyidir filmden, bunu hiçbir zaman inkâr edemem. ama şunu da söylemeliyim ki, film beni fazlasıyla tatmin etti. kitap kadar detaylı olmasa da en önemli sahneleri en iyi şekilde yansıtmışlar. oyuncuların uyumuna diyecek hiçbir şeyim yok, mükemmeldi. her yıl izleyebileceğim bir film olmuş.

kitabı okurken yaşadığım hislerin aynısını yaşadım, kalp krizi geçirmem an meselesiydi.



sonunu biliyor olmama rağmen her an her şey kötüye gidecekmiş gibi hissettim*.



sonuç olarak an itibarıyla ben:

düzenli olarak yenilmeye devam ettiğim oyun. *

geçen gün de söylemişim. davet gelince yine söyleyeyim dedim.

sevgili yönetim,

ben bu oyunu oynamak istemiyorum ama maalesef otomatik olarak herkesi içeri atmışsınız. düzenli olarak davet alıyorum ve davet reddediyorum. neden bizi böyle saçma durumlara sokuyorsunuz. yapın bi seçenek, isteyenler kendi arasında oynasın. bu kadar zor değildir diye düşünüyorum.

bugünkü isyanım bu.

sevgiler,

capelo.

pop, medya eliyle topluma dayatılınca dedim bu tolum zinaya sürüklendirilmek isteniyor.

eşşek anırtısını dinlemek daha eğlenceliydi, belden aşağısına hitap eden bazı dingilleri dinlemektense!

bu ülkede yaşanmaz diyen ahalinin 12 bin lira ile 120 bin lira arasında olan biletlerle konser izlemesi. vip olsun lütfen.

başkası adına utanmak ama tiksinmeyle karışık utanmak

bursalı gakkolar kıusura bakmasın ; amma kesdane şekeri tam bir fiyasko. boş, kofik. bildiğin kesdanenin üstüne şerbet aktarmışlar. dünyanın fiyatına da satıyorlar.

(bkz: hasan cihat örter'in tarkan'dan ev istemesi)

keriz silkeliyordur.

gandom beryan (kavrulmuş buğday), lut çölü’nün kalbinde, termometrelerin sustuğu o noktada sadece bir coğrafi terim değil doğanın kibrini ve insanın bu kibir karşısındaki acziyetini temsil eden bir yerdir. tamı tamına 70.7 derece sıcaklıkla dünya üzerinde yaşamın sadece bittiği yer değil tamamen "kavrulduğu " bir yer varsa orası gandom beryan’dır. iran’daki lut çölü’nün bu kapkara, bazalt taşlı yaylası ismini bir efsaneden alır rivayete göre, buraya bırakılan bir çuval buğday, güneşin gazabıyla birkaç gün içinde kendiliğinden kavrulur. ancak buradaki asıl mesele buğdayın kavrulması değil, sıcaklığın sınırlarıdır.
gandom beryan’da sıcaklık70.7 sınırını zorladığında, madde artık bildiğimiz formundan çıkar. burası, biyolojik olanın yerini tamamen mineral olana bıraktığı bir krallıktır. felsefi bir düzlemde bakarsak; gandom beryan, hiçliğin somutlaşmış halidir. hiçbir bakterinin yaşayamadığı, çürümenin bile mümkün olmadığı bu topraklar bize zamanın durduğu bir sonsuzluk vaat eder. sonsuz bir kavrulma hali vardır. gandom beryan, doğanın kendi kendine tuttuğu bir oruçtur. insana, evrenin aslında bizim için tasarlanmadığını, sadece bizim bazı köşelerine şimdilik sığabildiğimizi hatırlatan sert bir tokat gibidir. eğer bir gün yolunuz oraya düşerse (ki umarım düşmez) yanınızda sadece su değil akıl sınırlarınızı zorlayacak bir yaşam mücadelesi götürün.

geçecek, hep öyle olmadı mı? rahat ol, bunu da halledersin. :)

kurtlara kuşlara atın gitsin leşlerini ya da ateşe verin toptan temizlik olsun.

şunlara bak ölüleri bile toprak sahibi oluyor.

19 yaşımda kovuldum, iyi ki de kovulmuşum. ne o öyle annenin babanın eline bakmak? hep kendi ayaklarımın üzerinde kendim durdum bu sayede.