zaman tüneli

görünüşe göre yanma ve parlama uzun süre kalıyor, bazen saç lülesi biçiminde, bazen de yıldız kuyruğu gibi görülüyor. genelde kuzeyde fakat bazen de güneyde beliriyor. bazen de yıldızların arasında bir yıldız gibi görülüyor, tıpkı 397 yılında görülen yıldız gibi. üç aya yakın gökte kaldı, zamanla soluklaştı ve yok oldu. başlarda siyaha yakın ve yeşilimsiydi. sonra kıvılcımlar saçmaya başladı. giderek beyazlaştı ve sonra da solmaya başladı. bazen şekli bir sakalı andırırdı, bazen de bir hayvanın boynuzuna benzerdi.

mo -yan iri memeler ve geniş kalçalar syf: 143

bir cumhurbaşkanının kişisel menfaatler harici bir ülkeyle sıkı fıkı olmasından daha doğal bir durum yok. ülkeler çıkarları için hareket ederler. amerika’nın göbeğinde bu yol ile istihbarat sağlanacak, amerika, ingiltere ve hatta türkiye’nin bundan haberi olmayacak? gerçekleşen tasfiyeler bu bilgiler aracılığıyla oldu demiyorum fakat; en iyi yol tedbir almaktır.

insanlar trump’ın da listede olduğunu söylüyorlar fakat hayır. trump ile epstein, yanılmıyorsam miami sahilindeki bir ev için ihale de rekabet etmiş ve trump bu ihaleyi kazanmıştır. hatta sonrasında epstein trump’ın mekanında reşit olmayan birine sulanınca “bu adamı bir daha buraya sokmayın” minvalinde kovmuştur. teknik olarak trump’ın kasedi olması imkansız. tabii bilmediğimiz ne var, bilemeyiz.

mezmurlarda, dönemin yaygın ses musikisi uslubu aksine, her hecesi melodik örgüye bölünmüş sanatli melisma'lar yoktur.

ben yaşamıyorum ama bütün şehirlerden bunaldım.

istanbul'da yaşamaya çalışıyorum. doğma büyüme hep buradaydım ama son 2 -3 yıldır gitme isteğim baya arttı. sebepleri; trafik, kalabalık, pahalılık, güvensizlik ve artık yaşanmaz bir şehir olması. gitmek istediğim şehir de belli kafamda gri olan hiç bir konu yok. ancak sorun şu ki o şehirde de iş imkanı çok kısıtlı. istanbul, bursa, kocaeli gibi bir sanayi yok hatta burada olan sanayinin çeyreği yok. o yüzden her ne kadar sık sık baksam da bir sonuç elde edemedim. ama umudumu da hiç kaybetmedim. allah büyük, o günler de gelecek inşallah.

sen beni özlemeyeceksin
beni sana özletecekler.

sakat kalsan sana bakacak, başkası için ağlasan sırf sen mutsuz oldun diye seninle ağlayacak birini kaybettin.

seni asla ama asla önemsemeyen bir or....u çocuğunun yatağında mutsuzluktan çürüyüp gitmen dileği ile. hep dediğim gibi kucağın çocuk, ömrün mutluluk, ruhun aile sıcaklığı görmesin. evin olsun ama yuvan olmasın. beşiğin olsun ama bebeğin olmasın.

aşağıdaki şarkısı anılar 9 adlı cd'de bulunmaktadır. annelerimizin babalarımızın gençliğinin romantik anılarına fon müziği olmuştur:

çok hassas ve linç yemesi muhtemel bir konu ama yazmadan edemeyeceğim.

bildiğiniz gibi depremde evlerini kaybeden ev sahiplerine akp hükümeti bir şekilde evlerini teslim ediyor veya edecek. ancak deprem olduğu günlerde kiracı olup da şu anda konteynerlarda hayatlarına devam eden depremzedelerin tam olarak ne istediklerini anlayabilmiş değilim.
geçenlerde nagihan alçı (ki zerre sevmem ) bu depremzedelerin para harcama reflekslerini kaybetmesinden bahsetti. yani zamanında kiracı olan depremzedeler şu anda kira, elektrik, su ve hatta orada kurulan lokantalarda yiyecek parası da vermeden hayatına devam ediyorlar. aynı şey hatırlarsanız 99 depreminde de olmuştu. insanları elektrik ve sularını keserek konteynırlardan çıkartmak zorunda kalmışlardı.

onlarca tanıdığını ve yakınını kaybetmek elbette kolay değil. acılarını anlamanın yanından bile geçemeyiz.

ancak konteynerde yaşayan bu depremzede kardeşlerimizin devletten beklentisi tam olarak nedir bunu anlamaya çalışıyorum.

(bkz: başkan bu direkt seks yav)

meteoroloji genel müdürlüğü

fatihitokatla.com/

nasıl ki mutluluk ve sevinç geçiyorsa, hüzün de geçecek. erken de olsa, geç de olsa geçecek. izi kalacak, tozu kalacak, hatırası kalacak. savunma mekanizması eninde sonunda devreye girecek. uzun süreceğini düşündüğümüz yaslar bile bir yerde sonlandı.

aslında adım atan oldu da onları da ben beğenmedim, evet.

now tv uzun zamandır emeklilerin maaş farklarının yatmamasını haber yapıyordu. bugün maaşlar yatınca yatan maaşlar bir günde eridi haberi yapmışlar, ahaha.

not: bu arada bilen bilir, iktidar ve yancısını zerre sevmem.

tüm beni sinir eden geren şeyleri saydıktan sonra kendime gayr-ı ihtiyari sorduğum o soru

atandığım köy okulundan adaylığım bitince daha iyi bir yere geçeceğim.*

parça çukulatalı kurabiye yapanlar

modern dünyanın elimizden almaya çalıştığı o eşsiz 'doku'.

demokratik katılımın olmazsa olmazı.

aşkolsun yapanlara, aşkolsun.

değişim önce insanın kendisinde başlar diyeceğim ama derken bile ne kadar içi boş bir cümle olduğu ile yüzleştim an itibari ile..

iyisi veya kötüsü, doğrusu veya yanlışı ya da eğrisiyle önce kendimizi olduğumuz gibi kabul etmek zorundayız aslına bakarsanız.. aa ben burada bunu böyle yapıyorum hadi değiştireyim şeklinde kendimizi sürekli analiz etmeye çalışmak kendimizi sevmeme durumunu ortaya çıkarır ki sonrası da kimseyi sevmemektir..

ve şöyle bir şey daha var.. bilmem kaç milyon kişiyiz, ve bilmem kaç milyon anne baba var ve onların yetiştirdiği anne ve baba olmuş çocukları bu kadar farklılık oluşturabilecek bir durum söz konusu iken ve tabiri caizse bir elin parmakları bile birbirine benzemiyorken karşımıza çıkan insanları ya da etrafımızda olan insanları tek bir kalıba sokmanın ne kadar zor olabileceğini bir düşünün derim...

önemli olan bir insanı değiştirmeye çalışmak değil tabikisi olduğu gibi kabul etmek ya da gerçekten değişim sonucu olmasını istediğini kişiyi arayıp bulmaktır.

teşekkürler, teşekkürler, teşekkürler.

kazanandır.