zaman tüneli

avşar soda şişesi bile zayıfladı ben hala zayıflayamadım. bana da gizli zam yapsalar keşke.

balıkesir'deki akrabalarıma her gittiğimde geceleri uyumamı engelleyen o ses. insanlar yaşlı olunca haliyle evlerindeki eşyalar da eski oluyor.

sildirmek istediği senaryoyu ve sonrasında kalacak izleri düşününce içimi bir garip eden kişi.

kendisine nar gibi bereketli bir ömür diliyorum.

kim ne derse desin bana oldukça seksi geldi.

şapırdatarak yemek yemek, yüksek sesle nefes almak, sürekli burnu çekip boğazını temizlemek gibi çoğu ses konusunda ifrit olan biri olarak, ayar olduğum seslerden biridir. bazen gece sessizliğinde kol saatimin bile akrep yelkovan sesine takılıp saati çıkarıp odanın dışına koymuşluğum var. ki takmıyorum bile artık kol saati.

bi duvar saatimiz vardı, allah sizi inandırsın akrebiyle yelkovanı sanki validelerini cima eylettiriyorlarmış gibi öyle bir feryat figan ses çıkartırlardı ki pilini falan söküp balkona atmıştım. biz de çalışıyoruz, işimizi yapıyoruz da sizin gibi yaygara koparmıyoruz çarkına üfürdüklerim. sonra annem saat nerde dedi. anlattım. nasıl yani dedi. gösterdim. aa sen söyleyene kadar ben fark etmemiştim şimdi sürekli kulağıma batıyor dedi. sonra gidip sessizinden bir duvar saati aldık.

çocuklarım, ‘’her seneye bir tane ‘’ deyip kucak dolusu bu gülleri göndermişler. saymayın, yaşım ortaya çıkmasın…*

başarılı bir motivasyon cümlesi bence. götün güzel olması her zaman geçer akçe olmuştur. atalarımız boşuna pantolonu gösteren ütü dememişler.

yandan bakanların telefonda yaptıklarını görmesini istemeyen insan da olabilir.

üç gecedir evimden başka bir yerde kalıyorum.. ortam güzel.. rahatsız yada tedirgin olmama sebep olacak hiç bir gerekçe yok.. çay eşliğinde muhabbetler edilmiş.. kahkahalar atılmış.. planlar yapılmış.. derken geç olmuş.. hadi yatalım faslına geçilmiştir..

uyku zamanı...

uyumak için tüm koşullar sağlanmış.. kapatıyorum gözlerimi..

tik... tak...

bir süre sonra beynin diyor ki
“bu ses hep var mıydı?”
tik.
“bu kadar yüksek miydi?”
tak.
biraz böyle gidiyor, duymamazlıktan gelmeye çalışıyorum..
olmuyor..
offf diyorum ses çıkarmadan balkona çıkıp bir sigara içiyorum.. sonrasında yeniden deniyorum hadi bakalım..
her şey tamam kapa gözlerini..
tik: “yarın erken kalkacaksın.”
tak: “hâlâ uyanıksın.”
tik: “uyuman lazım.”
tak: “uyuyamıyorsun.”

sonrasında çok daha garip bişi oluyor.. beyin bu sesi ekarte etmeye çalışarak sana başka sorular sormaya başlıyor..
“acaba kalbim de böyle mi ses çıkarıyor?”
bir anda kendi nabzını dinlemeye odaklanmış şekilde buluyorsun kendini.. uyuyamadıkça hafakanlar da geliyor..
- geçen sene yaşadığım bir tartışma
- yarın yapmam gereken iş
- evrenin anlamı
.........................................

tik: “zaman geçiyor.”
tak: “hâlâ uyanıksın.”

işin içine inatta giriyor.. yatmadan önce o pili çıkarsam olacak.. ama yok illa inatlaşılacak "uyurum yaa ne olacak" , "sesler beni etkilemez ki"

tok.. takkk...

gerisi..
gerisi yataktan fırlayıp o lanet pili söküp, uyuma seramonisine yeniden dönmekle devam ediyor.. zafer kazanmış bir komutan edasıyla rahatça uyuyorsunuz..

bazen bir şeylere çok anlam yüklemekle yüklememek arasında sıkışıyorum.
önce diyorum ki bir şarkıcı kimliğin, kültürün taşıyıcısı olduğunda mı sanatçı olur yoksa sadece moral sembolü müdür? veya sadece bir şeyler hissettiren biri mi?
sonra "sadece kendi sevdigin insanları sanatçı görüp diğer bir sürü insanı eğlendiren, ağlatan, günün sonunda sana kötü gelse bile ortaya bir şeyler çıkartan insanları, sesleri küçümseyecek insan mısın lan sen?!!" diyorum kendime. hatta daha da sinirlenip kader'deki uğur gibi "erkek değil misin lan sen!!" diye yükselip bu filmi çok sevmediğimi hatırlıyorum. "hee değilim doğru" diyorum. o yüzden "sadece şarkı söylemek sanatçılığı kapsamaz ya amaaan herkes de bir şey" diye konuyu kilitliyorum. *
neyse. gideyim de beren saat'in yeni çıkardığı şarkıyı dinleyip içimden yargılayayım bari.

iskilipli atıf fanı olduğunu da söylüyorlar.

bir kişinin davranışından dolayı gücenmiş, üzülmüş, gönlü kırılmış ve affetmek istemeyecek durumda olan.

vücudun her yerini çalıştırdığından,ruhen ve bedenen de rahatlık sağladığından yüzmek diyorum. tek dezavatajı her an her zaman kafan istediği an yüzme olanağının olmaması.

baklava.

bunu her söylediğimde. künefeci arkadaşlar diyor ki künefeyi iyi peynirle yememişsindir. yoksa künefe derdin. söz konusu künefe olunca ağız tadının farklı olabileceğini nedense kabul edemiyorlar.

ahmakların övündüğü olaya bak ya abi şaka mısınız siz?? gelmekte olan geliyormuş. hayırdır ne gelecek bu defa? san sebastian aslında sinan mı?
gevşek gevşek işler, neye hayret edeceğimi şaşırdım.

merak ettim yapay zekaya sordum "bandırmalı nazan" mahlasını kullanıyormuş yada öyle tanındı bilemiyorum.
sanırım adıda nazan ünal imiş.

esra erol'a değil de show tv'de didem arslan yılmaz'ın programına çıkmış.

copilot'un dediğine göre


edit:
www.instagram.com/nazanunal64/
bu kişi olabilir

damarlarımda künefe ve içli köfte akar ama iyi bir baklavaya da hiçbir zaman hayır demem.

bence baklava.ben baklavacıyırm. her türlü oda sıcaklığında yenir.künefe de güzel ama sıcak yemek zorundasın.soğuyunca bir şeye benzemiyor.

her türlü baklava.

şiveli pitığh.
tansu çiller ekolü.