zaman tüneli

taşrada pek olmayan şey. kesinlikle yarıdan fazlası türbanlı.

adamların eğitimi de edebi de gayet yerinde. rönesanstan beri edebimizle ortama, çevreye, mevsime uygun şekilde aynı takımı giyiyoruz.

çünkü yiyip yattılar.

"sosyal bilgiler" denilmesi bilimsel mantığa daha uygundur diye düşünüyorum. otu boku bilim kabul edeceksek, astrologlara da yer verelim de tam olsun bari.

2004 yapımı tatlış, huzurlu bir romantik komedi filmi.

goldfield sendromuna sahip olan lucy ile ona anılarını tekrardan geri hatırlatmaya çalışan henry'nin aşk hikayesini konu alıyor kısacası.
henry'nin sevdiği insan için gösterdiği çaba kesinlikle görülmeye değerdi.

aşırı sevimli bir ilişkileri olduğundan dolayı aşırı keyif aldım izlerken , imrenmeden de edemedim.

biliyorum. bircogumuz omurluk olsun istiyoruz.
olmuyor ki:(

çöp.

noa deyince benim aklıma cacharel noa parfumu geliyor.

a4 deyince audi yerine kagıdı dusunuyorsan fakirsindir diyorlardı.

yoksa ben gizli zengin miyim? ihih.

nuh/noah tufanı gerçekte bölgesel ve tek bir topluma yönelikti:

emre1974tr.blogspot.com/201...

o donemde oldugumuz.

alıntı:

su an zatureyim. iyilesim ben de tutucam bikac gun. sigarayı da bırakmak istedigim bi donemdeyim. belki boyle hayırlı bi sey gene hayırlı bi seye de vesile olur:)

estetiktir.

harp ve sulh adıyla da yayımlanmıştır ülkemizde.

olabilen.

alıntı:

bu bir zihniyet meselesi.

ama bunu anlatmak icin cok uzak gunlerdeyiz su an.

yorgun bir kadınım.
hem enerjim yok.
hem de bi seye yarayacagına inanmıyorum.

aslında olması gereken kadınları kapatmak degil. erkekleri egitmek.

ama benim etim ne butum ne.
elimden hicbi sey gelmiyor.
ben on senedir dekolte mini bile giymiyorum.
gorece artık daha az tacize ugruyorum bu ulkede.

oruc tutmak bir nefs terbiyesidir aslında.

keza yahudilerde de et yemedikleri
belli seylerin yasak oldugu
bir bir aylık yemek yememe donemi vardır.

insanoglu o kadar mukemmel ve yuce bir varlık ki. ben gercekten insanı aciz gormuyorum.
istedikten sonra o kadar duzgun secimler yapabilir ve o kadar guzel bir insan olabilir ki.
benim altı yedi yasından beri hep ettigim sabit bir dua var:
-tanrım bana iyiyle kotuyu ayıracak ve hep dogru secimler yapacak muhakeme gucu ver.
bunu kırk senedir ediyorum.

yalnız kalabilme özgürlüğü.

hem evet hem hayır.

kafayı fazla yormamaya inanıyorum. biraz relax olmaya. ne gecmiste ne gelecekte yasamaya. bugunun hakkını vermeye. bugun en buyuk hediye.

ama ozel hayatta bir carpe diem e inanmıyorum. sen insansın. cok ozel bir ruhun var. muhakeme gucun var. iraden var. aklın var. hayvandan farklısın. ozel hayatta dusunmeye ve saglam kararlar almaya ve secici olmaya inanıyorum. oyle hadi bana esti hadi onunu arkasını dusunmeden seviselim benim ruhuma hitap etmiyor. dusunucen. her davranısının sonuclarını dusunucen.

bugün de konusu geçti. ben askerliğimi özlüyorum. hayatımın en huzurlu yılıydı.
sorgusuz, sualsiz olmak çok güzeldi. keşke o yıla hapsolsaydım.

kıratımın beli ince
ölürüm yar görmeyince
telli yatak serdiremem
asker yârim gelmeyince

yüce dağlar olmasaydı
laleleri solmasaydı
ölüm allah’ın emri de
şu ayrılık olmasaydı...

dağda kızıl ot biter
içinde keklik öter
uslan be halil ibrahim.

gece gece aklıma geldin, allah rahmet eylesin dayı.

milföyden gözleme yapmak olabilir. gözlemeyi kreple yapan da var o da güzel oluyor.
yumurta piyazı da olur.
patatesli yumurta da favorimdir. bunlar sahura gider bence ya.