zaman tüneli

ülkemizde camiilerin politik bir kimliği var. şayet politikanın bir aracı olarak camii mevcut haliyle korunak isteniyorsa mecburen de fonlanıyor. başka şekilde kontrol edilemez. cuma hutbeleri merkezden dağıtılamaz, aynı mesajla bütün toplum hizaya getirilemez, canlarını sıkan politik olaylarda haydi beraber selaya denemez. fonlamazsa, kontrol edemez.

aklının almadığı bir şey...

neredesin reis, özledik seni ya. *

in my life there's been heartache and pain
i don't know if i can face it again
i can't stop now, i've traveled so far
to change this lonely life..

metallica - orion



iron maiden - judas be my guide

(bkz: hırvatı ben yalamadım)
böyle efsane bir yazar vardı ya, bu herifteki kafaya hastaydım.*

artık adını bile duyarken midemi bulandıran, her gün en az 400-500 gram yediğim protein deposu( sadece göğüs kısmı)

siyasi tartışmalara girmek istemiyorum ben, apolitik bir insan değilim ama partisine dini gibi bağlı siyasal islamcı birisinin ikna olabileceğini düşünmüyorum o yüzden bana boşa çabalıyormuşum gibi geliyor.

aklımın almadığı şey şu: saf kötülük...

gerçekten anlayamıyorum. bir insanda vicdan nasıl susar..? merhamet nasıl ölür..? insan dediğin şey acıyı bilir, korkuyu bilir, sevilmeyi bilir. bunları bilen bir varlık nasıl bilinçli biçimde can yakmayı seçer? üstelik ortada ağır bir psikolojik bozukluk yoksa… nasıl..?

kızgınlığı anlarım. hırsı anlarım. kıskançlığı, korkuyu, hatta zayıflığı bile anlarım. insan bunlarla yanlış yapabilir. ama sırf canı istediği için, sırf güç hissi için, sırf karşısındakini ezebildiğini görmek için kötülük yapmak… orada zihnim duruyor. bir yerde insanın içinde bir fren olması gerekmez mi? dur diyen bir iç ses..? o ses nasıl tamamen susar..?

şeriatta kadının ne özgürlüğü var ki istediği gibi giyinme özgürlüğü olsun? kuranda sanki bir malmış gibi ganimetten sayılan bir şeyden bahsediyoruz.

kömür havzasının ilk işçileridir. madenciliği turklere öğretmişlerdir. (1890'lar).

çık sokağa sor kimse bilmez.

otomatik polo sürenler ve tüm diğerleri ile birlikte bir toplumda yaşayan kimsedir . dolayısıyla da toplumda yaşamanın kurallarına uyması gerekir. bebeği yeni uyutanların, kematerapi almışların, yüksek seslerden korkan ve tedavi gören kimselerin de toplumda olduğunu hesaba katarsak, kendisinin zevklerini anlaması beklenmeyen kalabalıklardan oluşuyoruz. hayvanlardan ve doğadan da.

az bı göz attım geneli sömürgeci fransızlar. siz önce dönün de kendi milli takımınıza bakın lan önce. sonra sağa sola demokrasi getirir burnunuzu sokarsınız.
meraklılarsa teröristleri bunlara dehleyelim, alıp beslesinler.

şeriatın şeriat olması sebebiyledir.
şeriat propagandası yapanlar şeriatın kalan kaidelerinden de pek söz etmez, şovunu yapar, sloginizmi yüceltir, rolünü oynar geçer. bir dahaki rolüne kadar, esen kalırız, kalırız değil mi?

ben değilim... şöyle ki; avokado aslında tam bir ya çok sev ya hiç bulaşma meyvesi...
bir kere görüntüsü çok karizmatik, dışı zırhlı, içi yumuşacık, ortasında da bildiğin tarih öncesi fosili gibi çekirdek. ama asıl mesele dokusu. tereyağımsı, kremsi, sürülebilir… kaşıkla alıyorsun, ekmeğe sürüyorsun, zeytinyağı, limon, tuz değdi mi olay tamam. ben avokadoyu sağlık makalesi olduğu için değil, o pürüzsüz ağız hissi için tüketirim. ama yine de sağlık muhabbetiyle şişirildi iyice. iyi yağ, süper gıda, temiz beslenme falan derken herkes kutsal obje muamelesi yapmaya başladı. oysa tek başına yediğinde çoğu insanın tabi benim de eh işte diyeceğim bir tat.

aaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaaarrrrrrrrrrrrrrrrggggggggghhhhhhhhhhhhh wwwwwwoooooooaaaaaaaaaaaarrrrggghhhh

bu versusun kuklacısının versusta bulunmadığı kıyastır.
kime ne zaman ne tepki verileceğine kapital karar verir. ne zaman ümmet, ne zaman millet, ne zaman soydaş olunacağı falan hep kapitain yönüne göre seçilir.

aparkat değil miydi lan o. biz daha adını bile bilmiyormuşuz.
ryu'dan öğrendik la biz onun hasını. şimdi taktaktuken çekmeye çalışıyorum da dönerken yol kat etmekte sıkıntı yaşıyorum.

çorbası fena olmuyor aslında..

hele bir de bunu yiyen bir tosbağa varsa hiç çekilmez.*