zaman tüneli

bütün yirmiikileri ve hayvan sevgilerini kınıyorum.

elma. gülücük.

siz bu insana güvenip çocuk yapmadıysanız sorun yok.

uçakta bebe tepeme çıkıyor, anne "abi biraz sabretsin" modunda. eyvallah 2 çocuğu idare edemiyor, çocuklar da bismillahsız, laf dinlemiyor ama ben eğlendirmek, göz kulak olmak dahil, senin çocuğuna zaman ayırmak zorunda değilim ki.

herkes çocuk oldu da, yeni çıktı bu. "çocuğuma sabredin". milletçe varoşlaştık. kentli nüfus yokoldu.

önemli bir iş yapmam da gerekmez. istersem telefonda balon patlatma oynarım, istesem salatadaki domates çekirdeklerini sayarım.

kendime aldım.
başka bir şey ile tıraş olamıyorum.

#3906742

bunlar benim ergenliğimin en güzel, en deli dolu zamanları kardeşim. al, gönlün nereye yakıştırırsa oraya koy

www.instagram.com/reel/DUGG...

ne eksik ne fazla.

(bkz: hesap makinesi)



hesap makinesi uygulaması geçmişimde “7x2”* gördüğü için ihtiyacım olacağını düşünmüş. cevabı öğrenmek için telefonuma gerek yok artık. bilmeyenler için, cevap: 14.*

kışlarımı geçirdiğim izmir [buca ilçesi] ile memleketim olan [güllübahçe kasabası, spesifik olarak] ve senelerimin geri kalanını davutlar adlı sahil kasabasında geçirdiğim aydın'ın versus başlığıdır.

iki ili de seviyorum açıkçası. gerçi toplam 11 sene yaşadığım ankara'yı da severim. zaten ben genelde yaşadığım yerleri otomatikman seviyorum.

çocukluğumun çoğunu geçirdiğim aydın merkezin ve yaşamasam da arada gittiğim aydın'ın nazilli ilçesinin sıcakları izmir'e basar.

izmir elbette ki daha fazla yapılabilecek şey olan bir şehirdir aydın'a nazaran ama aydın'ın da kuşadası ilçesi var mesela. hoş, burası eskiden izmir'e bağlıymış ama sonra aydın kapmış. haha. gene de kuşadası'nın kültürü izmir'e daha yakın bence hala.

izmir, dünyanın ilk ve bildiğim kadarıyla tek cittaslow metropolüdür.

aydın'da daha fazla anım olsa da aslında ufaklığımdan beri izmir'e de git-gel yapardık sürekli. bu yüzden kendimi iki şehre de ait hissedebiliyorum.

insanların yarıştırıldığı hiçbir müsabakayı seyretmeyi sevmiyorum ve bana çok kısır bir alan hissi veriyor hep.
gereğini yap ve yen ya da yenil.
iyi de bir de yarıştıran var ?

ikisine de düşmanım. yesinler birbirlerini. ama amerika da işin içine girince güçlü tarafı daha çok sevmiyorum.

şimdi ben bunu niye yaptım? nasıl yaptım? yapmasaydım da olur muydu? yapmışsam! yapmışımdır!

*

komşularından da mı utanmaz. site de cinsellik konuşmak nedir. git evinde konuş. komşuyu da çağır eve geldiğinde memelerini sıvazla.
hiç ahlak kalmamış.

doğduğumuz gün jetlag oluruz. sonraki zaman da ise bundan kurtulmaya çalışırız. bu süreye hayat diyorlar. hiç kurtulamayız.

ihtiyaçları olacak.

iran'a düşmanlık yapılacak zaman değil:

nedendir bilmem ama muğla'nın güneşi bile bir başka güzel geliyor bana... sanki çocukluğumdan kalan bir güneşi bugün yaşıyormuşum gibi bir şey. umarım anlatabilmişimdir.

boğazın karşı tarafındaki takımlara 1 lira fiyat çeken futbolcular, bize 3 liradan aşağı olmaz diyor. havası mı suyu mu ne? (ali koç)

özetle fenerbahçenin piyasa değerini 3e bölün ne yapıyor. 240/3= 80 milyon euro
galatasarayın piyasa değeri galatasarayın piyasa değeri 336 milyon euro

80 milyon euroluk takım 336 milyon euroluk takımla nasıl başa çıkabilir ki?

bu şanssızlık değil kredibilitite ve bütçe meselesi.

beşiktaşın ve trabzonun ikinciliklerini çalmaktan başka çareleri yok.

bugün sorumluluk aldım, taşın altına elimi koydum, hatta kendimi ateşe attım. o ateş illa yakacak beni ama daha fazla yakacak olan başka birini korumuş oldum. saniye düşünmedim. banane demedim. o kadar şerefsizin içinde birkaç iyi insanı harcatmam. bana da güçleri yetmez zaten.
şimdi işten eve geldim. birayla kafamı boşaltıyorum. iyi insan olmak dediğin böyle olmalı. atıp tutmakla olmuyor. varsın salak desinler. eylemlerim sürecek.

sözlüktekiler ;


zeka herkese lazım