zaman tüneli

mide bulantınız varsa rahatlatır, kusturur çünkü.

biri kanser olduğunu öğrenince " koy götüne" modunda labaratuvardan arakladıklarıyla mal yapar.

abuzer kömürcü ise çekirdekten yetişmiş, büyük bir usta, gençlere örnek bir baba, dünya çapında bir bilim adamıdır.

ben sizin beni yılgın bir hoşgörüyle benimsemenize kalmadım.

zaten siciliniz kabarık.

istemez, eksik olsun.

izmir'in merkezinde deniz varken, aydın'ın merkezinde deniz yoktur, aydın'ın denizi ilçeleri olan kuşadası, söke ve didim'de bulunmaktadır. (yine de seviyorum aydın'ı)

çok hızlı döndü, hortum çıktı.

yüklenici firmamızın bölge müdürü termos, mühendis kalemi ve powerbankli ajanda seti hediye etti. üst düzey yöneticilere gelen bu paket bana da hediye edildi. canım bölge müdürümüz, her konuda düşünür beni, çok tatlış bir kadın.
yöneticiliği de manifestledim bu sayede.

sevgili milkşeyh
aramızdaki buzların yavaş yavaş erimeye başlamasından ötürü çok memnunum.
sen de kendi çapında yaşamaya çalışan, en az benim kadar beklentisiz ve akışına bırakan, akmayınca da tepetaklak yuvarlanan bir insanmışsın.

yine de seninle ettiğim kavgalardan, didişmelerimizden çok keyif aldım.

hem eceli düşmanım, hem de can dostum olarak seni şu anlık seviyorum bal danesi.
iki saniye sonrasına söz veremiyorum.

kendine iyi bak çünkü yeni döğüş stratejilerimle geleceğim.

niye çoğul ifade ediliyorlar

anlamak,
hatırlamak,
unutmamak...

peynirci babadaki kızartılmış olanları süper

kendi kendilerinin felaketi olacaklar.

umarım.

çocuk sevmeyip, her çocuk gördüğünde yüzünü buruşturan, tersleyen insanları anlamam.
ben çocukları çok severim. yaza doğru sitemizin bahçesinde bir sürü çocuk oynar ve istisnasız her iş dönüşünde hepsi birden toplaşıp “periii ablaaa!” diyip, bağırarak yanıma koşar sarılırlar. hepsine tek tek sarılıp, günlerinin nasıl geçtiğini sorarım. oyunda anlaşmazlık yaşıyorlarsa çözerim. içimde çok farklı yeri var çocukların. kanları kaynıyor bana onların da. masumluğun öznesidir çocuklar. çipil çipil gözlerle bakışlarını yerim.
ve kardeşimin kakasını , kusmuğunu temizlemekten tut , yemeğine , suyuna kadar ben yaptım. elimde büyüdü.
komşumuzun 10 sene sonra çocuğu oldu, ilk banyosunu ben yaptırdım yani agucuk bugucuk diye sevmiyorum sadece.
allah önce hayırlı bir eş sonra hayırlı, sağlıklı bir çocuk nasip etsin bana da. *
adı bile belli kızımın..

kırmızı ışık.

atatürk olsaydı hallederdi ama şimdi ki zihniyet hızırın gelip ceza kesmesini bekliyor

kızartılmış değil ızgara.

beni ben yapan, karekterimi, kişiliğimi, maneviyatımı biçimlendiren şey.

herkes bir şeyleri zevk ediniyor. ben de bu zevkimin bağımlısıyım bi yerde.
ancak bu sayede her şeye zamanım kalabilir.
asosyal olmasam elim kolum bağlanır.
günde bir sayfa kitap bile okuyamam.

nefret ettiğim kelimelerdendir sebep ki,
bir rivayete göre alerjik bir bünyem varmış.
yani belli başlı bir şeye alerjim yok. vücudum o an neyi beğenmediyse ona karşı “aşko buna alerjimiz var yalnız, ben biraz bozulucam haberin olsun“ moduna giriyor.

şu ana kadar yaşadığım en saçma alerjik reaksiyonlardan biri hâlâ sebebini saptayamadığım bir şeyden dolayı elimin şişmesi. hatta bu yüzden işe gidememiştim zamanında.
mesaj dahi yazamayacak kadar şiştiği için ekip liderine burnumla yukarı kaydırıp ses atmıştım.
“ellerim şiş gelemeyeceğim, bir şeyleri kavrayamıyorum” diye.. *

40 senedir istediği gibi yaşayamayan, özgürlüğü elinde olmayan, tabiri caizse köle gibi yaşayan, yaşadığını düşünen insanlar var. bu insanların bazılarının sevdiklerini öldürdü başlarındakiler. dolayısıyla sevmedikleri insanın ölümüne seviniyor bence insanlar. ve bir umut birşeylerin değişebileceğine inanıyorlar.
hayatınız boyunca kırbaç yediğinizi düşünün, o kırbacı vuran adam öldürülürse bir ihtimal kurtulabileceğinizi düşünürsünüz. onu öldüren seni kırbaçlarsa sonuç zaten aynı şey, kaybedecek birşeyin yok ki. bence olaya böyle bakıyorlar.

geçenlerde iranlı bir türk kadınla konuştum işyerinde. kadını tanımıyorum. mollaların 80 bin kişiyi öldürdüğünü, oradaki erişim vs gibi sebeplerle orada tam ne olduğunu öğrenemediğimizi falan söyledi. şimdi bu kadın o molla öldü diye üzülür mü. vatanı bombalanıyor diye sevinmiyor, diktatör devrildi diye seviniyor.
ben kınamıyorum. sınanmadığın günahın masumu değilsin derler. yaşamadan atıp tutmak kolay bize.