zaman tüneli

viski bardağında ayran içmekten iyidir.

“sizin kurduğunuz sözlüğü gibiym” demeye sebebiyet vermiştir. hem sol framein isgal edilmesi işinize yarıyor. etkileşim sevmiyor musunuz? ekşide normal sözlük prı yapayım desem kabul edersiniz ama işgüzarcılar sizi.

çay bardağında rakı içen insanın yapabileceği iş. rakı bardağına da su koyar.

bu yaşına kadar bir tane bestesi yok. bestekar değil. nota okuyamaz. bana kağıt kalem vermediler edebiyatı yapıyor. hayır, verseler ne yapacaktın?

bayhan efendiye ses kayıt cihazı verilmiş falan filan. versinler canım. o da bestekar değil. iki mırıldanır bi şey çıkmaz zaten. dert etme yılmazım.

geceye en yakıştırdığım şarkılardandır, siz*de dinleyebilirsiniz..

(bkz: sen çok yanlış gelmişsin kardeş)

bunun hakkında şiir bile vardır..



bunun yanı sıra kaset çakma olsa da şiir gökhan semiz'e aitmiş.

anketör ya da dilenci değilim.

müsaadenizle seda bakan diyorum ben de.

" mutlu olurdum
eğer tabutumu kendim taşıyabilseydim. "

1910/ 1981 yılları arasında yaşayan azerî şair resul rıza imzalı 70 sayfalık eser;
dilimize ildeniz kurtulan tarafından çevrilmiş iken 1993 yılında yayınlandığı bilinmektedir. ataol behramoğlu tarafından çevrilmiş 1 şiir de yer almaktadır.

kitabımızın başında şairin yaşamına dair aydınlatma metni yer alır iken aynı zamanda başka büyük edebiyatçılar tarafından övgüyle bahsedildiği kısa cümleler de verilmiştir.

nazım hikmet'e ait bir yazı da yer almakta iken, iki şairin arkadaş oldukları bilgisi de kitapta verilmiştir.

şairin okuduğum ilk kitabı bu oldu, beklentimi tam anlamıyla karşıladığını söyleyemesem de elimi boş gönderen bir kitap da değildi.

kitabın ilk sayfalarındaki şiirlerde hümanist bir bakış açısının yansımaları görülmekte iken sonraki sayfalarda ise şair kendi içine dönüyor, hem insanlığın, hem kendisinin iyiliğini, mutluluğunu, huzurunu, bahtiyarlığını ister gibi duruyor.

yaşamın güzel olduğu kadar çetin bir yolculuk olduğunu da hatırlatıyor, ayrılığın yaman bir iş olduğunu vurguladığı dizeleri de hüküm sürüyor, ölümünden sonra kendisinden geriye neyin kalacağını bilemediğini düşündüren dizeleri de karşımıza çıkıyor.

zamanın herkesi geri alıyor olmasına duyulan kırgınlık da bazı dizelerden seziliyor.

bazı dizeleri benim için etkileyiciydi.

şairin üslubunu fazla derin bulmasam da yine de beni bir yerden yakalayan dizeler de vardı, bazı dizelerinin burnumun direğini sızlattığı da oldu.

okurken seçtiğim bazı dizeleri bırakarak burada bir son veriyorum.

altın uzun vadeli yatırım aracıdır. 2026 da beklentileri karşılamaz bi bakarsın 2027 de coşmuş. kısa vadeli yatırımcı başka işler kovalasın bence.

adalet saraylarının önündeki "adalet mülkün temelidir" yazısının altındaki o mülkün, aslında kimlerin mülkü olduğunu bir kez daha yüzümüze çarpan olay.
​kadın bas bas bağırmış. "beni koruyun" dememiş sadece, "öldüğümüzde buna intihar demeyin" diyerek katilini, sistemin boşluklarını, başına gelecekleri tek tek not düşmüş. biz ne yapmışız? izlemişiz. devlet ne yapmış? tarikat, cemaat, vakıf üçgeninde "aman tadımız kaçmasın" diye üç maymunu oynamış.
​yahu 8 yaşında bir çocuktan bahsediyoruz. 3 yaşından beri sistematik işkence gören, öz babası denilen o mahlukat tarafından hayatı karartılan bir sabiden. annesi çırpınırken dosyalar raflarda tozlanmış, o herif dışarıda elini kolunu sallayarak gezmiş. şimdi sahil kenarında iki ceset var.
​şimdi çıkıp "münferit" dersiniz. "sosyal medya abartıyor" dersiniz. hayır efendim, bu cinayetler politiktir. bu cinayetler, laikliği "din düşmanlığı" sanıp tarikatların kucağına itilen çocukların, kadınların kanıyla yazılmış bir trajedidir.
​o herifi asalım, keselim, küfredelim... tamam, o en kolayı. peki ya o koruma kararını çıkarmayan hakim? o şikayeti sümen altı eden polis? o vakfın imajı sarsılmasın diye susan "hizmet" gönüllüleri? onların elindeki kanı hangi deterjan çıkaracak?
​netflix dizilerine, şort giyen kıza, içki içen gence aslan kesilen "tebliğci" tayfa nerede? sesiniz neden çıkmıyor? "benim türbanlı bacım" edebiyatınız sadece işinize gelince mi çalışıyor?
​yansın yıkılsın bu düzen. bir çocuğun gülüşünü koruyamayan devlet, kağıt üzerinde devlettir. vicdanlarda ise koca bir hiç.

yılmaz morgül beyefendi, survivor’da yarışırken bestelerini yapmak için sadece bir kalem bir de defter istemiş, onu bile çok görmüş acun efendi.

şimdi ise kıytırık bayhan beste yapacak diye ses kayıt cihazı hediye edeceklermiş adada.

acun bey’i kınıyorum: gerçek sanat insanını küçümsüyorsun sonra beste yapmayı bilmeyen adama imkan tanıyorsun. ya ikisine de imkan tanı ya da hiç karışma.

günah çıkartmanın bir değişik versiyonu gibi duruyor. evet biliyorum müslümanlıkta günah çıkartmak yok. ikisi çok başka şeyler de diyebilirsiniz. ben okuduğum zaman anafikir aynı duyuluyor. sonuç aynıysa gidiş yolunun ne olduğu çok da önemli değil benim için.

boğa burcudur

asansörle aşağı inerken kendisine "yukarıda havalar nasıl?" diye soran bir adamın kafasına tükürüp, "yağışlı" cevabını veren sepet topçusu.

murat bakan

allah tez zamanda şifa versin inşallah.

tezahürat havası veren yazar

yemek yeyip yatsam mı, yatıp sahura mı kalksam.