zaman tüneli

he was the king.
but he become king kong now.
department of defence'i (dod)
department of war (dow) yaptı adam.

benim gibi ücra bir batı karakolunda, hudutta bir nöbet tutuyoryanız minimum 3 saat sürer. bölük falan filan onlar 2 saat arayla devam etse de, sınırda görev yapıyorsanız (batı) 3 saat aralıksız nöbet tutacaksınız. doğu da belki daha da fazla bunu bilemiyorum.

sınır devriyesi, gözetleme kulesi ve nizamiye kapısı gibi 3 türe ayrılıyor hudut karakol nöbetleri. ben gözetleme kulesine tam 160 günümü falan verdim. yani son 20 günümü hudut devriyesine verdim siz düşünün. yunanistan sınırındaydım ve aralıksız 3 saat nöbet tutuyordum. elbette bu karakoldan karakola, bölükten bölüğe göre değişir. ama sınırda askerlik yaparsanız, duruım bu.

neyse ya şuna gelicem, bedelli olmul 400.000 tl. bu parayı vereceğinize, giididp 6 ay şu tecrübeyi değerlendiriverin işte. zerre pişman olmazsınız. ben de askere gitmeyi hiç istemiyordum, ama sonradan ne kadar doğru bir iş yaptığımı anladım. uzun dönem askerlik bana çok şey kattı gerek karakter gelişimi konusunda, gerek de askerliğin genel tecrübesi konusunda. benim gibi bir adam bile gitmekten pişman olmadıysa, bence siz de 400.000 tl verip, verdiğiniz paradan son derece pişman olmalısınız. 6 ay da olsa, tecrübe edinilmeye değer bir tecrübe askerlik.

kimdir bu rbf?

sözlükte başlık açılmadan önce entry girme yeteneğine sahip olduğu düşünülen yazardır. herhangi birisi başlığı açar açmaz rbf’nin entrysi zaten oradadır çünkü gizli bir zaman yolcusudur.
hatta bana göre rbf’nin modemi direkt olarak sözlük serverına bağlıdır.
başlığa girip konuyu öyle bir yerden yakalar ki insanlar ikiye ayrılır: “bu adam çok zeki” diyenler ve “ben bu entryi anlamadım ama kesin benim cahilliğimdir” diyenler.
sözlükte özel bir saati yoktur.

bir keresinde “su neden soğuk içilir” başlığını kuantum mekaniğine bağlayıp 38 kişiyi hayatını sorgulatacak noktaya getirdiği rivayet edilir. (kaynaklar söylüyor ben değil.)

rbf’nin en büyük özelliği ise her konuda %78 oranında haklı gibi görünmesidir. geri kalan %22'lik kısımda ise yine haklıdır çünkü kimse kendisiyle tartışmaya cesaret etmez.
bazı eski yazarlar rbf’nin aslında insan olmadığını, sözlüğün serverına yüklenmiş deneysel bir yapay zeka olduğunu iddia eder. ben bilmiyorum.

hatta bir ara yoldaş bunu doğrulamak için profile “rbf offline” yazısını koymaya çalışmış ama sistem hata verip kendini kapatmış. yine kaynaklar söylüyor ben değil. inanmayan açsın okusun.

kısacası rbf: sözlüğün hem google scholar'ı, hem gece vardiyası bekçisi, hem de bazen konuyu uzaya, evet uzaya, gönderen temsilcisidir.

bütün bu saçmalıklardan sonra, çok kıymetli bir insandır. kendisine gönül rahatlığıyla abi diyebileceğim bir saygım vardır.

​charles dickens'ın ilham kaynağı ve ev arkadaşı. "grip" adında konuşan bir kuzgunu olan yazar, kuşun "selam ihtiyar" ve "ben bir iblisim" diye haykırmasından garip bir haz alırmış. * bu geveze kuzgun barnaby rudge kitabını edebiyat dünyasına kazandırmış.
(bkz: grip)
(bkz: edgar allan poe'nun kuzgunu ile kapışır)

kaybetmek, insanın hayatında birini ya da bir şeyi geri dönmeyecek şekilde yitirmesidir.
bir kere kaybetmek ise bu durumun bir defa yaşanması gibi bakılabilirken anlamı biraz daha derin olabilir.

bu sadece başarısızlık olarak sınırlandırılmamalı. biriyle yolların ayrılması, çok sevdiğiniz bir dizinin bitmesi, anısı olan bir binanın yıkıldığını görmek, bir güveninin kırılması, bir kalbin vazgeçmesi veya hiçbir şeyin eskisi gibi olmayacağının bilinmesi de kaybetme durumudur.

bir kere kaybetmek ise insanın içinde “keşke” bırakır. geri dönülemez bir durumdur. kaybı yaşamamış insan neye keşke deneceğini bilmez ve kaybetmekten tam anlamıyla korkmaz. bu durumu bir kere yaşarsınız ve devamında gelen tüm durumlar bunun aynasıdır.
yani aslında sürekli kaybetmezsiniz, bir kere kaybedersiniz ve biter. geri kalan her şey anlamsızlaşır. bir kere olan bir daha olmaya mahkumdur.

psikoloji kendini bu durumun tekrarına hazırlar, artık bilinen bir histir. her seferinde ilk defa gibi hissetseniz dahi bu artık öğrenilmiştir.
maalesef ki aynı zamanda büyüten bir durumdur, olgunlaştırır ve değer vermeyi öğretir. keşkeler ve neyseler insanı derinden etkileyebilir ama yaşamın gerekliliğidir de diyebiliriz.

insan her daim öğrenmeye ve gelişmeye devam eden bir canlıdır ve bir kere kaybetmek aslında hep kaybetmektir. bunun bilincine eriştiğinizde her şey hem daha karmaşık hem de daha basit hâle gelir. hangisini görmek istediğiniz size kalmış bir durumdur. *

#3910515

657’ye bağlı tırıvırı nöbetleri geçmek mi,
askerimizin nöbeti baş üstüne eyvallah da,
hani birileri sadece sütlacın üstünün yeterince kızarması için püf noktası versin, lütfen.*

tırıvırı nöbetlerde belki iki-üç saat uykuyla kesintisiz 32-34 saat boyunca yaptıklarımı düşündükçe kendimi heman batman gibi hissediyorum,

ha şimdi yap deseniz, ben yoo, ben ı-ıh.

acemi birliğinde eğitimden dolayı kilo vermiştim. usta birliğimde gazino çavuşu olunca kilo almıştım. yani duruma göre değişir.

agatha christie. tess gerritsen de olabilir arada kaldım.

bazıları veriyor, bazıları alıyor. ne kadar efor sarfettiğinize bağlı.

benim gibi sabah akşam gözetleme kulesinde, güneşin altında nöbet tutup 7-24 spor ve eğitim yaparsanız, pekala kilo verirsiniz. ayrıca askerde verilen yemek de oldukça kısıtlı oluyor. özellikle kahvaltı. ve bence, şekersiz çaya da alışın derim. zira askerdeyken çaya atacak şeker bile bulamayabilirsiniz. en büyük örnek, ben. sırf bu sebeple 2020'den beri sadece şekersiz çay içiyorum. alıştıktan sonra şekerli çay işkence gibi gelmeye başladı.

her neyse, işte durum bu. tamamen size bağlı olay. bir de ben son 30 gün yunanistan sınırında da devriye atmıştım. edirne'den yunanistan'a 3-4 km falan vardı, ve bu mesafeyi tamamen yürüyerek katediyorduk. bu da kilo vermeme sebebiyet verdi.

#3910515

atma recep din kardeşiyiz.

bilenler söylesin ona göre kendimi ayarlayacağım.
not: 6 ay.

iyi geceler sözlük.
kibar görünümlü sapıklara söyleyin, vpnleri kapatsınlar.
tanımlardan falan çok belli oluyor*

657'ye tabii olanların tırıvırı nöbetlerini geçersek*

3000 metre rakımda, hiçbir canlının yaşamadığı, konserveden başka bir yemek olmayan, havanın -40 derecelerde gezdiği bir mevzide 12 saat hudut namusu beklemektir.

hulk fantezisi mi yapacaksınız yoksa shrek mi?
shrek çok çirkin lan, hulk yapın bari*

bu bir bağımlılık, anlayamazsınız.

"sen tane tanesin sevgilim
denizim ben batık aşklarla dolu"

ağulu mantar*

murathan mungan'ın aşırdığı dizeler.

bir temenni cümlesi.
1-)mendilimin yeşili, ben kaybettim eşimi, al bu mendil sen de sen de kalsın sil gözünün yaşını.
2-) duvarları maviye boyadım.
3-) güzel günler göreceğiz çocuklar, motorları maviliklere süreceğiz, güzel günler göreceğiz çocuklar motorları maviliklere süreceğiz. ben rojini özledim, ona aslanlı bir kolye, aybükeye de karakutu hediye edeceğim. içindekiler sürpriz olsun.

bence o zaman da bişey düşünmüyorlardı.

günaşırı olanı çekilmez bir çiledir.
neyse ki artık asistanlar için 36 saatlik nöbetler kalktı, nöbet ertesi evlerine gidebiliyorlar.
he bu normal için de gencecik bir doktorun hayatını kaybetmesini bekleyen bakanlığa da "sevgilerimi" iletiyorum.
yıllardır dillerde tüy bitti ama paşalar o kazadan sonra karar aldılar, tebrikler(!)

düşünsenize, pazartesi 08:00 gibi hastaneye giriyorsunuz ve salı günü 18:00 gibi çıkıyorsunuz. (son anda bir vaka gelirse belki geceye kadar oradasınız)
çarşamba sabah 08:00 tekrar hastane, perşembe 18:00 çıkış.
öyle hayat mı olur lan?

ben bu başlıktan umduğum reaksiyonu alamam. üç yazar seviyorum birisi gelmiyor, birisi yazmıyor, sonuncusu malum. nickini verdiğiniz yazar beğeni atıp iade-i aşko kuşko yapmayacaksa ne anlamı var başkasının sevdiği yazarı bilmenin?