zaman tüneli

pavlov'un etekleri zil çalarak açtığı başlıklardır.

tanım: sözlük yazarlarının içinden taşan duygularını dizelere dökmesi sonucu ortaya çıkan edebi metinler.

ben artık kendim değilim
sadece pis bir hatıra olarak varım
adımla seslenseler dönüp bakacak birisi yok içimde
ismim senin dudaklarından çıkarken anlamlıydı
gerisi... gerisi karanlık bir gölge

şimdi içimde boş bir oda var
duvarları çatlak, tavanı çöktü çökecek
odanın ortasında iki sandalye var
birinde ben oturuyorum
diğerinde hayalim, silüetin...
sana sarılıyor her satırım
o hayalin yüzü yok, sesi yok...

bazen düşünüyorum
belki de aşk dediğimiz şey
aynı rüyayı görmekmiş
ben uyandırıldım o rüyadan
şimdi gerçeklik dediğimiz şey
bir karabasan gibi üzerime kapanıyor
benliğim eridi, kalemim bitiyor

benliğim eridi, adım silindi
sesim yankılanmıyor artık
çünkü sen giderken sadece kalbimi değil
bütün gerçekliğimi alıp götürdün

ve ben şimdi
senin yokluğunun içinde
yavaş yavaş unutulan eski bir şarkıyım
kimse dinlemez
kimse hatırlamaz
ama melodisi...
o melodi hala gecenin en karanlık yerinde acıyla, kanla, gözyaşıyla çalmaya devam ediyor...

sessiz haykırışlar
görünmeyen bir "ölüm"
bilinmeyen bir "söz"
denk gelinmeyecek bir "göz".

benim var bir tane şablonum. sevişmeden önce bir damla kan ile imzalıyoruz. öyle daha şekil oluyor. metin kısa ve öz: " seviştikten sonra birbirimizi darlamayacağız. "

çok düşük doğurganlık, işsizlik ve genç işsizliği, geleceğin parlak değil karanlık olması konularında tencere yuvarlanmış kapağını bulmuş.

türkiye'nin de batılı ülkelerden bula bula ispanya'yı bulması tutarlı olmuş. kaybedenler kulübü kursunlar, yanlarına portekiz ile britanya'yı da alsınlar.

kalabalık sevmiyorum
kalabalık sevmiyorum
kalabalık sevmiyorum

ve kalabalık içindeyim. neden bu kadar çok insan var.
kalabalık sevmiyorum.

şans nedir ki önce bunu bir anlamak lazım.
belki de şanslıyımdır ama bunu fark etmemiş olabilirim; çünkü bazı şeyler bakış açısıyla ilgili olabiliyor. yani öyle tamamen kör talihli olmadığın sürece, aslında çok da şanssız sayılmazsın.

şanslı olabilirim bak emin de olamadım. demek ki zillere basıp kaçıyor, kapıyı kırsa kesin anlardım.. *

"özünde iyi olanlar, genelde sözünde davardır." - anonim

tarladan yeni çıkmış haliyle haşlayıp yiyorlar öğk tadı fena bir şey kökümsü tatlımsı patetesimsi birde harry potterdaki bitki bilim dersindeki ismini hatırlayamadığım şu canlıya benziyor.

oy verme yaşı 10'a düşse meclise elini kolunu sallayarak girebileceği partinin seçmenidir. en son topluca sinan ogan'a oy vermişlerdi.

(bkz: akp seçmeni)

türkiye'deki en muhafazakar seçmen grubudur. partileri emir verince perdeden kefen giyen akplilerden daha büyük statükocu olurlar. merak etmeyin diğer partililer hepinize bir bakınız gelecek:

(bkz: zafer partisi seçmeni)

kereviz, yaprak sarma, yoğurtlu salata ise bayılınabilir.

fakirleri anlayıp empati yapacağım derken, tuzu kuru obez zenginlerle empati yapmayla sonuçlanan durumdur.

sofra şekerinin ham maddesi. aynı zamanda, birçok sektör için önemli bir üründür. alkol ile de yakından ilgilidir. yeşil yaprakları ile güzel çörekler yapılır, hamur işlerine iyi gider. ülkemizde en yaygın iç anadolu bölgesinde ekimi yapılır. yozgat yöresinin şeker pancarı meşhurdur.

çilekli pasta.çikolatalıya göre hafif ve baymıyor.çoğu zaman ilk tercihim.

zeka varsa şans olmadan da bir şeyler yapılabilir ama zekanız yoksa şans olsa bile onu değerlendiremezsiniz. dolayısıyla, zeka çift vurur tek sayar. ideali ikisinden de derdini anlatacak kadarıdır.

(bkz: capo)

adaletin gerçek ölçüsü, en liyakatlı olanı.

kimseyi es geçmez ama takvimi vardır.

takatukalarınıza sıkan takatukacı.

şansın zekaya ihtiyacı yoktur, zeka da şansa inanmaz ve yok sayar. ancak denk gelmek diye bir şeyin varlığını zeka da sonradan kabul etmek zorunda kalır; çünkü kaotik bir evrende yaptığı planların ne yaparsa yapsın, sık sık sekteye uğradığını göre göre, işinin bir kısmının her daim şansa kaldığını da artık kabul etmek zorunda kalır.

“life is what happens to you while you’re busy making other plans.”
beautiful boy / darling boy - john lennon

gelecekte geçen dizilerde bolca insansı robot var. onlardan birine sahip olan insanın repliği olabilir. aklıma yeşil yol filmindeki siyahi coffee abinin sürekli patron demesi geliyor.

eskiden siyahiler köleydi ve iş gücü olarak kullanılıyordu. günümüzde kölelik sözde bitti. gelecekte robotları köle is gücü olarak düşününce insanın işçi işveren olarak köle sahibi patron olma sevdası geleceğe taşınıyor gibi görünüyor.