zaman tüneli

#3916884

sözlüğe üye olduktan bu yana okuduğum en güzel tanımlardan birisi.
kaleminize ve kelamınıza sağlık.
iyi sözlükler.

‎yaldızlı sofralarda kanlı şarap içenler,
‎kumaşı vicdan olan kaftan biçenler!
‎mazlumun ahını bir rüzgar sanıp,
‎kendi fırtınasında savrulup geçenler!
‎
‎medeniyet dediğin, dişleri paslı canavar,
‎gözü kör, kulağı sağır, kalbinde duvar.
‎bebek cesetlerinden kuleler kurup,
‎barış masallarında kimleri uyuturlar?
‎
‎adalet; sarayların kirli paspası,
‎zulüm; efendilerin gümüş kupası.
‎bir yanda açlıktan kuruyan dudak,
‎bir yanda doymayanın altın sofrası!
‎
‎sussun kalemler, utansın artık lisan,
‎pazarda satılırken etten olan insan.
‎siz ey göğe kadeh kaldıran beyler,
‎yeryüzü ağlarken gülmek mi ihsan?
‎
‎tükürün bu çağın süslü suratına,
‎binmişler bencilliğin küheylan atına.
‎lakin unutmayın, hesap günü var;
‎kul hakkı sığmaz kimsenin saltanatına!
‎
‎o gün mizan kurulur, diller lâl olur,
‎zalimin sarayı kül olur, ziyan olur.
‎bugün sustuğunuz her bir feryat,
‎yarın boynunuza ateşten şal olur!
‎

@2 olmanın da hiç etiki kalmamış.

gavurcası mystery... aslında bu tür, çoğunlukla gerilim veya korku filmleriyle angaje oluyor: gizem-gerilim, korku-gizem filmi şeklinde. ya da gizem-drama filmlerine de yaygınca rastlayabiliyoruz. aslında çoğu türle/etiketle iç içe geçebilir gizem filmleri de kanımca en yaygınları bu kombinasyonlar.

ben genelde gizem-gerilim olarak etiketlenen the game filmini seçiyorum favorim olarak bu türde. burada baş karakterin içinde olduğu şey bir oyun mu, yoksa kendisi büyük bir tehlikenin mi içinde... işte filmin gizem boyutu bu ve ilk izlediğimde "hangisi lan hangisi?!" diye delirmiştim ekran başında. bir diyorsunuz, haaaa çok eksantrik ve karanlık bir oyunmuş, bir diyorsunuz "eyvah, baş karakter korkunç ve psikopatça bir tuzağa düşmüş". bir diyorsunuz, "baş karakterin kardeşi bu katakullinin içinde", bir diyorsunuz "onu da kandırmışlar". hele bir de kadın karakter var ki orada, işte o müthiş bir mistik unsurdu filmdeki. valla aklım şaşmıştı filmi ilk izlediğimde ama büyük bir keyif ve heyecanla seyretmiştim... (bkz: heyecan filmi)

filmin başlığında detaylı bir tanım girmiştim diye de hatırlıyorum bu arada.



ekleme: in the mouth of madness da diyebilirdim aslında fantastik bir korku-gizem filmi olarak ama onu daha saatler önce yazarlardan birer favori bilim kurgu fantezi ve korku filmi başlığında seçmiştim. in the mouth of madness filmindeki sutter cane karakteri ve onun yer aldığı mistik ve karanlık, kurgusal hobb's end kasabası müthiş etkileyici gizem unsurları olsa da gene de the game diyeceğim; zira in the mouth of madness esas olarak bir korku filmiyken, the game'deki gizem unsuru ise filmin tüm tansiyonunu ve heyecanını belirliyor diyebilirim. gene de ikisini de denk etkileyicilikte görüyorum aslında gizem unsurları babında. zor bir seçim olduğundan biraz çelişir gibi de oluyorum galiba. burada noktalayayım bu tanımı. haha. yani işte the game'i seçtim neticede.

bebekler, çocuklarımız..

* aynı isimde bir başlık daha olduğu için kitap olarak belirtilmiştir.

" insan insanı ölümünden tanır... "

1925/ 2005 yılları arasında yaşayan büyük şair ve yazar attila ilhan imzalı eser; şiir türünde yer alan eserin ilk olarak 1977 yılında yayınlandığı bilinmektedir.

attila ilhan okumayı hep çok sevdim, onun kadar iyi şiir yazabilen kişi sayısı azdır, onu okumak elektrik akımına kapılmış hissiyatı verir insana, en azından benim için her zaman öyle olmuştur, böyle bir sevmek görülmemiştir...

ekseriyetle aşk etrafında örülü şiirlerdi,
aşkın ne denli yüce ve keskin bir geçiş hâli olduğunu da hissettiriyor büyük şair, âşık olmanın bir kendinden geçme hâli olması üzerine de düşündürüyor insanı.

bazı şiirlerinde sevdiği kadınların adı değişiyor ama aşık olmanın yarattığı kırılma noktası sanki hiç değişmiyor.

aşkı olduğu kadar farklı duyguları da yansıtıyor, karşındaki insanı birden tanıyamamayı, aşk uğruna ölmeye hazır ve nâzır olmayı, ayrılıkta ya da acıda dünyaya yabancılaşmayı, yalnızlığın sonsuzluğunu da hissettiriyor.

şairin duygularını yansıtma biçimi her zamanki gibi eşsizdi, okurken seçtiğim bazı dizeleri bırakarak burada bir son veriyorum çünkü böyle bir sevmek görülmemiştir...

bu tüfekte diğer tüfeklerde olmayan 2 önemli özellik vardır.

1-gövdede boş fişek tahliye yeri kapağı, fişek yatağına çer çöp kaçıp tutukluluk problemleri yaşanmasın diye taşınırken kapalı tutulur.

2-sessiz kurulum pistonu, gövde sağındaki piston sağ el baş parmakla pompalanmak suretiyle sessiz dolduruş yapar.

çok özel bir şey dinleteceğim şimdi size. özkan abimizin sözlerini yazdığı kera parçasını 1997 yılında çıkardığı sertab gibi albümünde sertab erener okumuştu. burada rahmetlinin back vokalini de duyabilirsiniz.

bir seslenme sözü.. şöyle gürültülü bir gelişimiz olmadı, ben ona yanarım.

jin jiyan'cılar amerika'dan yardım istesinler, öyle yürüsünler diyeceğim ama o iş de sakat.

bak bu kadınların istediği her hakka paspas olurum.. aslanlarım benim.

ilk kim kullanmaya başladı bilmiyorum ama sözlüklerde sıkça bu tarz ifadeler kullanılır oldu. herhalde atası da kemal sunal'dır. onun filmlerinde yerli yersiz şekilde "evet" deyişleri malum. bence sempatik bir ifade, sakınca görmüyorum.

tanım: özellikle facebook gruplarında başlayan ve akabinde tanım formatı bulunmayan sözlüklere/forumlara yayılmış olan internet alt kültürü.

birisi bir başlık açtığı zaman ya da bir durum girdiği zaman, ikinci entry ya da durum @2 olurdu.
@2 olmak hiç kolay değildi, herkes pusuda beklerdi.
asıl amaç @1'e (başlığı açan kişi) laf sokmaktı.
birçok başlık ve durumda @2'ler daha fazla beğeni alırdı.

babamla antika alıp satmaya başladığımız ilk dönemlerde babam işten çok anlamıyor ama melek yatırımcı.. para veriyor..

ben kapalıçarşı'da bir dükkan mal topladım, o dönem okuyorum.. babam da emekli oluyor.. izmir'de, kızlarağası han'da bir dükkan bulduk, açtık ama mallar istanbul malı, izmir için çok ağır.. iş yok çünkü mallar pahalı geliyor.

malları tek tek kucağımda istanbul'a taşımaya başladım, ama elde dolaştırdığın malın yapacağı kar az.. bir köşeye attığım büyükçe bir para vardı, her malın üstüne bu paradan ekleyip babama güzel karlar verdim.. dükkandaki mallar bittiğinde benim de para bitmiş ama babamın da güveni yerine gelmişti. ben 28. yılımdayım, babam 25 ama hala bunu bilmez..

(bkz: kabede hacılar)

yani sanmıyorum. güneşli bir cumartesi günü, arabayla giderken şahdamarım adlı eseri tutturabileceğimi.

bence metnin en güçlü tarafı atmosfer kurma işi. şehir geceleri başka bir varlığa dönüşür cümlesiyle başlayan giriş gerçekten iyi bence, daha ilk paragrafta okuyucuya bu hikâye sıradan bir gece yürüyüşü olmayacak hissini vermiş.
sonra diyalogların da akıcı olduğunu düşünüyorum. iki karakterin konuşması fazla açıklama yapmadan ilerliyor ve bu da merak duygusunu canlı tutuyor.
bölümler ilerledikçe tekrar eden sokaklar, aynı araba, ortadan kaybolan adam gibi detaylarla gerilim yavaş yavaş yükseltilmiş. özellikle şehir fikrinin neredeyse canlı bir şey gibi davranması güzel bir fikir..
genel olarak akıcı bir başlangıç olmuş. dili de ağır değil, rahat okunuyor. biraz daha ilerleyen bölümlerde şehirle ilgili kuralların veya mantığın yavaş yavaş açılması hikayeyi daha da güçlendirebilir belki.
tamamını okudum, kaleminize sağlık..

t: bir sözlük hikayesi..

nezih ünen vardı bir zamanlar, zamanın ötesinde bir şarkı yapmıştı. merhumun vokali burada da duyuluyor. haydi, keyifli dinlemeler.

asla affetmemek oldukça ağır geliyor.

özellikle iş hayatımda, bana bile isteye ciddi sıkıntılar yaşatan, hatta mental sağlığımı aşikar şekilde mahveden insanların bile, içten içe affetmemekte ısrar edeceğim bir değerleri kalmadı gözümde, hatta zihnim varlıklarını bile sildi yükten kurtulmak için.

dolayısıyla;
aldatılmayı affetmem muhtemelen.
onun hiç çıkış kapısı yok. herhangi bir özrü yok.
allah kimseyi böyle bir durumla sınamasın.

nüfuz olacaktı galiba ama nüfus da olabilir, olur yani neden olmasın.

tanım: pazar yerine gidilen herhangi bir sabah.