zaman tüneli

adamlar liverpool'u da deviriyolar şaka maka. ben galatasaray'ın en zirve takımlara karşı mücadelesini merak ediyorum aslında..

yani paris saint germain, bayern münih, real madrid, barcelona gibi en en zirve takımlara karşı bir şey yapabilirler mi emin değilim. zaten yapacak olsalar şampiyonlar ligi kupası'nı altın tepside hediye ederler.

bi' sigara yakarsın, biraz hayal edersin
önce bi' isyan eder, sonra da şükredersin
bi' gün o çok güvendiğin terazi de şaşar
şeytan kulağına fısıldar, "bu fikre ne dersin?"

a2 ehliyet

iyi ki seni tanımışım

hudut bilmemek. kim oldugunu ve nereden geldigini unutup asagilik hallere dusmek… gozumde canlanir koskoca mazi misali her daim hatirlatmak isterim boylesi atilgan insanlara gecmisi. rabbim bu tur seviyesizlerden hepimizi uzak eylesin yoksa bir bakmisiz ki ayaklar bas olmus. asiri doluyum bu gece en iyisi kavga edecek birini bulayim ben olmaz boyle.

prens ne arar la sözlükte.

bu gece yine devrede. bu balla şampiyonlar ligi şampiyonu olacaklar.

erbakan hoca'nın abd hakkında bir benzetmesi.

ben de eksik kalmayayım.

her zaman söylediğim gibi burası benim sanal günlüğüm gibi bir yer, mesajlaşma ya da insanlarla tanışma kısmını pek sevemedim şu ana kadar.
bu konularda bayağı kötüyüm.
hoşsohbet insanı değilim, sadece dinleyiciyimdir.
öyle tepki falan da vermem ama dinlerim yani, pek tepki vermediğim için bazı anlar duvar sayılabilirim.
bu yüzden soğuk davrandığım ya da kırdığım çok fazla insan olmuştur, kırdıysam affolla.
zamanla soğukluğumu biraz daha azalttığımı düşünüyorum gerçi.

burada kendim hakkımda ciddi anlamda her şeyi açık açık anlatırım, anlattığım birçok şeyden yakın çevremdeki insanların bile haberi yoktur. biraz da bu yüzden anlatıyorum zaten, burada yazarak ifade etmek daha kolay geliyor.
mimiklerimi görmüyorsunuz, heyecanıma ya da paniğime kendi gözlerinizle şahit olmuyorsunuz, ulan acaba yanlış anlar mı kaygısı yaşamıyorum çünkü yazarken düşünme fırsatım oluyor.
uzun uzun düşünüyorum, konuşurken düşünenediğim her şeyi yazarken düşünüyorum.
iyi de geliyor tabi.

iyi gelmesinin bir başka yönü de günlük hayatımda tam bir sosyalfobik olmam.
insanlardan kaçan sıradan bir insan olarak bir şeyler anlatma ihtiyacımı burada karşılıyorum.
mutluluğumu da, acımı da burada paylaşıyorum, kendime anlatamadığım birçok şeyle burada yüzleştiğim oluyor.

bu kadar şeffaf olmanın yararları olduğu kadar zararları da var tabi ama o kısma şu an girmeyeceğim.

yine de kendimi olduğum gibi göstermek iyi geliyor çünkü bunu günlük hayatımda yapabilmek işkence gibi bir şey.

sosyalfobik bir z kuşağı olmak ahanda böyle bir şey arkadaşlar .
sosyal mecralarda daha iyi kendiniz olabilmeniz kadar garip bir şey.

ı gave it all and got a knife in my back
should have known the ones ı trusted would leave me
they only see what they wanna see

memlekete gideceğim. diyarbekir kalesinden tanımlar, adiloş bebenin “abe çay içisen” şiirini paylaşırım artık. *

#3845755 arkadaşlar ben bugün çatladım , ama sebebin saçmalığına yanarım, haksız insanlar haklı oldu . insan bazen sesini gerektiği zamanda çıkarmalı , tadımız bazen kaçmalıymış . yoksa nankör insanlar sesini yükselterek çok güzel haklı çıkıyorlar .

hasta olup enfeksiyon kapana kadar..

mahbub…

bence kurbağaları öpmeyelim, prenses tarafından öpülünce kurbağalar kendini prens sanıyor çünkü. bence prensesler, prensesleri öpsün. en mutlu son, love is love yani.*

hiçbir zaman hiçbir yerde aramamış olmak daha iyi kanımca.

artık herhangi bir yerde aramıyorum kendisini , o beni bulacak diye umut ediyorum.

prensi bulup beraber gölet kenarında kurbağa gibi zıplama hayali daha güzel boşver kurbağayı öpmeyi.