zaman tüneli

biliyorsunuz sanayi tostçuları epey meşhur. ayrıca çoğunlukla en iyi köfteciler de oto sanayi sitesi’nin orada olur. maslak sanayi’yi biliyorsunuz herhalde tüm masterchefler orada dükkan açtı.

bu da bulaştı arkadaş, akıntı, sızıntı, hapşırtı hiç bir şey olmadı, beynime kadar bir çubuk soktular(burnumdan) ertesi gün koronasın dediler. acımdan ölmeyecek kadar aşımı ekmeğimi kapının önüne koyup gittiler iki hafta! hoffff!

kabus gibi bir durum. mümkünse bir kişi bile tanımasın. görünmez olarak yaşayalım.

kendi düşüncesinde iyi yapan aslında çocuğun ileride o yemekten nefret etmesine sebep olacak annedir. evet.

yaban çakalı olma ihtimali olabilen yazardır.

dürüst olayım, ben uzun süre aynı yerde yaşamayı bile beceremiyorum. öyle evcil hastalıklarımdan biri işte. bazı insanların kökleri vardır, benimkiler sanki tekerlekli.

bir yerde yeşerip kök salmak aslında konforlu bir şey. insan aynı sokaklardan geçer, aynı yüzleri görür, aynı masada oturur. zamanla hayat bir ritme girer. tanıdık çevre, aşina insanlar, bilindik sorunlar… hepsi birlikte güvenli bir atmosfer oluşturur. insan biraz da kendini tekrar ederek yaşar ama bu tekrarın içinde bir huzur vardır.

ama ben galiba aynileşemiyorum sözlük.

bir süre sonra içime bir sıkıntı çöker. sokaklar fazla tanıdık gelmeye başlar, kahveler aynı tadı verir, konuşmalar aynı yere döner. o zaman içimde görünmez bir rüzgar esmeye başlar. bavul fikri yavaş yavaş zihnime yerleşir.

birçok şehirde yaşadım. her seferinde tamam artık dedim, galiba bu kez durulurum, burada kök salarım hayata. ama o cümle hiçbir zaman tam olarak içime oturmadı. bir yerde fazla kalınca sanki ben kendime fazla geliyorum.

ben daha çok şöyle diyorum, anda kalayım, kader nereyi gösterirse...

annem küçükken bana bu yüzden kızardı. aman derdi, folluğun ısınmasın hiç! çocuk aklımla gülüp geçerdim ama yıllar sonra fark ettim ki kadının teşhisi gayet yerindeymiş.

içimde huzurlu bir ada yok. sanırım huzursuzluğun peşinde koştururken şehirler eskitmeye devam edeceğim..

tanıtımlarında beni çok irite etmişti ama yeni neslin standupçılar arasında en beğendiğim oldu. baturalp da dahil.

hiç mutlu olmam. aksine sinirlenirim. çocuğum yemek yemezse genelde yemezsen yeme diyorum.

şanslı doğanlar.

tam istedikleri gibi sıradan olmuşlar.

tebrikler.

yok ya delirsem duramazdım, tanım yazardım.

tanım: normal sözlüğün daha iyi bir yer olması için verilebilecek tavsiyeler.

hikaye başlıklarında üç hak verilmesin evet.
üstteki arkadaşa katılıyorum.
en az beş hak verilsin. hatta sözlük kurallarında yazdığı gibi inisiyatif alabilin.
hatta ve hatta başlık kilitleme yapın. mesela başlık sahibi yazsın sadece, madem sorunlar göz korkutuyor...

yok canım daha neler, hiç olur mu öyle şey

sevmek zorunda olmayan insandır. ayıp olmasın diye yer işte. bu insan ne mi sever? cips, cips, cips.

gece göğüne bakmanın tam zamanı demek için tanım açtım.

kış göğünün süslü avcısı* ve takipçileri yavaştan gider gibi yaparken artık yaz göğünün bekçisi ursa majör* ve takipçileri bir defada görülebilir oldu.biri güney batıya kayarken öbürü kuzey doğudan yükseliyor.

şölendir. göğe bakma durağı emrinizdedir. nerde durup yukarı bakarsanız ordadır. aferin, bu karanlık böyle iyi, teşekkürler tanrıya.

dayı sen niye bu otçu babayı savundun şimdi, kadınlara hepinize yeterim demesinden etkilenmiş gibisin. dile vuruyo böyle durumlarda

tuttuğu takımın ideal 11'i şu tarz simlerden oluşur.

(kaleci) sefer

( geri üçlü) nizamettin muhittin resul

( orta saha ) oktay durmuş ziyad (suriyeli) serdar

(forvet arkası teknik olduğu var sayılıyor) alpercan

(forvet hattı) okune ( afrikalı öğrenci) taşkın

biz ki tazmanya canavarından hallice her şeyi öğütüp doğaya kazandırabilen ve içinden çıktığımız topluma çok duyarlı olduğumuzdan garip gureba da sebeplensin yazıktır diye seyyar köfteci olsun, tablacı olsun, lahmacuncu olsun her daim destek olan insanlarız. lakin bize yaramadı ellam, 3 arkadaş bundan zehirlendik 1 hafta boz bulanık s*çtık.

ben benim insaniyetime tükürem, hoffff!

aman ne büyük marifet. bir de övünüyor.

erman yaşar bunu beğendi.