zaman tüneli

ekonomik, siyasal, askeri ve toplumsal barış açısından türkiye cumhuriyeti'nin nispeten müreffeh, sorunların çözülme yolunda adımların atıldığı dönemler tartışmalı olsa da bugüne kadar yaptığım okumalar ve izlediğim belgesellerin ışığında cumhuriyet tarihimizde 3 altın dönem olduğunu söyleyebilirim.

1- birinci menderes hükümeti devri 1950-1954. 27 senelik tek parti ve tek adam diktatörlüğünden sonra ilk kez halk, kendi iradesi almış. türk tarihinde görülmemiş bir olay. iyi eğitimli kısmen kentli ama kırsalın nabzını da iyi tutan, anadolu delegesinin kalbi olduğu atılımcı, enerjik bir parti. başında ruhani lider konumunda cumhuriyetin kurucu kadrosunda celal bayar ve onun seçtiği karizmatik, halka yakın lider adnan menderes. amerikan ve batının sıcak bakıp, marshall yardımlarıyla desteklediği bir hükümet. tamamen ümitvar bir ortam var. bu devre aşağı yukarı 1956'ya kadar böyle gidecektir.

2- birinci süleyman demirel hükümeti 1965-1969. 1960 ihtilali ve onun ardından esen sert fırtınadan, darbe girişimlerinden ve koalisyon hükümetlerin sonra demokrat parti'nin devamı olan adalet partisi'nin genç lideri etrafında toparlanarak hlkın teveccühünü kazanması ve iktidara yürümesi. bir yandan menderes'i asan darbecile zihniyetin sallandırdığı demokles'in kılıcı, bir yandan da 1961 anayasası'nın sağladığı zengin demokratik ortamdan ötürü filizlenen sol hareketin radikal bir çizgiye doğru evrilmesine rağmen atılımlarla dolu bir dört yıl. bilhassa nüfusun neredeyse o zamanlar yüzde 70'ini oluşturan anadolu köylüsünün teveccühüne mazhar olmuş bir adalet partisi.

3- akp'nin ilk 10 yılı. 2002-2012: koalisyonlarla ve saçma sapan arayışlarla geçmiş 90'ların kaos, terör ve iç kargaşa dolu zamanlarından sonra abd'nin türkiye2de kemalizmi ve geleneksel anlamda laikliği tasviye edeceği belliydi. tüm yerleşik kalıpların manipülasyonlarına ve askerlerden tut, statükocuların provokasyonlarına rağmen ( 7 nisan e-muhtıra, hrant dink suikasti, malatya kitabevi cinayeti ) kalıpları yıkmaya çalışan bir akp ve onun kararlı lideri etrafında kümelenmiş islamcı siyasetten gelen önemli isimler. dünyada obama dönemiyle beraber dolar salınımının artması neticesinde, paramızdan altı sıfır da atılmasıyla döviz ve türk lirasının eşitlenmesi, müreffeh ve herkesin kredi alabilip, ödeyebildiği, insanların sokakta rahatça gezip tozduğu, terörün sıfıra yakın olduğu bir dönem. türkiye'nin inaçlarıyla barıştığı, sivil, katılımcı ve demokratik bir siyasetin hüküm sürdüğü bir periyot. öte yandan fethullahçılara verilen taviz ve bu çıkar amaçlı suç grubunun kılcal damarlara nüfuz etmesiyle beraber sonradan büyük gaileler açılacağından habersiz bir ak parti yönetimi. yine de söz konusu 10 yıl, bizim geleceğe ümitle baktığımız kısmen mesut yaşadığımız senelerdi. suriye savaşı ve pkk'nın kıpırdanmasıyla her şey alt üst olacaktı.

çeşitli sebzelerden yapılan bir yemeği geceye bırakmaktır.
bırakalım:

bu gece herkes beğeni peşinde. biz de isteriz.

samsun spor: 1 rayo vallecano: 2 ilk yarı sonucu.
samsun spor: 1 rayo vallecano: 3 maç sonucu.

bir soru. beğeniyorsan artı ver o zaman.

"napiyon lan yappppraaammm" denmeli

bir kere denedim onda da ağacı çürüttüm, böcek bastı.

ben bu ağaç konusunda özel yeteneksizim ama siz de mümkünse bilene sorun göstertin.

otobüste giderken, hastanede beklerken, dışarda tek başıma bir şeyler yer içerken kitap okuyan bir insanım. yani yanımda kitapla gezen bir insanım. bu sebepten e-kitap. anna karenina gibi kitapları yanınızda gezdirmek pek akıl işi değil çünkü.

bugün iş çıkışı sağ olsun müdürüm eve bıraktı. bir şeyler anlatıyordu , bir konuda beni ikna etmeye çalışıyordu , döndüm dedim ki “siz farkında değilsiniz ama ben gerçekten iyi değilim. işimi yapıyor olmam iyi olduğum anlamına gelmiyor. hep yorgunum, hevesim yok, eve gidince yerimden kalkamıyorum. hatta terapi almayı bile düşünüyorum.” dedim. “neden böyle oldun peki?” dedi . durdum, düşündüm, acaba neden böyleyim? bilmiyorum.
gerçekten sürekli yorgunum, her yerim ağrıyor, uyumak istiyorum hep, kimseyle konuşasım gelmiyor. depresyona girdim bir türlü çıkamıyorum. enerjimi yükseltemiyorum. işten gelince odamdan çıkmıyorum, yemek bile yiyemiyorum pek. ne yapacağım bilmiyorum, eski halimi çok özlüyorum..

müslüm gürses - taşa verdim yanımı.

geleneksel sözlük yazarları "allahın emri, peygamberin kavliyle favınızı tanımımıza istiyoruz" derlerdi. şimdilerde ise fav, genellikle bu şekilde isteniyor.

(bkz: tiryakinin son favı alınmaz)
(bkz: delikanlı adamın son favı alınmaz)

veliaht isimli karsta geçen bir dizi var. bu dizide karsın tanıtımını yapmak amacıyla karsa özgü diğer ürünlerin yanında bir bölüme konu edilen yemek.

canım (bkz: köşe yastığı (yazar)) çok kalp yaaa.

karikatürdeki gibidir:

#3920675 ben atamadım rezil olduk. *

mevsimidir.

yıllarca normal kitabı savundum ama kapitalist düzene daha fazla dayanamadım. e-kitap kardeşim. küçücük bir alette halk kütüphanesi dolusu kitap var. üstelik kitaplarda koku mu kaldı sanki. hem benim astımım da var. e kitap candır.

bize yok mu dedirten başlık.