zaman tüneli

özellikle ve öncelikle ruh hastalarından seçiliyorlar gibime gelmiştir hep; hiçbir üniversitenin öğrenci işleri iyi ve kibar olmaz mı arkadaş? genellemeleri sevmem ve aşırı yanlış bulurum ama en az 20 kadar üniversitenin öğrenci işlerini gördüm ve kabalık konusunda aralarında kimsenin bilmediği bir rekor denemesi yapıyorlardı.

geçen gün bir toplantı çıkışı bir arkadaşımız “vaktiniz varsa bir şeyler icelim” dedi.
biz de “olur” dedik, demez olaydık. neyse oturduk bir yere.
herkes bir şeyler söyledi. zaten öyle büyük bir hesap da degil, herkes kendi içtiğini ödeyecek belli.
ama masada bir arkadaş var. adamın yüzünden anlıyorsun. öyle bir geriliyor ki sanki birazdan garson değil vergi müfettişi gelecek.ben hayatımda bir insanın yüzünde bu kadar hızlı değişen duygu görmedim. adamın yüzünden bir anda yaz geçti, sonbahar geldi.
biz konuşuyoruz, adamın gözü surekli masada, garsonda, kapıda. belli ki içinden şöyle bir korku geçiyor: “bunlar şimdi hesabı bana kitleyecek.”o kadar belli ki. yani adam kahvesini içerken bile ekonomik kriz yönetir gibi içiyor.
neyse ben kalktım, “lavaboya gidiyorum” dedim.
giderken de hesabı ödeyip geldim.masaya oturdum, hiçbir şey söylemedim.aradan biraz zaman geçti.bu arkadaşın gerilimi giderek artıyor.bir noktada dayanamadı.garsona dönüp:
“hesap alabilir miyiz?” dedi. garson da gayet sakin:
“ödendi efendim.”o an var ya…
adamın yüzünde bir bahar geldi.gözleri parladı.
az önce gerim gerim gerilen adam gitti, yerine mutluluk hormonu salgılayan bir insan geldi.
sonra bana dönüp o klasik repliği söyledi:
“eylül ya ne gerek vardı, ben ödeyecektim.”
ama öyle bir tonla söyledi ki. sanki içinden “iyi ki ödemissin” diye davul zurna çalıyor.ben de hiçbir şey demedim.
“olsun, ne önemi var, kadın erkek eşit” dedim.
vallahi parasında pulunda değilim, helal hoş olsun.ama şu erkeklerin bazı hallerini görünce insan gerçekten şaşırıyor.inanın kimsenin parasında gözümüz yok. tek beklentimiz şu:
biraz daha görgü. biraz daha rahatlık.
ve mümkünse cebinde akrep taşıyan erkeklerin önce o akrebi evde bırakması.

bokstur.

spor bilimcileri tarafından da kanıtlanmıştır. espn denen adamlar 60 tane sporu 10 ayrı kritere göre (dayanıklılık, güç, sinir, el-göz koordinasyonu, cesaret, dayanma kapasitesi falan) puanlatmış, paneldeki spor bilimciler + olimpik antrenörler + gazeteciler oy kullanmış, boks açık ara 1. çıkmış (72.375 puan). buz hokeyi 2. olmuş (71.75), amerikan futbolu 3. filan. yani "bilimsel" olarak boksu tahtından indiren çıkmamış henüz.

artık soran kalmadı galiba. kaldıysa 42 iq falandır. iṣi boṣverin, bu arkadaṣa oynayın.

üçüncü zerdüşt'ün (mö.660) tanımladığı farsi/parsi din ilk semavi dindir.
kaynak:vikipedi

gökler ağlıyor ben durur muyum...

evet, sonunda bu da oldu. zaten sayısı azalan festivallere alkollü içki üreten firmaların sponsor olmasının yasaklanması gündemde.
buradan

hint dizileri favorim.

2 saatlik bölümün en az 45 dakikası flashback, 30 dakikası yavaş çekim bakışma, 30 dakikası reklam, 10 dakikası asıl mevzu olan yapım.

bugün 13. cuma yalnız; dikkatli olmakta fayda var, demek istediğim başlıktır. *

(bkz: bugün cuma enseyi kapa)

gün geçmiyor ki; ülkemizdeki bataklıkta, pis kokulu bir kabarcık daha patlamasın. yöneticilere laf etmediğin ya da cumhurbaşkanı adayı olmadığın sürece, bire bir şeytanla ortak işler bile yapılabiliyor belli ki.

haftasonu olan tatilin (varsa tabi) verdiği coşkudur.

programda da diğer kızlara göre biraz balık etli olduğu için zorbalanıyordu bu kız… üstelik çocukluğunun çok zor geçtiğini, çok şiddet gördüğünü falan yazmış… üzüldüm, kimsenin hayatı dışarıdan göründüğü gibi toz pembe değil demek ki… allah sevenlerine sabır versin.

tavuk çorbası
karnıyarık
pilav
cacık
bisküvi pastası

bi godfather efsanesi al pacino ile onun varisi olan bi akasya duragi efsanesi al pacino ali kefal kiyaslamasidir. biri karisina tokat atar, digeri karisindan tokat yer. evet.

dövüş ve silah barındıran alanları sevmemenin ötesinde, spor olarak kabul etmiyorum ve bence edilmemeli. horoz ve köpek dövüşlerinden farksızlar benim gözümde.

kıza mı üzüleyim adalat sistemine mi anlamadım. yakında herkes kendi adaletini sağlayacak bu gidişle.

insan ilişkileri, ikili diyaloglar falan bilginiz yok sizin. cesaretinizin olmadığı için değil, konuşma adabını bilmediğiniz için böylesiniz. o kadar kalabalık cahilsiniz ki! haklı olduğunuzu kendinize kanıtlamış gibisiniz.

bataklık diye gördüğünüz her yerden daha batak, pis dediğiniz insanlardan daha kirlisiniz.

adamım, siz varya siz… tek başınıza lal olur, kalabalıkta allah'a kulluktan olursunuz.

işte sizi şuraya bırakıyorum.
bizi de sonra konuşuruz.

karşımdakini kolay kandırabiliyorum. inandırıyorum ve güvendiriyorum fakat devamını getiremiyorum. iyi bir yalancı iyi bir hafızaya sahip olmalı. ben gibi ne söylediğini unutursa bu yalancı değil sahtekârlık olur herhalde.

baktım beceremiyorum, yalan söylememi gerektiren nedenleri hayatımdan çıkarttım. en büyük sorunum hayatı yaşayamıyor oluşum. ne kendime güven, ne mücadele edecek inancım var.

uzakta bir mum ışığı görsem hem şükreder hem sabrederim. şimdi değilse bir gün o aydınlık beni bulur fakat ben zifiriyim, hem de çok zifiriyim. benim önüme ışık tutmalarına gerek yok, varsın yol bozuk olsun düşe kalka kendim gideyim.

ama kaybolmuşum. yönümü bulamıyorum.

kıskanmıyorum asfaltta yolunda giden insanları. gitsinler. istedikleri yere gitsinler. ben denizin ortasındaki kayanın üstündeyim; bir adım sonram ölüm. kimsenin beni gelip bulacağı yok. ölüme bu kadar yakınken bile içimde hâlâ intihar korkusu var.