zaman tüneli

babam, tarih sevdalısı bana, ıleri derecede tarih zehirlenmesi yaşatmasının ardından( geçenlerde bahsetmiştim tarihi dizilere epey merak saldığını). bunlara ilave olarak bu ara ibadete bayağı sardı. namaz, dua, kuran… full program gidiyor.
en son dayanamadım dedim ki:
“baba biraz yavaş.”
“niye kızım?” dedi.
dedim ki
“sen bu tempoyla devam edersen öbür tarafta makamın çok yukarıda olacak. biz seni bulamayacağız.
babam:
“merak etme kızım, ben kapıda beklerim.
sizi içeri almazlarsa referans olurum.”
canım babam ya, orada bile beni düşünüyor.

"hamas ve hizbullah nasıl yer altında saklanıp yaşıyorsa bunlar da zamanla oralara çekilmek zorunda kalacaklar."

hamas ve hizbullah ölümden korktukları için değil, savaşı kazanmak için yer altında yaşıyorlar.

ölümden korkanlar havalimanlarında, sığınaklarda kaos çıkartmakla meşguller.

tuzlu ayran, çubuk kraker.

ya onu ben de duydum. resmen şampiyonu hapur hupur yemişler. şimdi güler misin,ağlar mısın ?

deniz'den daha tehlikeliydi. zira tam bir sosyopattı. deniz gibiler devrim olsa da kendi iç kavgalarında yeni düzence elimine edilirler. çünkü vandallarla eski düzeni yıkarsınız ama yeni medeniyet kuruluşunda onlara yer yoktur. mahir çayan'ın ise kendi gibiler hatta kendi hariç kişilere karşı hissettiği tek şey nefretti. sosyopatiye varan soğuk nefretini gün zileli de sohbetlerinde çokça anlatmıştır. tezlerinin çok önemi yok. çünkü 22 yaşındaki bir düşünen gencin ülkeye dair kavrayışlarını, o günkü türkiye ekonomisi ve sosyolojisi üzerinden okuyup, devrime giden yolu formüle etmesidir.

türkiye'nin şansı veya mahir gibilerin şanssızlığı, halkın düzen değişikliği yahut devrim gibi bir talebinin olmamasıydı. olsa bile türkiye'nin sağlam devlet geleneği ve çelikten askeri yapısı sebebiyle sosyalizme giden en akılcı yol, ordu içinden bir cunta çıkmasıydı ki mümtaz soysal, ilhan selçuk gibiler bu yolu zorlamışlardır. ancak sosyalist düzende enteresan bir hükümet komiseri olabilirdi. düşünüyorum ekinleri az yağmur sebebinden ötürü yeterli mahsul vermemiş bir köylünün mahir çayan'ın karşı devrimcilik suçlamasıyla idama gönderildiği sahne hiç de kafamda alışılmadık durmuyor.

başta büyük türkiye, filistin, suriye,somali,ürdün,mısır ve dahi balkanlar,çeçenistan.
her millet gerek ülkesi gerek kültürü gerek ise dini için can verdi ismi bilinenler sınırlı, tarihin arka odasında isimsiz,kefensiz,mezarsız yatan çok canımız var. edirnekapı şehitliği vardır istanbul'da önünden geçerken düşünürüm hep kaç nesil insan aynı uğurda düşünmeden canını ortaya koydu ve hala bu uğurda feda edilen canlar var şimdi gel de davaya kutsal değil de.
....
insan büyür beşikte
mezarda yatmak için.
ve…
kahramanlar can verir
yurdu yaşatmak için…
(hüseyin nihal atsız)
adı bilinmeyen şehitlerimizin hatırasına.

sordum ilginç bir şekilde gurur ve önyargı dan elizabeth bennet ve jane eyre'e benzetildim.

ondan sonra galatasaray kollanıyor falan filan.

tarihin en kötü juventusu, en kötü liverpoolu, en kötü atletico madridi ile oynuyorsunuz. çok ballı kura çektiniz falan filan.

2-0 oldu bu arada. devre arası hakem odası basma bahisi varsa, böbreğinizi satıp basın. zengin olursunuz.

şunu anlayın. galatasaray ile uğraşanın çocuğu olmaz. olursa da o çocuk akraba evliliği olur. o çocuktan da bir halt olmaz!

elacım, canın acıdı mı? pardon. bu başka bir mevzuydu. anlayana ehehe.

ayrıca bu penaltı verilse %100 kırmızı kart zira kaleci ile karşı karşıya.

x.com/siyahalpacino/status/...

sezen aksu- kurşuni renkler

sağlık... herşeyin başı olduğu üzere. bunun dışında kimsenin rahatsız edemeyeceği bir ortamda şöyle birkaç ay kafa dinlemek

bu milletin değerleriyle farklı dini gruplarla falan derdim yok onlar başımızın tacı benim bahsettiğim kişiler başka.

pazarda sebzelerin kilogram fiyatlarının üç haneli rakamlar olduğunu görmek.

ben küçükken pazarlar insanın yanında bozuk bulundurması gereken ortamlardı.
şimdi mavili pembeli banknotlarla iş yürüyor.
uzay gemime dönüyorum ben.

sevim koş 2-0 oldu..

aylardır sarılamadığım abim, her dinlediğimde büyük bir hüzne boğuluyorum. her defasında aklıma seni getiriyor bu şarkı, aramızdaki karlı dağları hatırlatıyor bana. bu satırları yazarken yine gözlerim dolu ve ben yine seni derin bir özlemle beklemekteyim.
hasretinle yandı gönlüm

tanım: belki de isimlerini hiçbir zaman duymayacağınız ve canını bayrak uğruna veren yiğitlerin hikayeleri.

yusuf ******
yusuf 1994 doğumluydu.
kuleli askeri lisesi ve kara harp okulunu dereceyle bitirdikten sonra teğmen olarak göreve başladı.
sırasıyla komando, özel kuvvetler mensubu ve keskin nişancı-spotter brövelerini aldı.
sayısız operasyon, çatışma ve sınır ötesi görevlerinde bulundu.
son görevine çıkarken kıdemli üsteğmen rütbesindeydi. yani yüzbaşı olacaktı.
ancak çıktığı son görevinde maalesef tim olarak pusuya düştüler.
üç arkadaşıyla beraber şehit oldu.
ölmeden önce son anında tebessüm ediyordu.
son kelimesi "kızım" oldu.
şehit olmadan iki gün önce kızı doğmuştu. ancak hiçbir zaman göremedi.
vatan sağ olsun.

ilim dünyamızdan çok büyük bir değerimiz kaybettik. hocamı iyi ki üniversite yıllarında canlı izlemişim. tavsiyeleri hala benim için bir rehber olmaya devam edecek. buradan kendisine allah'tan rahmet, tüm sevenlerine başsağlığı diliyorum.

kocaman sarılmak.

''sürdürebilirlik''

bütün mesele bu.

imkansız bir şey 'sürdürebilmek'.

iyidi valla patrondan allah razı olsun dedirtir. çok et yedim et görünce dayanamıyorum.

memlekette memesini açsa yetiyo.