zaman tüneli

olum benim çeşmeden bidona doldurmuşluğum var lan
eve su sipariş edilen dönem diyo
bu arada o damacanacıların abv
abone olduk su mu yok ortada
abi çoocuk hasta oldu dükkan kapalı diyo
susuzluktan kırılalım mı anasını satim

çalışmanın dış güzellikle alakalı olduğu, kırk yıl düşünsem aklıma gelmezdi lan. yine ufkum açıldı, sağolun be.

#3923258
evet bu doğru.
üstün saykik yetilerim ve kartlarım bizleri geçmişe götürecek, anılarımızı canlandıracak, çekişmeli ve beraberlikle sonuçlanan bir maç olacağını söyledi.
taraflardan biri daha sistemli ve geleneksel bir strateji izleyecekken, ötekisi daha kurnaz ve şaşırtmalı ve zekice hamleler yapabilir. futbol takip etmediğim için hangisi hangisi anlayamadım.
maçta durağan anlar yaşanabilir, bence son dakka golü gibi bir şey olası. ikisinden birinin defansı baya sağlam duruyordu kartlara göre.
skoru 1-1 gibi düşünüyorum.

bu insandan para almayı akıl edemedim. dolandırıcılık reflekslerim henüz güçlü değil. maçı takipte olacağım.
söylediklerim çıkarsa medyumluk başı 500 kağıt alırım. bu da buradan duyurulur.

edit: allah kahretsin, hiçbir kehanetim tutmadı.
keşke hazır fırsat varken mototonisti dolandırsaydım. artık yeni kurban bulamam :(

yoga* sever bir abimiz olur kendisi.

gereklidir.
daş mı yiyek?

aslında bu da, anneyi dışlayan bir görsel ama tetikleyici bir etken. yoksa kafamdaki sahne biraz daha kalabalık..

vurduğu yerden taksiye binebilirsiniz. arap olmanıza ya da turist olmanıza gerek yok. o kadar uzaktı.

nefes almak ve vermek.

fiziksel aktiviteler mi diye bir ay önce kendimi denedim. 20 yıl önceki halimle aynı performansta boks yapabiliyorum. halterde kilo kaybetmemişim, biraz nefeslensem 100 kiloyu bulurum. geçen “hadi bir deneme atalım” dedik, arkadaşımla 27000 adım attık. vaziyet iyi bence..

ruhsal olarak, eskiden daha idaresizdim, şimdi biraz daha sakinim.

özetle beni daha az şey yormaya başlamış.

en kısa zamanda maldivlere gidip ananızı laciverde boyayacağım

bugün bir adet armut yerken aklıma gelen ağaç. o ağacın dalında büyüyen armut dünyanın en güzel armuduydu. tarlada ve bahçelerde en az 2 3 çeşit daha armut ağacı vardı. ama en sevdiğim ağacın verdiği o armut, ah ah. anlayamazsınız. çıtır, sulu ve tatlı. tazecik. kokusu ve aroması unutulacak gibi değil. ayrıca küçük olduğu için rahat çıkardım. mesela dev gibi bir armut ağacımız vardı. 20 metre. bu ise en fazla 5 metre idi. dik değil yanlara doğru büyümüştü. tam benim için yaratmış yücerabbülalemin.

durduk yere dertlendik. köyüme geri dönmek istiyorum.

psikiyatriste gitmeliyiz.

“kadınların çalışma hayatında yer almasını destekliyorum” diyeceğim, adım popüliste çıkacak ama durum bu.

aslında biz biraz da kurtuluş mücadelemizi, üstelik bilinçsiz bir biçimde bunun için vermişiz.

alaaddinin sinirli ablasını çağırmalıyız

az önce elche ağlarına kendi sahasından balistik füze attı. x.com/i/status/203293887035...

hayat çokadaletsiz lan
sadece yoga yapıp esmemesi gereken hatunlar
barista, garson falan oluyo

kariyer hedefim
en az birini bu hayattan çekip çıkarmak olarak artık

yaş almak

yüksek ses
çocuk sesi
kavga
çok konuşulması

belli ki seslerle ilgili derdim var.

adapazarı’nda bir kar yağardı, dize kadar..
babamlar gece fırında ayva közlerdi.. sokakta bozacılar bağırırdı, babam mutlaka alırdı.

aşağıdaki komşu kızı (tabii küçüğüz) bana ilgi duyardı. küçük odanın kalorifer borusuna aşağıdan metal bir şeylerle vururdu, ben de yukarıdan vurup ona karşılık verirdim.

tanımdan anladığımız kadarıyla gerçekten kafaya sağlam vurmuşlar.