zaman tüneli

benim de yazarlığımı tanımlayan durum. yeni başlıklar açıp ilham verenleri takdir ediyorum. ancak kendi adıma hazır bulduklarıma yazmayı tercih ediyorum.

asıl sen kimsin lan dalyaprak diyerek hemen ardından sağlam bir kafa ile olay çözülür.

denizi olan bir şehirdeysen uzun bir sahil yürüyüşü iyi gelir yanında bir dost veya kulaklıkta bir müzikle
yemek yapmak da iyi geliyor hem vakit geçiyor hem de bir şey üretmiş oluyorsun

uludağ sözlüğün kapanmış gibi yapması sonucunda kafası cinsel fantezilerden başka bir boka çalışmayan onlarca bakir ulucunun buraya göçtüğü süreç. hatırlayanların hak vermemesi imkansız, bir ara sol frame full cinsellik içerikliydi.

tayyar bey'in bir kolu yoktu,
varmış gibi yapardı...

sevim burak
yanık saraylar
sf/ 12

- annem tanımadığın insanlarla konuşma dedi.

kimin gardaşı sen yine de çok çıkışma fazla atar g*te batar, şimdi bunu mezarlıklar kendini ölümsüz zannedenlerle doludur diye epikcene söylemek de vardı da şöyle bi onlayn listesini kokladım. baktım ı ıh cıks o mental olgunluğa bugün vakıf değiliz.

ilki kafa sözlük-> normal sözlük geçişi
ikincisi de mutfaktaki sarı bez entrysi. üstüne tanımam.

sanane yapraaaammmm!!!

şu sürekli olumsuz, negatif, yaşam enerjini sömüren insanlar var ya hani.

merhaba şîlan. ben de hâlâ arıyorum kim olduğumu.

*

sıkıysa gelin çünkü ben gelmeyeceğim.

kaytsz'ı arabeske çekmeye çalışan pata

adı hayat ama içi yıllardır hayatsızlıkla dolu.. kendini anlatırken gözlerinde bir boşluk var.. umutlar ve gülüşler çoktan geçmişin raflarına kaldırılmış gibi..

dışarıdan bakınca hala güçlü görünüyor. insanlar adını duyunca bir parça neşe, bir parça canlılık bekliyor. oysa o, o neşeyi saklamak için derin nefesler alıyor. yürürken bile adımlarında hafif bir çekingenlik var. sanki dünya, ona ait olmadığını hatırlatıyor.

ama yine de bazen gözlerinin kenarında beliren küçük bir ışık oluyor. kendi bile fark etmeden geçmişten gelen bir gülüş, bir hatırlama, kısa bir sızı… hayatsızlığın ortasında, hala bir köşede hayat saklı duruyor.

belki de bir gün, adıyla barışacak ve o saklı ışığı yeniden yakacak. şimdilikse, adının taşıdığı ağır anlamla yalnız yürüyor, hem kendi hem de geçmişinin gölgesinde..

otomobilden otomobile göre değişir

#3924110

yukardaki teyzemiz de kızın o kuzenim dediği kişi sanırım

hristiyanismail hepinizi seviyor
nerden bulaştın bu kızlara çok merak ettim :d

tantrum
hangisine?

çok meşhurdu. onunla gezerdi. ön tekerlekler arka tekerleklerile nazaran daha küçüktü.