zaman tüneli

ulvi saran

bana ayrılan sürenin, sonunda, sonuna geldik sözlük. artık hayatımdaki stresi ve neşeyi, buraya aktararak bloke edemiyorum. beş yıl önceki ben, değilim. iyi ki değilim. artık buradayken sanki artık burada değilim. sanki artık burası, burada değil. sanki artık... bir şeyler bir şeyler...
5 yıldır bulunduğum sözlüğe, ilk kez veda mesajı girmek de ... nereden baksan...
kendinize iyi bakın. belki geri gelirim.
belkilerin, belki olarak kaldığı bir dünyadan:

son yüz yılın en önemli insanlarından biriydi. 14 mart 2026 tarihinde 96 yaşında bavyera'da hayatını kaybetmiş.



euronews

marksizmden etkilenen entelektüellerden kafayı sıyırmamış bir tek byung-chul han kaldı herhalde.

bir üst tanımda belirtildiği gibi (bkz: obsesif kompulsif bozukluk) başlığı altında tanımlanmaması gereken bir kişilik bozukluğudur.

halk arasında çoğunlukla “mükemmeliyetçilik” olarak adlandırılır ve bu okkb ile kıyaslandığında oldukça nahif ve sevimli bir adlandırmadır.

bir yandan bir an evvel okkb’ye sert bir giriş yapıp, halkın dilindeki “mükemmeliyetçilik” sözünden keskin bir çizgiyle ayırmak istiyorum ama öte yandan önce okb ile okkb arasında farkı anlatmanın doğru olacağını düşünüyorum.

okb, yani obsesif kompulsif bozukluğa sahip birisi elllerini 10 kere yıkamak ister. bunun için birden fazla sebebi olabilir, fakat kendine engel olamaz. ya da evden çıkarken ocağı kapattığını bilir, fakat “ya açık kaldıysa” endişesiyle eve geri döner ve ocağı kontrol eder. çok daha derin özellikleri vardır, ancak okb’nin ne olduğuna dair genel bilgi vermek açısından bu kadarı yeterli diye düşünüyorum. zira konumuz okkb.

obsesif kompulsif kişilik bozukluğu (okkb), bir kişinin dünyayı algılama, olayları yorumlama ve diğer insanlarla ilişki kurma biçimine tamamen sinmiş, katı bir mükemmeliyetçilik ve kontrol durumudur. yani hayatını mükemmel olmak uğruna feda etme durumudur. okkb’si olan bir insan, hayatı üzerinde yürünmesi gereken ince bir ip olarak görür. haliyle bu yolda onun için hataya yer yoktur.

en belirgin özellikleri aşırı detaycı olmalarıdır. örneğin bir işi sonuca ulaştırırken o işi mükemmelleştirmek için uğraştıkları çaba, ulaşmak istedikleri asıl hedefin önüne geçebilir. küçük ayrıntıları bile düzeltip netleştirmek isterlerken, hedeften sapabilir ve asıl ifade etmek istedikleri şeyi net bir şekilde ifade edemeyebilirler. bu ayrıntılara takılıp kalmaları nedeniyle kendileri için çözümü çok basit problemler bile uzun zaman alan kontrol döngüsüne dönüşebilir.

takım çalışmasında zorlanırlar ve hatta bu neredeyse imkansızdır. zihinlerinde bir işin yapılabileceği tek bir doğru yol vardır ve o yolu sadece kendileri bilirler. bir işi başkasına yaptırmaları gerektiğinde öylesine sıkı bir denetim ve kurallarla sınırlar koyarlar ki, işi yapacak kişi kendisi için hareket alanı bulamaz. nefes alamaz hale gelir. başkasının yaptığı bir iş onların kurallarına uymuyorsa, çok fazla efor sarf etmek uğruna o işi kendileri yapmayı da göze alırlar. bu durum iş hayatında onları mikro yönetici pozisyonuna sokar ve ekip içi huzursuzluğun temel kaynağı haline gelirler. (bkz: kraldan çok kralcı)

aynı sert kurallar kendileri için de geçerlidir. kişinin kendi zihninde kurduğu hapishanenin ham gardiyanı hem de mahkumudurlar. bu kişiler için hata yapmak, sadece bir işeyi yanlış yapmak değil, kendi öz saygılarının temelinden sarsılmasıdır. bu durum, bir süre sonra devamlı bir iç gerginliğe ve mutsuzluğa dönüşür. çünkü hayat dediğimiz şey, neresinden tutsak kusurludur ve birçoğumuzun eline hep mahrem yerleri gelir. bu kişiler ise kusurluluğu bir tehdit olarak görür ve yaşadıkları sürece asla tam anlamıyla rahatlayamazlar.

okkb, kişinin çevresi tarafından “gıcık bir insan” olarak algılanması dışında, kişinin kendi potansiyelini, huzurunu ve hayatın renklerini mükemmeliyetçilik uğruna feda ettiği bir illettir. kişiye verdiği en büyük hediye yalnızlıktır. zira okkb mağduru kişi, herkesin kendi yüksek standartlarına ve katı kurallarına uymasını bekler. haliyle birçok kişi de bu kurallara uymak istemez.

okkb beraberinde erteleme hastalığı denen illeti de getirir. kısaca özetlem gerekirse, bir işe başlarken boğuşacağınız detayların ve harcayacağınız zihinsel enerjinin ağırlığını önceden kestirdiğiniz için, o işe hiç başlamamak adına zihninizin ürettiği savunma mekanizmalarıdır erteleme hastalığı denen şey. mesela yazmanız gereken bir hikaye vardır ve siz öncelikle kedinizin tırnaklarını kesmeniz gerektiğini düşünüyorsunuzdur. sonra da kesilen tırnaklar nedeniyle evin temizlenmesi gerektiğini...

2013'te birinin aklına uyarak aldığım herhalde en gereksiz para tuzağı icatlardan biriydi bu. mouse killer diye tanıtılmıştı sadece el kullanarak bilgisayarı yönetmek üzere. hiçbir şekilde pratik değildi yani tamam havada yok bişeye tıklıyosun falan ama gene klavye kullandırtıyodu ve klavyeyi kullanırken iyicene saçmalıyodu hani böyle bişeyi düşünmeden nasıl bunu piyasaya sunmuşlar gerçekten hayret etmiştim herhalde yeteri kadar kullanıcı yorumu gelmeden bir şey almamayı da ilk bununla öğrenmiş olmuştum. ambalajı da apple ürünlerinin kutuları gibiydi.

xbox için kinect'de tanıtıldığı gibi bir ürün olmadı ancak bunun gibi saçma değildi.

pek kıymetli bir yazar.

ben o et yiyen adamım.

ben de eti az pişmiş ve öyle sulandıra sulandıra yiyorum. ve evet ben de akşama kadar yağ içinde lapa yiyeceğime rock yıldızı olmak isterdim.

ama gıcık da olsam iş arkadaşıma ceyran vermem yani orası olmuyor.

ölüm hayata pozitif bakış danışmanı *

valla ben de ölüm ile tanıştım dans edesim bile geldi ölüm ile..

ahmet kural olabilir. dikkat edin!..

gassal

bu başlığa görsel koymak adet sanırım. yerine getirelim.

bir kere iyi bir şey söyle be adam.

anında amel oluna. ferman buyruldu.

aşko kuşkoya gerek yok.*

işimi iyi yapıyor kanımca. dikkatli biri.

taze çıktı:

uyumak için erken daha.*

bu gece, bu konuda, ikinci başlığım. o derece yoğun stres altındayım yani... bir yandan saçlarımla uğraşıyorum, bir yandan oyun oynuyorum bir yandan müzik dinlerken öte yandan sözlükte saçmalıyorum. gecem, gece oldu.