zaman tüneli

ulaaaaa ulaaaa şu sözlükte hatırladığım 4-5 isimden birini göremediğime üzülmüştüm..
hoş gelmişsiiiğiiizz
hoş gelmişsiiiğiiz

ölmeyin abicim ya. hayat yaşanmaya değer tüm olumsuzluklarına rağmen.
size söz veriyorum "her şey çok güzel olacak."

hic gelmeyen his.
"ulan bu da olmasin artik be" dedigim anda bile gemedi.
ölmeyi istemek acizliktir. zayifliktir.

bildiğin at yemi. en ucuz tahılken fitness sektörü sağolsun bu da uçtu gitti.

sabah kahvaltısında zayıflayacam diye bunu muz, kuru üzüm, bal, fındık, fıstık, ıvır zıvırla karıştırıp günlük kaloriyi tek öğünde almayın. hem şişmanlarsınız hem de psikoseksüel algılarınızı bozar, hoffff!

özel ders ise yüzme eğitmenleri senin yaşıtınsa gereksiz öfkeli değilse sohbet muhabbet eşliğinde hoş birşekilde gayet başarılı geçiyordu. başlangıç olarak yüzme deneyimlerim sözkonusu olunca belediyedekilerin %75’i hem kişilik açısndan hem de öğretim açısından berbat şöyle ki hızlı yüzsysel öğretip geçiyorlar dı yapamadığında kızıyorlardı zorbalıyorlardı bağırıyorlardı sana takık oluyorlardı. bir de şöyle yapıyordu çoğu.yüzeysel anlatıyorlardı sonra başlangıçlara şimdi suya gir benim burada olduğumu unutma yüzmeye çalış diyolardı yüzmeye çalışsan yapamıyordun. yani başlangışlara sanki proymuş gibi davranıyorlardı. %25i öyle değil daha ilgileniyorlardı başlangıç olduğunu gözönüne alarak ki ders daha iyiydi böylece ilerleme oluyordu

nezaket sahibi sürücüdür. ben bu gibi durumlarda bir baş veya el selamı ile teşekkür edip geçiyorum. henüz psikopatına rastlamadım şükür.

im getting followed
i see you, still using my words
as if they are so important
as if nothing was happened
you still, goin on.

and if you ask me, i dont know what am i doing
i dont know. i just move on. i dont know how
the high willing for death i had before
is now always here. squeezing my neck everyday.
do you really think
it is worth seeing me?
it is worth keep tracking me?
while i am the one who pushed you all
and i am still the as same person as that day
funny. cause you will regret that later.
i do either, everything. though rather than regretting i just feel pain.
i want to do many things. before death.
and ending up like this here, is really a shame. still havent done anything.
i am watching since a while. just watching.
seeing people talk to each other, seeing people suffer
from the hell i have made for myself.
but sometimes... i forget all and calmly want to reach to that rifle. without thinking.
besides all. i couldnt even do the things i wanted to. i dont even have time for these anymore.
so, whats the matter? nobody gives a f***k about us anyways.
people... moving on. enjoying(?) the life. while giving us the hells.
what do you think will happen to us when we finally do it?
what will people think? why did we end it? what we faced?
i dont know you. but nobody knows a s***t about me. i will just wipe away.
and see whats after death, or not.

how funny. do i even deserve to vent that much? are these even real pain? what if im exaggarating? what if everything is a lie? i dont know. nothing here to hold me anyway.
i just cant believe in how tragic life i had born. everything literally says to my face "f***k off"
i want to reach to the unreachable hopes i've never seen.
i want to do the things that ran away from me
as if they thought i never deserved it.

belgesellerin ismini de tevekkül koydular mı bu iş tamamdır.

bulunduğum yerde yanlışlıkla oldurulduğum şey.

geçen böyle bir durum oluştu.
amcaya elimle geç diyorum, amca eliyle sen geç diyor.
karşılıklı wireless yöntemli tekrarlı bir halay durumu oluştu ve nihayetinde medeniyet dediğin tek dişi kalmış canavar diye yükselerek gaza bastım.

başka bir seferinde de yine böyle durdum, geç dedim birine geçmedi, tam ben biraz ilerleyince resmen zıplayarak koşmaya başladı. ufacık yolda bela nasıl bulunur temalı kriz geçirdim.

vermiyorum kimseye yol,
zaten yol verilmez yol alınır, hiç. *

demezse olayın gerçekleştiği yere göre 74/a veya 74/b maddelerinden 5662 tl ceza yiyen sürücüdür

çok keyifli alet ama kağıtlarına para yetişmiyor belli bir süre sonra.

adını gundi koydum.

çok tehlikeli bir kedi.

at yemi.

mal mıdır nedir ya? ister geçerim ister geçmem. bu ısrar niye?

çünkü küçüklüğünden itibaren öğrendiği şeyler vardır. insan yanılmak istemez ya. yanıldığını kabul etmek insan için zordur. sonuna kadar yapacağını yapar. dolandırılır örneğin. önünde tüm deliller varken yanıldığını kabul etmek istemez. siyasetçilere de böyle bağlılık duyarlar.
bir dine bir ideolojiye bir takıma bir düşünceye. oysa insanın olduğu her yerde değişim vardır. her zaman kendi anını tarzını düşüncesini yaşar. her mekanda aynı olaylar farklı değerlendirilir.
ben kendi adıma gerçeği bilmek isterdim. ama hep gerçeği. oyalayıcı yalanları değil. umut verici yalanları işte tüm dünyaya ait değerlerin gerçeğini.
cenneti cehennemi savunacak anlatacak isteyecek var olup olmadığını bilemeyecek bir dünyada sistemde bunu nasıl savunabilirim. sadece umarım ve iman ederim.
ama gerçeği bilmek isterdim. çünkü hiçbir din benim şu an olmak istediğim hatta olduğum insan dışında birisi beni yapamaz. iyi ve kötü anlamda yapamaz.
din korkusu yüzünden yaptığım yapmadığım bir şeyler yok.
beklentim yok.
futbol takımlarını savunup diğerlerine hakaret ediyorlar . çok kötü duruyor bu. çok aciz duruyor.
o kadar çok konu varki böyle.
israil de olsa insan israil in yaptıklarını savunacak.
amerika da olsa onu.
budist olsa kendi dinini.
bu yüzden gerçekten samimi ateistlere saygım vardır.
tek bir doğruda olmuyor çoğu zaman.
objektif olamıyoruz değil mi. belkide hepimiz böyleyiz bazı konularda. bilmiyorum ben çok kaçınıyorum bu tip insanlardan. kimse değişmez. boşa zaman kaybı.

öğütüp un olarak kullanıldığında harika oluyor. bugün bununla tavuk kıymasından köfte yaptım ve bayıldım.

merkez üssü kastamonu’dur, tüm yurda dağıtımlar oradan yapılır.

bir grup arkadaş ormanda kamp yapıyor. gece ilerledikçe tek tek kayboluyorlar… ve tabii ki, grubun en şişmanı her zaman ilk kurban oluyor.

genelde avrupa ülkelerinde(italya hariç) olan bir şeydir burada nadiren rastlanır ve gerçekten göz yaşartıcı olur lan böyleler de kaldı mı diye.. evet ülkenin hali bu. yayaya yayılarak sen geç diyen sürücü daha fenadır hem yol verir hem ezer.

arabaların yayalara yol vermesi duruma göre güzel bir şeydir. ancak ben kendimi yeterince güvende hissetmezsem öyle durumlarda duran veya yavaşlayan arabanın önünden geçmem. zira psikopatına da denk geldim. bilmem anlatmama gerek var mı. yani yıldırım reflekslerimle yırtmıştım... yani koşup zıplayarak yırtabilme mesafesi yoksa arada, bana verilen yolları almıyorum yaşadığım o büyük tehlikeden sonra.

bir sürücü bana yol veriyorsa ve ben de yerimde kazık gibi duruyorsam bir yaya olarak, aracın önümden geçmesini talep ediyorumdur. değil mi? yani burada gaza basıp geçersin. zaten 2 saniye içinde falan harekete geçmezsen ben senin aracına paralel yürüyüp arkandan geçerim. ille de bana yol vermek için saçmalamana gerek yok, benim de bana her yol verenin "yolunu almak" gibi bir zorunluluğum yok.