zaman tüneli

(bkz: cüneyt arkın)'ın 1971 yapımı (bkz: alın yazısı) filminde başrol oyuncusu olarak ismidir. kız kardeşinin ve abisinin intikamını almak için sırayla şehmuz, beşir ve binali'yi harcayarak intikamını almasını konu alan filmde müthiş bir performans göstermiştir.

bu grubun içinde yer almaktayım yaklaşmayınınz.

eskiden sadece türklerin hakaret olarak kullandığını duyardım. artık açıkça neredeyse tüm dünya milletleri, abd'liler ve ingilizler dahil, jewish, jews, juice gibi sözleri sosyal medya kuralları izin verdiği ölçüde israilli ve israil destekçisi diğer yahudileri aşağılamak ve toplumlara farkındalık kazandırmak için kullanıyor. biraz aklı ve vicdanı olan hiç kimse antisemitik suçlamalarına kanmıyor.

italyanların ve uzak doğuluların yahudileri restoranlarından kovdukları 3-4 tane video izlemiştim, içimin yağları erimişti. neredeyse bütün politikacılar siyonistlerin maşası, onlarla iş birliği içindeler. tayyip televizyonda ne derse desin o da dahil. ama halk arasında insanlar yahudileri en azından kendi işletmelerinden kovuyorlar.

siyonistler 1, siyasal islamcılar 2, pkk'lı teröristler 3. çok benzer taktiklerle ve yalanlarla mağdur edebiyatı kasıyorlar. ve doğal olarak ters tepki alıyorlar.

sabah olur mu?

koskoca dikiş tutmaz sabri bir nasır uğruna madara oldu! sabri abiye bunu yapan hayat bize neler yapmaz...

bir zamanların hit şarkısıydı. duymaya tahammül edemediğim şarkılar listemde 1. sırada, 2. sırada da yapay zekâya söyletilen şarkılar var.

-dinleyin ulan develer! istanbul'da en büyük benim. baba takımının da haracını kestik bize posta koyacak kimse kalmadı. benim attığım dikişi kimse sökemez, o kadarrrrr!!

- arnavut!!
- buyur abi
- votkamla errriğğği çalıştır ulean!!
- varsa bu dikişi sökecek çıksın görelim!!

iyi geceler, eskiden günler seninle güzeldi, şimdi geceler sessiz ve uzun..

daha açık olarak; ne edeyim lo güzelim.

güzelin güzelliğinden ve aşkın ruhaniyetinden gelen tılsımlı bir söz. çaresizlik ve teslimiyet içeren tesirli bir ifade*.

geçen gün yürüyoruz kızımla. kuyumcu dükkanları kum gibi insan dolu. allah allah diyorum buralar hep boş olurdu. niye bu kadar kalabalık acaba diye kendi kendime ufak sorgulamalara giriştim. fukara ne bilsin? meğer gram düştü diye herkes kuyumcuya koşmuş. yazıklar olsun. hani hep beraber bu yolda yürümüyor muyduk? hepiniz yoldaşlığımıza ihanet ettiniz.

bugün bir gram* alacak kadar zenginim. evet. lakin ben dersimi aldım. yıllar önce en yüksekten döviz alıp bir gecede 11 liraya düşünce fasfakir kalmış bir insanım. ben 6 bin liradan bile gram alsam ertesi gün gram bin lira olur. üstelik bir yıl fiyatı da artmaz. olmaz demeyin, sakın büyük konuşmayın. gusülsüz emine söz konusu ise her şey her an olabilir. ben en iyisi ganj nehrine gidip vaftiz falan olayım. bu böyle olmayacak.

susta kazım konuşsun.

ben değilim ağa benden pıtırcık olmaz ancak ve ancak budaklı cehennem kütüğü olur o da meşe ağacından.

gece gece nereden aklıma geldiğini bilmediğim ama durduk yere yüksek sesle güldüren laf. esasında söbedir doğrusu ve oval anlamına gelir ama halk arasında söbü olarak kullanılıyor sık sık. bence söbü daha komik.

sahte kabadayı filminde hakkı yenen kabadayı abimizdir. arkadan iskemleye vuran terez yüzünden madara olmuştur. olur mu be?*
millet de kemal denen salatalık dövdü zannetti. *

-ulan hergeleler! geçen gün neden bana manalı manalı baktınız he!
- var mı ulan içinizde bana yan bakan? içinizde erkek yok mu beee!! var mı ulan yan bakan var mııı!!

arnavutluk tarafında severler. hatta gitmişken ksamil yada sarandaya da uğrayın.

an itibariyle, bağzıııı yazarlarla aşkımız buraya kadarmış. o kaaaa! pitirdayan sevginin sonu... *

bu tarz şeyleri hiç beceremem. ortaokulda, lisede falan bazen böyle ödevler olurdu yazamazdım.
lisede bir arkadaşım vardı, şiire çok ilgili durmadan bir şeyler yazardı, bazılarını bize okurdu falan. meğerse orhan veli'nin falan şiirlerini ben yazdım diye bize yutturuyormuş, o derece cahilmişiz şiir konusunda.

gerçekten özendiğim bir şey açık konuşayım. makyaj konusunda nedense hiçbir şekilde özgürlükçü olamıyorum, kendi makyaj tarzımdan asla ama asla çıkamıyorum. gotik makyajı denemek çok isterdim ama büyük ihtimalle içine "azıcık siyah renk katılmış" günlük bir dionysos makyajı olurdu. yapamıyorum yani tık yok, gotik şöyle dursun geçenlerde dumanlı bir göz makyajı yapayım dedim, elim asla net ve pigmentli renklere gitmediği için asla olmadı. neden bilmiyorum, ben galiba no make up make up olayından çıkamıyorum, görünmeyen zincirlerle oraya zincirlenmişim (bkz: kenetlenmişsin kalbime ilmek ilmek) yani ne kadar denesem de olmuyor.
yakında bir konser makyajı yapacağım mesela, allah bilir o da "günlük dionysos makyajı + iki tane renkli taş" olacak. tek derdin bu olsun demeyin, şimdi gece saat on iki olacak ve kafaya bunu taktım.

çok güzeldir, lakin gitmeyin sevmezler sizi orada derdi rahmetli muşlettin amca kahvede ahaliye.