zaman tüneli

doğum günün kutlu olsun inş.
nice mutlu yaşlara

mesnetsiz iddiadır.
ben güven vermiyor olabilirim ama instagram'daki "avokado abla"dan da mı ibret almazsınız bre gafiller!!! zurna dürüme koydu en son.
tamam, içi tel tel olmuşu, hızlıca olgunlastırmak üzere tadı şekerliye çalmıs olanı beni de çileden çıkarıyor ama hakkıyla yetişmiş bir avokado bütün meyveleri tokatlar bence. yeşil erik hariç.

vay efendim, onu tatlandırmak için içine bir sürü bir şey giriyormuş... hiç de öyle bir durum yok, gerçekten iyi bir şekilde olgunlaşmışına denk geldiğimde ortadan kesip kaşıklarım yani.
neredeyse hayatımızın büyük bir bölümünü hamur yiyerek geçiriyoruz. yani unu suya katıp mı yapıyorsunuz börekleri? ya da dümdüz un yiyebiliyor musunuz? bir sürü teknik ve malzeme kullanılıyor lezzetlendirmek için. zira diğer türlüsü saman gibi olur. düz avokado yiyemiyorsun diyelim; böreği, poğaçayı eleştirmiyorsan onu da yargılayamazsın tatlandırmak gerekiyor diye.

avokadokar yalnız değildir!!!

pandoranın kutusu açıldı hanıııım.

o kurnadan bu kurnaya çirkef sıçramış,
18 yaşında da leyla hanım kimlere aldanmış.

ilk adımı atan her erkek, her kadın tarafından "tacizci" olarak etiketlenmez. adamın atış şekli de kadının karakteri de belirleyicidir böyle şeylerde. ona bakarsınız biz ilk adımı atınca da "bu cepte nasılsa" diye düşünüp farklı muamelelere yönelen erkekler de var. herkesi aynı kefeye koyarsak kimse kimseyle bir şey yaşayamaz.

ilk adım diye bir ayrım yapıp kendimizi kasmak yerine akışa bırakmak lazım. su akar, yolunu bulur derler. karşılıklı bir şey varsa zaten o iş somut bir konuşma ya da teklif yapılmadan da oluyor.

artık tanımadığın biri olarak kalmıyor..

bazı kadınlar ve bazı erkekler, yani bazı insanlar hayattan ne halt istediğini bir bilip, net, şeffaf olursa dünya çok daha güzel bir yer olacak.

bizim ülkede bu pek işlemiyor gerçi kendimden biliyorum. erkekler net gelsin deniliyor ama ben net bir herifim. daha benim netliğimde bir kadına yani karşı cinse denk gelmedim.

o yüzden bu ülkede gerek iş, gerek dostluk, gerek aşkta net ve şeffaf insan sıkıntımız var.

bu durum cinsiyetten bağımsız böyle hocam.

bazı insanlara iyi geliyor sanırım.

kendi adıma konuşacak olursam genel olarak sohbet etmeyi sevmiyorum, tanış veya değil fark etmiyor sorarsa söylerim ama sormazsa ağzımdan tek kelam çıkmaz.

adım atmazlar ama bir şok yeşil ışık yakarlar.. ee geriside bize kalıyor..

tamam.

tanışmak için mecbur olduğun şey.

ben çok bayılmıyorum tanımadığım kişileri tanımaya çalışmaya, yalan yok. beni iyi bilen, benim de onu iyi bildiğim, bazı insanlar tarafından güvenli liman olarak tanımlanan kişileri daha çok seviyorum ve bunlara yeni birini ekleyeceksem bunun için belirli bir bariyeri daha başında aşabilmiş olması gerekiyor. uzun uzadıya vakit harcamak sıkıyor beni. yanında tamamen rahat olabildiğin, kendini her hâlinle açık edebildiğin, yargılamadan dinleyen, susmanın bile senin dünyanda nasıl bir anlamı olduğunu hisseden kişiden daha iyi ne olabilir hayatta?

dün bir yazarla konuştuk mesela. sevenim çokmuş diyerek bir şey anlattı. o zaman zenginsin dedim. en büyük zenginlik, fiziksel ya da zihinsel olarak her durumda yanında olacağını bildiğin, sıcaklığından, samimiyetinden kuşku duymadığın, seni belki de senden iyi tanıyan insanlar sadece. tanımadığın insanı yeni heyecan olarak kodlayıp bir süreliğine tanışma aşamasının yanıltıcı coşkusuyla çekici bulabilirsin ama uzun vadede neye evrileceğini bilmediğin bir şeye yatırım yapmak pişman da edebilir sonradan. ne derler bilirsiniz; bildiğim şeytan bilmediğim şeytandan iyidir *

gönül penceresinden ansızın bakıp geçtin
bir yangının külünü yeniden yakıp geçtin.

avrupalı.

ben atom bombası atıldığına inanmıyorum. içimize korku attılar onun ekmeğini yiyorlar. atılsa şimdiye gazze mi iran mı kalırdı. 500 sene dayak yedikleri türklere de bi iki tane fırlatmazlar mıydı? onları durduracak güç ya da erdem kaldı mı? aya da gitmediler. dünya da düz. aşklar da yalan.

mutlu yaşların olsun romalı.

bayıldığım bir durum.
kendini iyi ya da kötü gösterme yok, ön yargı yok, ikna etme yok..
kendinizi en yalın hâliyle ifade edebileceğiniz mükemmel bir şey.
bazen telefonda hiç tanımadığım teyzelerle/amcalarla hayatın acımasızlığından ve onların geçmiş anılarından konuşuyoruz.
her insan bambaşka hikaye gerçekten. herkes yazılmamış bir roman taşıyor içinde ve onlarla sohbet etmek de o romanı okumak gibi geliyor bana.

bu savaşı dünyanın kanseri israil başlatmıştır. neden diye sor; onlar saldırmadan biz saldırdık, çocukları öldürdük çünkü onlar büyüyünce bizi öldüreceklerdi, sularını zehirledik çünkü bizi buna zorladılar, hastane vurduk çünkü altında denizaltı vardı.

deney malzemesi olmuş şehir.

enola gay isimli b-29 ağır bombardıman uçağının 31.000 feet (9400 metre) irtifadan attığı little boy isimli uranyum çekirdekli mühimmata kurban olmuştur.

bomba tapası bombanın yere çarpmasına 2000 feet (600 metre) kala patlayacak şekilde ayarlanmış ve patlamanın çok daha etkili olması hedeflenmiştir. enola gay isimli 4 adet pistonlu motora sahip pervaneli uçak yeterince uzaklaşamadığı için ilk patlamanın etkisiyle ciddi bir şekilde sarsılmış ve 2000 feet'teki patlamanın yere çarpması sonucu yerden gelen yansımayla ikinci kez tekrar sarsılmıştır.

kaç kişinin öldüğünün sayı bakımından bir önemi kalmamış ve şehir önce blast etkisiyle yıkılmış, ardından cayır cayır yanmış ve mühimmat son olarak radyasyon etkisini bırakmıştır. radyasyon etkisi cılız da olsa günümüzde etkisini halen göstermektedir.

deney malzemesi olmuş şehirdir çünkü little boy isimli nükleer mühimmat ilk defa hiroşima üzerinde denenmiştir. maalesef nagazaki üzerine atılan fat man isimli plütonyum çekirdekli mühimmat çok daha ölümcül bir şekilde nagazaki'yi komple yıkmıştır.

fakat ilk olarak hiroşima'ya atıldığı için atom bombası denince literatürde her zaman hiroşima öne çıkar.

emciklemiş bitirmiş yeni hesap açmış...
biraz dolanır mendil açarak sonra yine gider...

iyi ki doğdun nezaketle ertelenmiş trajedi.

ben güzel bir hayat yaşadım. ailevi sorunlarım da oldu, ekonomik sıkıntılar da yaşadım, berbat ilişkiler de atlattım. günün sonunda hiç muhasebe yapmadım. gerçekten güzel bir hayat yaşadım ama bir hayatı senin kadar güzel yaşayanı görmedim. keşke okuma yazma öğrenince okulu bırakmasaydın.

3 yıl önce onkoloji koridorlarında, dahiliye ve hariciye kapsamında tüm akademik dallara uzanmış, empatisini yitirmiş, gömleğiyle, teniyle, saçıyla tamamen bembeyaz ve ruhunu hipokrata satmış profesörü, tansiyonu düşüncüye kadar güldürdüğü gün tanıdım. o günden sonra her şey eskisi gibi olmaya devam etti. hayatımın rengini değiştirmedi ama hayatıma renk kattı.

bir insanın yaşayabileceği en eğlenceli talihsizliksin. umarım değerin ölmeden önce anlaşılır.

o meşhur 130r virajına girerken schumi için söylediklerinden sonra japonya gp öncesi baba olan ispanyol pilot. hayat gerçekten çok acayip.